TANATOLOGIJA
Prof. dr Slobodan Savić
Institut za sudsku medicinu
Medicinskog fakulteta u Beogradu
Do početka šezdesetih godina XX veka
neprikosnovena definicija smrti –
trajni
prestanak bitnih životnih pojava – krvotoka i
disanja
I danas se u većini slučajeva, naročito kada se
smrt dijagnostikuje van zdravstvene ustanove,
dijagnoza smrti zasniva isključivo na utvrđivanju
prestanka cirkulacije i respiracije
Nastupanju smrti često prethodi
agonija (hropac)
proces umiranja
- postepeno slabljenje vitalnih i
drugih funkcija organizma
telesna nemoć
svest može biti očuvana, ali se u većini slučajeva
postepeno pomućuje, na kraju koma
srčani rad i disanje usporeni i nepravilni
očne jabučice upale, koža bleda, u predelu šaka i
stopala, naročito vrhova prstiju modra -
nekada se već
u toku agonije mogu pojaviti mrtvačke mrlje
mišićni refleksi oslabljeni, može doći do popuštanja
sfinktera) i nevoljnog umokravanja i defekacije
popušta funkcionisanje čula (
sluh najduže očuvan
–
izjave), osetljivost biva sve manja i na kraju iščezava
SOMATSKA SMRT
Prestanak cirkulacije i respiracije -
gube se
koordinirajuće funkcije tela odnosno organizma
,
sa sledstvenom pojavom ranih, a potom i kasnih
znakova smrti
Posle prestanka cirkulacije i disanja umiranje
pojedinih telesnih struktura ne dešava se u
trenutku –
različite ćelije, tkiva i organi umiru
različitom brzinom
, što je uslovljeno njihovom
različitom osetljivošću na nedostatak kiseonika
