Konkurentnost turističke destinacije zavisi od atrakcija sa kojima to područje raspolaže; destinacija
svoju ponudu može temeljiti na prirodnim resursima i autohtonom nasleđu ili na veštačkim, izvedenim
atrakcijama.. Teoretski, Disneyland je moguće podići i u Sahari ili na Aljasci, u pitanju su samo visina
ulaganja, troškovi održavanja i tržišta u okruženju. U praksi se takve atrakcije ipak stvaraju u umerenijim
klimatskim područjima i na osmišljenim geoprometnim pozicijama s obzirom na emitivna područja.

Posećenost veštačkih atrakcija i njihova ekonomska uspešnost definitivno su potvrdili da je
artificijelnim resursima potrebno pridavati gotovo jednaku pažnju kao i standardno shvaćenim
turističkim atrakcijama.
Veštačke atrakcije s vremenom postaju deo fizičkog i kulturnog okruženja, odnosno, postaju „prirodne“.
Taj proces zamagljuje razliku između izvorne i umetne atrakcije, pa je teško razlikovati izvornu atrakciju
kojoj su pridodati artificijelni elementi i artificijelnu atrakciju koja se brzo integriše u svoje prirodno
okruženje.

Stvaranje umetne turističke atrakcije sigurno je izazovan i odgovoran posao koji zahtijeva posebno
znanje. U praksi se vrlo rietko otvaraju veliki i samodovoljni kompleksi veštačkih turističkih atrakcija kao
što su Disneyland i slični zabavni parkovi, obično su to manji sadržaji koji ciljano dopunjavaju druge
turističke atrakcije u turističkoj destinaciji. U pravilu, tema jeste zabava za turiste i domaće stanovništvo.

Još jedan primer samodovoljnog artificijelnog turističkog resursa jeste zabavni park Prater, koji je iz
komplementarne atrakcije prerastao u svojevrstan simbol Beča.

Pri stvaranju veštačkih turističkih atrakcija veoma je bitna opreznost, obzirom da izbirljivo turističko
tržište na određenom prostoru može prihvatiti samo određeni broj i određenu vrstu turističkih atrakcija
koje su same sebi svrha.

Zabavni parkovi su artificijelne turističke atrakcije koje se sastoje od visoko razvijenih, posebno
izgrađenih i opremljenih prostora sa pripadajućim objektima i opremom, čiji su sadržaji usmereni prema
određenoj tematici i čine potpuno samostalnu i funkcionalno zaokruženu turistički atraktivnu celinu. Svi
segmenti zabavnog parka kreirani su na način da služe zadovoljenju turističkih potreba, te prikazuju svet
suprotan realnosti.

Zabavni se parkovi najčešće nalaze u vlasništvu filmske industrije ili medijskih kuća, koje su putem
stvaranja takvih parkova otišle korak dalje u promociji svojih igranih ili crtanih filmova, naime, umesto
pasivnog gledanja filma, posetilac u njega fizički ulazi. Upravo je ta činjenica omogućila njihovu masovnu
popularizaciju, naime, ulaskom u park posetilac percipira svet suprotan realnosti, i time „ostvaruje“
fantaziju o postojanju u fiktivnom svetu filmske industrije. Obzirom da su zabavni parkovi obično
tematski vezani uz filmsku industriju, najčešći su posetitelji ljubitelji pojedinih filmova. Takvi posetitelji
očekuju vernu repliku filmskog seta i efekata prikazanih na filmskom platnu, stoga zabavni parkovi
iziskuju visoke investicije i korišćenje velikih prostornih površina, takođe, zahtevaju stalno

prilagođavanje i dopunjavanje sadržaja, skladno promenama trendova na tržištu. Glavni izvor prihoda
ovakvih parkova su sredstva prikupljena prodajom ulaznica i turistička potrošnja tokom boravka.
Moguće je reći da su zabavni parkovi, ukoliko se sadržajno konstantno ne prilagođavaju trendovima,
izuzetno podložni životnom ciklusu proizvoda, kao i filmovi na temelju kojih su kreirani.

Najpoznatiji svetski zabavni parkovi su Disneyland i Universal Studios u Kaliforniji, Disney World i
Seaworld u Floridi, Legoland u Danskoj, Parc Asterix u Parizu, Thorpe park u Velikoj Britaniji, Europa Park
u Nemačkoj, Gardaland u Italiji i PortAventura Park u Španiji.