UNIVERZITET U BEOGRADU
FAKULTET ZA SPECIJALNU EDUKACIJU I
REHABILITACIJU
MILICA GAJIĆ 160/12
UTICAJ MOTORIČKIH SMETNJI NA SMETNJE
U UČENJU
SEMINARSKI RAD
Beograd, 2016.
1. UVOD
U svakom razredu postoji jedan ili dva učenika koji su prava zagonetka za svoje vršnjake.
Čini se da su pametni i dobri čitači, aktivno učestvuju u razredne diskusije, međutim kada treba
nešto da se zapiše jako su spori i krajnji rezultat njihovog napornog truda obično je neuredan i
nečitko napisan tekst. Poslednji budu spremni da izađu napolje na pauzu i kada izađu uglavnom
lutaju po školskom dvorištu. Nespretni i drugačiji često bivaju izolovani od svojih vršnjaka i
retko kada se biraju za takmičarske utakmice. Na kraju dana odlaze kući isfrustrirani i u suzama.
Ovaj rad primarno se fokusira na probleme koje učenici sa motoričkim smetnjama imaju
prilikom učenja. U prvom delu biće prikazana definicija motoričkih poremećaja i vrste koje
postoje. U daljem tekstu govoriće se o razvojnim neurokognitivnim poremećajima sa posebnim
osvrtom na prakto-gnostičke poremećaje (disgnozija, dispraksija, disleksija i disgrafija).
Poslednji deo rada odnosi se na poremećaj motoričke koordinacije kao i na smetnje koje se
javljaju prilikom učenja.
2
2. POJAM I VRSTE MOTORIČKIH SMETNJI
Telesna oštećenja su sva ona stanja ograničenja, narušenosti ili onesposobljenosti motornog
funkcionisanja neophodnog za izvođenje motornih aktivnosti na način i u obimu smatranim za
normlanim. Prema Zovku (Zovak, 1993), osobe sa motoričkim smetnjama su one kod kojih
“postoje oštećenja, deformacije, funkcionlana insuficijencija ili smetnje uzrokovane oštećenjem
lokomotornog sistema ili hroničnim bolestima, zbog čega im je stalno ili povremeno potrebna
stručna pomoć u vaspitanju i obrazovanju te osposobljavanje za rad i život pod njima primerenim
uslovima”.
Poremećaji motoričkih smetnji kod dece predstavlja ozbiljan problem jer ne utiče samo na
njihov fizički nego i na psihološki i socijalni razvoj. Motorika, veština izvođenja pokreta utiče na
većinu ljudskih aktivnosti. Svaki jedinstven pokret je u osnovi kompleksnog procesa u mozgu
koji kontrolišu precizno koordinisanu interakciju sa mišićima. Komponente motorike su:
1. Izdržljivost
2. Snaga i moć mobilnosti
3. Koordinacija
4. Brzina i ravnoteža.
Motorika se može podeliti u dve oblasti – fina i gruba motorika. Gruba motorika se
odnosi na sposobnosti koje zahtevaju korišćenje većih muskulatura kako bi se postigao cilj, kao
što je skakanje, trčanje, hodanje (Magill, 2001). Fina motorika odnosi se na izvođenje pokreta pri
čemu se aktivira mali broj mišića – pisanje, crtanje, slikanje i slično. Pogoršanje u ovom
redosledu naziva se motorički poremećaj.
Uzroci motoričkih poremećaja u prvom redu mogu nastati zbog naslednih činioca,
akutnih ili hroničnih bolesti centralnog nervnog sistema, virusnih i bakterijskih infekcija kao i
zbog povreda lokomotornog aparata. Pored toga, motorički poremećaji mogu nastati i zbog
fizičkog stanja (slaba ishrana, nepravilni rad endokrinih žlezda, teža oboljenja), telesne veličine,
odustva prilike za razvoj mišićne kontrole kao i zbog nedostatka podstreka za razvoj mišićne
kontrole.
Smetnje i poremećaji u motornom funkcionisanju ogledaju se u:
1. Oštećenjima nervnog sistema
2. Oštećenjima koštano – zglobnog sistema
3
