Evropski univerzitet „Kallos“ Tuzla
Predmet: Istrazivanje trzista
Smjer: Menadzment i preduzetništvo
Godina studija: 2016/2017
SEMINARSKI RAD
TRŽIŠNE STRUKTURE
Mentor: Student:
SADRŽAJ
UVOD......................................................................................................................................... 2
1.1
POJAM TRŽIŠTA
.................................................................................................................3
1.2.
KLASIFIKACIJA TRŽIŠTA
..................................................................................................5
1.3.
TRŽIŠNE FUNKCIJE
...........................................................................................................7
1.4.
TRŽIŠNA RAVNOTEŽA
...................................................................................................... 8
ZAKLJUČAK........................................................................................................................... 12
1.1 POJAM TRŽIŠTA
Postoji veći broj definicija kao i više vrsta tržišta. Samo tržište predstavlja oblik razmjene
proizvoda i usluga posredstvom novca, na kome se cijena formira na osnovu ponude i tražnje.
Pojam tržista je veoma složen i često se koristi u opštem smislu kao cjelokupnost svih oblika i
razmjene između ekonomskih subjekata u društvu, u kome je izvršena podjela rada, u datom
istorijskom trenutku i na određenom prostoru.
Kada kažemo rječ tržište a nismo precizno utvrdili prostor na koji se misli, javljaju se tri
mogućnosti: lokalno ( pijace, samoposluge, tržni centri, itd.); nacionalno (nacionalni sajmovi,
produktne baze); svjetsko ( međunarodni sajmovi i berze).
Prema mjestu na kome se roba nalazi na putu od proizvođača do potrošača razlikujemo
trgovinu na veliko i malo .
Možemo razlikovati tri vrste tržišta:
1. Tržište robe ( tržište uglja, pamuka, vune, čelika... ) i usluga ( prevoz robe i putnika i sl. )
2. Tržište faktora proizvodnje ( tržište rada, kapitala i zemljišta )
3. Tržište novca ( tržište kratkoročnih hartija od vrednosti i drugih finansijskih instrumenata )
Ukoliko se ne precizira o kojem se tržištu radi, obično se misli na tržište robe, jer je i sam
nastanak tržište prvobitno vezan za nastanak robne razjmene, najprije u naturalnom obliku
(roba za robu), a kasnije posredstvom novca.
Za sva savremena tržišta zajedničko je to što sve tržišne aktivnosti dovode do upotrebe novca
kao posrednika u razmjeni koji omogućava da se robe prodaju i kupuju u različito vrijeme i na
različitom mjestu . U vrijeme naturalne (robne) razmjene ova dva čina su se odvijala
istovremeno ( prodavala se jedna a istovremeno kupovala druga roba ).
Svojina opredeljuje ko će biti učesnik na tržištu i kako će se ponašati na tržištu. Uređenost
tržišta znači da postoje odriješena pravila ponašanja kojih se moraju pridržavati svi učesnici
na njemu. Prvo i osnovno pravilo je da svaki učesnik na tržištu može da predviđa reakcije
ostalih učesnika na promjenu njegove poslovne odluke i može, takođe, da ocjeni moguće
dejstvo sankcija u slučaju da su prekšena ustaljena pravila razmjene putem tržišta. Tržište je
mjesto gde se povezuju kupac i prodavac. Povezivanjem kupaca i prodavaca povezuje se
proizvodnja sa potrošnjom i time omogućava nesmetano odvijanje društvene reprodukcije i to
u pravnoj formi zaključivanja kupo-prodajnih ugovora.
