INTERNACIONALNI UNIVERZITET U TRAVNIKU Akademska 2014/2015.
EKOLOŠKI FAKULTET
OBRADA I ANALIZA PODATAKA
SEMINARSKI RAD
TELEDETEKCIONE METODE U POSMTRANJU PRIRODNE SREDINE
Studenti:
Predmetni nastavnici:
Vedrana Golijanin
Prof.dr Muharem Kozić
T-28-I/11 Asistent Merima Delić
Travnik, Maj, 2015. godine
SADRŽAJ
1.UVOD...........................................................................................................................................3
2.DEFINICIJA.................................................................................................................................4
3.TELEDETEKCIONE METODE U POSMATRANJU ŽIVOTNE SREDINE............................5
4.PRINCIPI DALJINSKE DETEKCIJE.........................................................................................6
4.1.ELEMENTI I PRINCIPI DALJINSKE DETEKCIJE..........................................................7
4.2.ELEMENTI DALJINSKE DETEKCIJE..............................................................................7
5.OBJEKAT-PREDMET ISTRAŽIVANJA...................................................................................7
6.NOSAČ SENZORA (PLATFORMA)..........................................................................................8
7.SENZOR.....................................................................................................................................10
8.SNIMAK.....................................................................................................................................11
9.SATELITSKI SNIMAK:PRIJE I POSLIJE POTOPA...............................................................12
10.ZAKLJUČAK...........................................................................................................................16
11.LITERATURA.........................................................................................................................17
2.Definicija
Daljinska detekcija ili teledetekcija u užem smislu obuhvata analizu i interpretaciju različitih
snimaka delova Zemljine površine, načinjenih sa površine terena, iz vazdušnog prostora ili iz
kosmosa. Početak njene istorije mogao bi biti nastanak klasične fotografije, koja se javlja 1839.
godine i vezuje za ime Francuza Dagera (Daguerre). Deset godina kasnije, u Francuskoj
fotografija počinje da se primenjuje pri izradi topografskih karata.Naziv daljinska detekcija je
slobodni prevod engleskog termina Remote Sensing . U francuskoj literaturi ovaj termin se
prevodi kao Teledetection, u nemačkoj Fernerkundung ,a u ruskoj
Дистанционние исследования.
Kod nas se, prema korišćenom literaturnom izvoru, pojavljuju i nazivi „daljinska opažanja“,
„daljinska istraživanja“, „teledetekcija“,„daljinski metodi“, „distanciona istraživanja“. Pojam
daljinska detekcija je najčešće u upotrebi.Najpogodniju definiciju daljinske detekcije dala je
Evelin Pruit 1960. godine koja glasi:„Daljinska detekcija predstavlja metod prikupljanja
informacija putem sistema koji nisu u direktnom, fizičkom kontaktu sa ispitivanom pojavom ili
objektom“. Podaci se prikupljaju registrovanjem i snimanjem odbijene ili emitovane
energije objekta i obradom,analiziranjem i korišćenjem tog podatka
3.Teledetekcione metode u posmatranju životne sredine
Osnovni izvor informacija o životnoj sredini su naša čula. Ona imaju svoj obim funkcionisanja i
registrovanja određenih promjena u sredini.Za praćenje običnih informacija konstruisani su
mnogobrojni aparati i instrumenti koji koji imaju ulogu daljinskog određivanja svojstva
sredine.Oni su u mogićnosti registrovati zrake i talase iz postojećih elektromagnetnih spektara.
Daljinsa ili teledetekciona istarživanja geografskog prostora mogu biti aktivna i pasivna.
Aktivan način teledetekcije zasniva se na odbojnom elektomagnetnom zračenju površine
Zemlje,dok pasivni način teledetekcije koristi stalne elektromagnetne talase Sunca.
Tipičan primjer aktivnog postupka je primjena radara,a kod pasivnog aerofotografija.
Aerofotografija je najprimjenjivija metoda teledetekcije i podrazumjeva smanjenje i
interpretaciju snimka Zemljine površine sa velikih odstojanja.Snimanje se obavlja iz letilica kao
što su avioni,baloni,sateliti i sl.Zavisno od upotrebe letilice,mi snimke djelimo na avionske i
satelitske.Oni se međusobno razlikuju po razmjeri,djelatnosti,obuhvatu teritorije i
sl.Aerofotosnimci omogućuju stereoskopsko posmatranje i mjerenje treće dimenzije.
Aerofotointerpretacija pojava i procesa u životnoj sredini je veoma raširena naučna metoda.Njom
se brže,jednostavnije,jeftinije i mnogo tačnije mogu istražiti elementi sredine.
U teledetekcionim metodama istraživanja sredine koriste se infracrvena zračenja koja pokazuju
slična fotosvojstvavidljivom djelu spektra.Infracrvene fotografije mogu se dobijati,kako u
dnevnim,tako i u noćnim uslovima snimanja.Fotografije dobijene infracrvenim spektrom nalaze
primjenu,pored ostalog,u glaciologiji,vulkanologiji,strukturnoj geologiji i sl.
Veliki šumski landšafti u Kanadi,Brazilu i Rusiji kontrolišu se iz aviona i satelita.Ove namjenske
letilice pored kontrole požara,koriste se za istraživanja šumskih bolesti,stradanja šuma od
aerozagađenja i sl.Infracrvene fotografije veliku primjenu imaju i u proučavanju sistema
okeanskih struja,riječnih nanosa koje rijeke unese u mora,za registraciju podzemnih voda i sl.
Radarske slike,takođe,nalaze široku primjenu u istraživanju elemenata životne sredine,a najviše
u tematskom kartiranju i istraživanju geoloških svojstava geografskog prostora.
Fotoradarska interpretacija nalazi i široku primjenu i hidrografskim i gemorfološkim
istraživanjima životne sredine. Ona omogućuje istraživanje melioracionih radova,sniježnog
pokrivača,debljine i svojstva leda i sl.
