Političke aktivnosti Evropske unije se ispoljavaju u mnogim sferama, od politike zdravstva i
ekonomske politike do inostranih poslova i odbrane. U zavisnosti od razvijenosti svake zemlje
ponaosob, organizacija Evropske unije se razlikuje u različitim oblastima. EU je definisana
kao federacija u monetarnim odnosima, agrokulturi, trgovini i zaštiti životne sredine;
konfederacija u socijalnoj i ekonomskoj politici, zaštiti potrošača, unutrašnjoj politici; i kao
međunarodna organizacija u spoljnoj politici. Glavna oblast na kojoj EU počiva je jedinstveno
tržište koje se bazira na carinskoj uniji, jedinstvenoj moneti (usvojenoj od strane 12 članica),
zajedničkoj agrokulturnoj politici i zajedničkoj politici u sferi ribarstva.

29. oktobra 2004

, predsjednici i premijeri evropskih država donijeli su prvi ustav Evropske

unije, koji trenutno čeka ratifikaciju pojedinačno svake zemlje potpisnice.

3.1. Pravna osnova

Pravna osnova Evropske unije su ugovori između njenih članica. Oni su donošeni tokom
godina. Prvi takav ugovor je Ugovor u

Parizu(1951)

kojim je oformljena Evropska zajednica

za ugalj i čelik između šest evropskih zemalja. Ovaj ugovor je istekao prije donošenja
docnijih ugovora. Sa druge strane,

Rimski ugovor (1957)

i dalje traje, poslije njega je

donesen Mastrihtski ugovor (1992), koji je Evropsku uniju konstituisao pod tim imenom.
Najviše amandmana na Rimski ugovor se ticalo pristupa 10 novih članica

1. maja 2004.

Članice EU su se nedavno dogovorile oko teksta Evropskog Ustava koji će, ako se ratifikuje
od strane članica, postati prvi zvanični ustav EU zamjenjujući sve dotadašnje ugovore.

Ako Ustav ne prođe prilikom ratifikacije svih članica, onda bi bilo neophodno ponovo otvoriti
pregovore u vezi njegovog donošenja.Većina političara i državnih zvaničnika se slažu oko
toga da je sadašnji pred-ustav nije odgovarajući za trenutnih 28 država članica (kao i za
buduće). Stariji političari (naročito u Francuskoj) imaju stav da ako ustav ne ratifikuje
nekoliko članica treba nastaviti bez njih.