Uloga i značaj funkcionalnih menadžera u postizanju konkurentnosti

ULOGA I ZNAČAJ

FUNKCIONALNIH MENADŽERA U

POSTIZANJU KONKURENTNOSTI

SEMINARSKI RAD

S A D R Ž A J

UVOD

1.POJAM I VRSTE MENADŽERA

1.1. Pojam menadžera

1.2. Vrste menadžera

2.VANJSKO OKRUŽENJE I KONKURENTSKA PREDNOST

2.1. Identifikacija prilika i opasnosti iz okruženja

2.2. Konkurentska prednost

3.RESURSI I ORGANIZACIJSKE SPOSOBNOSTI KAO OSNOV
KONKURENTNOSTI

3.1. Interna analiza

3.1.1. Analiza resursa

3.1.2. Analiza sposobnosti

4.IZGRADNJA KONKURENTNOSTI KROZ FUNKCIONALNI
NIVO STRATEGIJE

4.1. Efikasnost kao temelj konkurentnosti

4.1.1. Proizvodnja i efikasnost

4.1.2. Marketing i efikasnost

4.1.3. Upravljanje materijalnim tokovima i efikasnost

4.1.4. Istraživačko – razvojna djelatnost i efikasnst

4.1.5. Upravljanje ljudskim resursima i efikasnost

4.2. Kvalitet kao temelj konkurentnosti

4.2.1. Odnos kvaliteta i profitabilnosti

4.2.2. Sistemi osiguranja kvaliteta

4.2.3. Standardi kvaliteta serije ISO 9000

4.3. Inovativnost kao temelj konkurentnosti

4.3.1. Uzroci neuspjelih inovacija

4.3.2. Izgradnja konkurentnosti putem uspješne istraživačko

– razvojne djelatnosti

4.4. Odgovor na zahtjeve kupaca kao temelj konkurentnosti

4.4.1. Fokusiranje na kupce

4.4.2. Zadovoljenje zahtijeva i potreba kupaca

1.POJAM I VRSTE MENADŽERA

1.1.

Pojam menadžera

       Tradicionalna   definicija   menadžera   jeste   da   su   menadžeri   ljudi   koji   su
odgovorni za rad drugih ljudi koji imaju formalnu moć u odnosu na ljude čiji rad
koordiniraju.

       Pored toga pod menadžerima se podrazumijevaju i ljudi koji na neki drugi
način doprinose ostvarenju misije.U tom kontekstu status menadžera dobijaju i
stručni   eksperti   kao   što   su   samostalni   istraživači   tehnologija,   savjetnici   top
menadžera i sl.

Menadžeri su nosioci procesa menadžmenta.

I pored toga što status menadžera imaju i ljudi koji daju veliki doprinos a ne
samo oni koji imaju formalnu moć, još uvijek se pojam menadžera veže za
formalnu moć, odnosno za činjenicu da menadžeri u obavljanju svojih zadataka
koordiniraju rad određenog broja ljudi.

1.2. Vrste menadžera

U organizacionoj hijerarhiji postoje tri tipa menadžera, to su:

    - generalni menadžeri na korporacijskom nivou ili top menadžeri
    - generalni menadžeri na nivou strateških poslovnih jedinica i
    - menadžeri u okviru pojedinih funkcija.

Top menadžeri

su menadžeri koji se nalaze na vrhu organizacije i odgovorni

su za njeno poslovanje u cjelini.Dakle, strateška uloga top menadžera jeste da
ima uvid u strategiju razvoja preduzeća kao cjeline, što znači da je on odgovoran
za definisanje misije i ciljeva preduzeća.
Top menadžeri procjenjuju započete i očekivane promjene u okruženju koje
će se neminovno odraziti na strateški položaj ukupnog preduzeća.Te promjene
su u većini slučajeva jedva primjetne i treba ih idenfikovati prije nego što to
urade konkurenti.

Menadžeri na nivou poslovnih jedinica

su menadžeri koji su odgovorni za

ukupne rezultate pojedinih samostalnih dijelova preduzeća, odnosno strateških
poslovnih jedinica. Strateške poslovne jedinice su poslovni centri, odnosno
profitni centri, koji imaju svoju prodaju, nabavku, proizvodnju, marketing, finansije
i sl.

       Broj, veličina strateških poslovnih jedinica se mijenja zavisno od promjena
uslova   u   preduzeću   koji   zahtjevaju   formiranje   novih,   a   ukidanje   postojećih
poslovnih jedinica.

       Menadžeri na nivou strateške poslovne jedinice su vođe te jedinice i oni
prenose   generalne   stavove   top   menadžmenta   sa   nivoa   korporacije   na   nivo
strateške poslovne jedinice.

Menadžeri na nivou funkcija

su odgovorni za uspješnost poslovanja

pojedinačnih funkcija preduzeća kao što su marketing, prodaja, nabavka,
proizvodnja, računovodstvo i sl. Menadžeri različitih funkionalnih odjeljenja
direktno su odgovorni menadžerima strateških poslovnih jedinica.

Funkcionalni menadžeri mogu razvijati specifične strategije za određene
funkcije , ali one moraju biti u skladu sa strategijom preduzeća kao cjeline.

         Razvojem   pojedinih   funkcija   ovi   menadžeri   pomažu   u   potpunosti   u
ostvarivanju   ciljeva   generalnih   menadžera.   To   je   moguće   jer   se   funkcionalni
menadžeri nalaze na izvoru informacija, bliži su kupcima i konkurenciji, te kao
takvi   mogu   davati   veoma   važne   ideje   koje   mogu   biti   od   velikog   značaja   za
strateško opredjeljenje preduzeća.

2.2. Konkurentska prednost

    Dakle, za svako preduzeće prioritetni zadatak je ispitati okruženje i naći svoje
mjesto na tržištu. Međutim, prije pojavljivanja na tržištu preduzeće treba ispitati
koje   su   njegove   prednosti   i   koliko   se     može   suprotstaviti   kupcima.   Takođe,
preduzeće   stalno   mora   da   bude   obaviješteno   o   svojim   konkurentima   i
dešavanjima na tržištu. Ostvarivanje cilja zahtjeva prilagođavanja okolini.

Poznato je da je svrha poslovanja preduzeća zadovoljenje potreba kupaca,
a osnovni cilj preduzeća jeste maksimizacija profita. Da bi to postiglo preduzeće
treba da ima prednosti u odnosu na svoje konkurente.

Pojam konkurentske prednosti je veoma kompleksan i zavisi od niza faktora
koje preduzeće treba da posjeduje da bi bilo konkurentno.To su, prije svega,
resursi i organizacijska sposobnost. Resursi mogu biti opipljivi, neopipljivi i ljudski
resursi.

Resursi ne mogu biti produktivni sami od sebe. Da bi bili produktivni

potrebna je odgovarajuća organizacijska sposobnost.

Dakle nakon što se analizira vanjsko okruženje, te osiguraju resursi i
organizacijska sposobnost konkurentska prednost se može postići na dva
načina. Prvi način je na bazi niskih troškova, što znači imati niže troškove u
odnosu na konkurente. Drugi način je na bazi distinkcije, znači biti različit od
konkurenata.

Temelji konkurentske prednosti su efikasnost, kvalitet, inovativnost i
razumjevanje zahtjeva kupaca. Zaključujemo da konkurentska prednost zavisi od
niza međusobno povezanih faktora i svi oni treba da budu ispunjeni za njeno
postizanje.