Kraul tehnika
Kod kraul tehnike telo „leži“ na grudima, na površini vode blizu horizontale, sa minimalnim napadnim uglom, tako da
su glava i rameni pojas malo više postavljeni u odnosu na kaudalni deo i stopala. Glava je uronjena sa licem u vodi,
postavljena tako da je brada neznatno odvojena od grudi. U toku plivanja, primećuje se naizmenično okretanje tela u
levu i desnu stranu oko donje ose (rotacija). To je rezultat kretanja rukama koji pomaže u redukciji čeonog otpora i
produžetku zaveslaja.
Rad nogu je naizmeničan u pravcu – gore-dole (propulzivni deo je naglašen udarcima stopala na dole, a retropulzivni
deo predstavlja kretanje stopala na gore). Ti pokreti treba da su ritmički koordinisani, tako što se pokreti naizmenično
izvode - gore-dole, oko donje ose tela. Rad nogu, iako ima sekundarnu ulogu u ukupnoj propulziji pri kretanju plivača
(gipkost skočnog zgloba značajno povećava efikasnost rada nogu), značajno doprinosi pravilnom položaju tela i
glave.
Rad rukama je cikličan, ostvaruje najveću propulziju i ima primarnu ulogu u pokretanju tela napred. Karakteristično je,
i neophodno, da se šake u propulzivnom delu zaveslaja, kreću krivolinijskom traektorijom (S zaveslaj), što se postiže
savijanjem ruke u zglobu lakta (položaj aktivanog lakta) i njegovim kretanjem ispod tela .
Delfin tehinka
, telo „leži“ na grudima na površini vode i sa blago uronjenom glavom. Karakteristična su kretanja ramenog i karličnog
pojasa (gore-dole), što je uslovljeno naizmeničnim pokretima ruku i nogu. Ovakvo kretanje povećava napadni ugao
tela u odnosu na kraul stil, pa je i zato sporija tehnika.
Koordinacija savremene delfin tehnike sastoji se od jednog ciklusa rukama i dva udara nogama, gibanja tela i udaha i
izdaha. Rad nogu je istovremen i skoro simetričan u pravcu dole-gore, i u njega je uključen i karlični pojas uslovno,
razlikuju se dve faze:
pripremna, u kojoj stopala od najniže pozicije se kreću na gore ka najvišoj poziciji i
osnovna ili propulzivna, u kojoj stopala od najvišlje pozicije, ispod površine vode, izvode snažan udarac nadole (kick).
Pri tim pokretima položaj karličnog pojasa se kreće od najviše pozicije, na kraju propulzivnog udara, do najniže na
kraju pripremne faze
Rad ruku je istovremen i simetričan.
Na svaki zaveslaj rukama idu dva udarca nogama. Prvi udarac se izvodi u trenutku kada šake ulaze u vodu, a drugi
kada ruke vrše poslednji potisak prema nazad, na samom kraju zaveslaja. Položaj glave određuje ukupan položaj
tela - lice izlazi iz vode pre šaka a isto tako ulazi u vodu pre šaka.
Pri ulasku u vodu ruke su skoro ispružene, samo malo šire od ramena. Nakon ulaska u vodu šake idu malo ka spolja
i kružno formirajući gornji deo „ključaonice“. Kad ruke dođu ispod tela, lakat je maksimalno savijen pod 90˚. Nakon
toga ruke završavaju zaveslaj i ponovo „vuku“ kružno ali ovaj put ka spolja iza kukova
U zaveslaju delfin tehnike postoje dve faze:
1.
propulzivna (vučenje i odgurivanje vode) i
2.
retropulzivna (ulazak i izlazak ruku iz vode i prolazak kroz vazduh).
Ledjna tehnika
Samo ime ove tehnike ukazuje na položaj tela u vodi koji je jedinstven u sportskom plivanju. Savremena tehnika
leđnog plivanja predstavlja šestoudarnu koordinaciju (jedan ciklus rukama, šest nogama). Telo „leži“ u potpuno
ravnom položaju na vodi, stim što su rameni pojas i glava postavljeni više u odnosu na karlicu i noge, a zbog
karaktera kretanja ruku u propulziji telo se rotira oko uzdužne ose. Rad nogu je identičan kao kod kraula stim što se
propulzivna faza obavlja u kretanju stopala nagore, a retropulzivna - nadole. Pritom, da bi rad nogu bio usaglašen,
stopala se u plantarnoj fleksiji, moraju razmaknuti oko donje ose tela i kolena ne smeju izlaziti izvan vode. Rad ruku
kod leđnog plivanja je prepoznatljiv u naizmeničnom smenjivanju propulzivne i retropulzivne faze jednom, pa drugom
rukom. Šaka se kreće zakrivljenom putanjom u smeru gore-dole. Pri ulasku u vodu ruka je ispružena. Nakon toga
lakat se savija do otprilike 90 stepeni u trenutku kad šaka prođe pokraj ramena. Od ove tačke, podlaktica se ispruža i
šaka završava zaveslaj potiskom unazad, do kukova
Prsna tehnika:
Ova tehnika je jedinstvena po tome što se sve faze plivanja (propulzivna i retropulzivna) obavljaju u vodi, pa je i ovo
osnovni razlog zašto je i najsporija i, koordinacijski, najteža. Telo „leži“ na vodi na grudima, a pri naizmeničnom
kretanju ruku i nogu menja se napadni ugao (najveći na kraju propulzije rukama, a najmanji na njihovom početku.
Kretanja nogu su istovremena i simetrična. U retropulzivnoj fazi noge se savijaju istovremeno ka telu u zglobu kolena,
dok su kolena blizu, stopala su opuštena i više razmaknuta u položaju everzije. U momentu kad stopala imaju najviši
položaj ispod vode i nalaze se u dorzalnoj fleksiji, počinje propulzivna faza, energičnim istovremenim opružanjem
nogu, pri polukružnom kretanju stopala nazad i nadole, što „odguruje“ vodu. Na kraju ove faze, noge su sasvim
opružene i svi nožni zglobovi su skoro sastavljeni. Rad ruku, takođe, sadrži propulzivni (polukružno vučenje i
odgurivanje vode) i retropulzivni deo (ispružanje ruku ispred glave) zaveslaja. Kod prsnog plivanja izdah se vrši na
kraju polukružnog kretanja ruku, kada ramena imaju najvišu poziciju, a izdah – kada se glava kreće neznatno napred
u fazi kliženja.
