Na osnovu člana 88 tačke 2 Ustava Republike Crne Gore donosim
Ukaz o proglašenju Zakona o policiji
Proglašava se Zakon o policiji, koji je donijela Skupština Republike Crne Gore na
drugoj sjednici prvog redovnog zasijedanja u 2005. godini, dana 26. aprila 2005. godine.
Broj: 01-458/2
Podgorica, 27. aprila 2005. godine
Predsjednik Republike Crne Gore
Filip Vujanović
, s.r.
Zakon o policiji
Zakon je objavljen u "Službenom listu RCG", br.
28/2005 od 5.5.2005. godine.
I OSNOVNE ODREDBE
Član 1
Ovim zakonom uređuju se policijski poslovi, policijska ovlašćenja i dužnosti, status
policijskih službenika i kontrola rada policije.
Član 2
Policijski poslovi, u smislu ovog zakona, su:
1) zaštita bezbjednosti građana i Ustavom utvrđenih sloboda i prava;
2) zaštita imovine;
3) sprječavanje vršenja i otkrivanje krivičnih djela i prekršaja;
4) pronalaženje i hvatanje učinilaca krivičnih djela i prekršaja i njihovo dovođenje
nadležnim organima;
5) održavanje javnog reda i mira;
6) obezbjeđivanje javnih skupova i drugih okupljanja građana;
7) obezbjeđivanje određenih ličnosti i objekata;
8) nadzor i kontrola bezbjednosti u saobraćaju;
9) nadzor i obezbjeđenje državne granice i vršenje granične kontrole;
10) kontrola kretanja i boravka stranaca;
11) obezbjeđivanje uslova za nesmetan rad sudova, održavanje reda, zaštita lica i
imovine;
12) drugi poslovi određeni zakonom.
Poslovi iz stava 1 ovog člana obavljaju se u skladu sa zakonom, uz poštovanje
međunarodnih standarda i propisa kojima se štite dostojanstvo ličnosti, slobode i prava
građana.
Član 3
Policijske poslove i druge poslove utvrđene ovim zakonom vrši organ uprave nadležan
za poslove policije (u daljem tekstu: policija).
Policijske poslove vrše ovlašćeni policijski službenici (u daljem tekstu: policijski
službenici).
Policijski službenik primjenjuje policijska ovlašćenja i izvršava dužnosti u skladu sa
Ustavom, zakonom, drugim propisima i kodeksom policijske etike.
Član 4
Na policijske službenike, druge službenike i namještenike policije primjenjuju se opšti
propisi o radnim odnosima i državnim službenicima i namještenicima u pogledu onih
prava, obaveza i odgovornosti koja ovim zakonom nijesu posebno uređena.
Član 5
Radom policije rukovodi starješina policije.
Starješinu policije imenuje i razrješava Vlada Republike Crne Gore (u daljem tekstu:
Vlada), na predlog ministra nadležnog za unutrašnje poslove (u daljem tekstu: ministar).
Predlog za imenovanje starješine policije Vlada dostavlja Skupštini Republike Crne
Gore (u daljem tekstu: Skupština), radi davanja mišljenja.
Skupština, nakon rasprave u nadležnom radnom tijelu, daje mišljenje o predloženom
kandidatu.
Starješina policije ne može biti član političke stranke, niti politički djelovati.
Član 6
Policija preduzima mjere neophodne za zaštitu života i zdravlja ljudi i otklanjanje
neposredne opasnosti za ljude i imovinu, ukoliko te mjere ne mogu blagovremeno
preduzeti drugi nadležni organi.
Policija pruža pomoć organima državne uprave, jedinicama lokalne samouprave,
pravnim i fizičkim licima, u slučaju opšte opasnosti prouzrokovane elementarnim
nepogodama i epidemijama.
Član 7
Policija je obavezna da pruža pomoć državnim organima, organima lokalne uprave i
pravnim licima u postupku izvršenja njihovih odluka, ako se u tom postupku očekuje ili
pruža fizički otpor.
Uslove i način pružanja pomoći iz stava 1 ovog člana propisuje organ državne uprave
nadležan za unutrašnje poslove (u daljem tekstu: Ministarstvo).
Član 8
Policija upoznaje javnost o vršenju poslova iz svog djelokruga i izvještava o svom radu
preko medija ili na drugi pogodan način.
Policija obavještava skupštinu lokalne samouprave o događajima i pojavama od
značaja za bezbjednost tog područja.
Informacije iz stava 1 ovog člana daju se u skladu sa zakonom.
Član 9
Lice koje smatra da su mu vršenjem policijskih poslova povrijeđene slobode i prava ili
mu je nanijeta šteta ima pravo na sudsku zaštitu i naknadu štete.
Član 10
Policija ima kodeks policijske etike.
Kodeks predstavlja skup načela o etičkom postupanju policijskih službenika koji se
temelji na normama međunarodnog i unutrašnjeg prava.
Kodeks iz stava 1 ovog člana donosi Ministarstvo, na predlog starješine policije.
Starješina policije utvrđuje predlog iz stava 3 ovog člana, uz pribavljeno mišljenje
državnih službenika i namještenika.
II POLICIJSKA OVLAŠĆENJA I DUŽNOSTI
Član 11
Policijski službenik, pored ovlašćenja, mjera i radnji utvrđenih Zakonikom o krivičnom
postupku, je ovlašćen da:
1) prikuplja, obrađuje i koristi lične podatke;
2) obezbjeđuje i vrši pregled mjesta događaja;
3) daje upozorenja i izdaje naređenja;
4) liši slobode lice;
5) upotrijebi sredstva prinude;
6) upotrijebi tuđe saobraćajno sredstvo i sredstvo veze;
7) obezbijedi zaštitu oštećenog, svjedoka i drugih lica;
8) primijeni druga ovlašćenja utvrđena zakonom.
Način obavljanja određenih policijskih poslova i primjenu ovlašćenja u obavljanju tih
poslova uređuje Ministarstvo.
Član 12
Policija prikuplja, obrađuje i koristi lične podatke i o njima vodi evidencije, sve dok su ti
podaci potrebni za sprječavanje i otkrivanje krivičnih djela, prekršaja i otkrivanje
učinilaca.
Policijski službenik prikuplja lične i druge podatke korišćenjem postojećih zbirki
podataka ili u neposrednom kontaktu sa licima na koje se ti podaci odnose, odnosno
drugim licima.
Član 19
Policija, u vezi sa primjenom policijskih ovlašćenja, vodi odgovarajuće evidencije, a
posebno o:
1) licima koja su po bilo kojem osnovu lišena slobode;
2) izvršenim krivičnim djelima za koja se goni po službenoj dužnosti, prekršajima i
licima čije je lično ili imovinsko pravo ugroženo ili povrijeđeno izvršenjem krivičnog djela
ili prekršaja (oštećeni);
3) licima i predmetima za kojima se traga i licima kojima je zabranjen ulazak u
Republiku Crnu Goru (u daljem tekstu: Crna Gora);
4) licima za koja je sproveden postupak utvrđivanja identiteta, daktiloskopiranim
licima, fotografisanim licima i DNK pretragama lica;
5) upotrijebljenim sredstvima prinude;
6) predstavkama građana;
7) nestalim licima;
8) nestalim predmetima;
9) neidentifikovanim leševima.
Član 20
Svako lice ima pravo uvida u evidencije iz člana 19 ovog zakona, po prestanku
razloga koji su uslovili njihovo vođenje.
U postupku ostvarivanja prava na uvid u evidenciju obavezno se štiti identitet lica koje
je dalo obavještenje.
Član 21
Lični podaci sadržani u evidencijama iz člana 19 ovog zakona čuvaju se, i to:
1) iz tačke 1, tri godine od dana donošenja rješenja o zadržavanju;
2) iz tačke 2, pet godina po isteku roka za zastarjelost gonjenja učinioca krivičnog
djela;
3) iz tačke 3, do pronalaska lica za kojim se traga ili po prestanku razloga koji su
uslovili traganje;
4) iz tačke 4, trajno;
5) iz tačke 5, deset godina od dana upotrebe sredstava prinude;
6) iz tačke 6, deset godina od dana prijema predstavke građana;
7) iz tač. 7, 8 i 9, trajno.
Član 22
Lični podaci ne smiju se prikupljati i koristiti suprotno svrsi propisanoj ovim zakonom i
drugim propisima kojima se uređuje zaštita podataka o ličnosti.
Član 23
Prikupljeni i u evidencije uneseni lični podaci brišu se iz evidencije po prestanku
razloga radi kojih je lični podatak unesen u odgovarajuće evidencije ili kada su podaci
prikupljeni suprotno zakonu.
2. Obezbjeđenje i pregled mjesta događaja
Član 24
Policijski službenik je dužan da obezbijedi mjesto događaja do dolaska istražnog
sudije, pregleda mjesto događaja radi pronalaženja ili obezbjeđenja tragova i predmeta
koji mogu poslužiti kao dokaz i prikupi obavještenja u vezi sa krivičnim djelom ili
događajem, odnosno učiniocem, kada sazna za izvršenje krivičnog djela ili drugog
događaja povodom kojeg je potrebno neposrednim opažanjem utvrditi ili razjasniti
činjenice.
Policijski službenik će, do dolaska istražnog sudije ili drugog ovlašćenog organa,
najduže šest sati, zadržati lice za koje procijeni da može dati obavještenja važna za
razjašnjavanje krivičnog djela ili događaja ili za preduzimanje spasilačkih aktivnosti, ako
je vjerovatno da se obavještenje ne bi moglo kasnije dobiti ili se ne bi moglo obezbijediti
prisustvo lica koje može preduzeti spasilačke aktivnosti.
Radi zaštite interesa krivičnog postupka, policijski službenik je ovlašćen da zabrani
snimanje mjesta događaja.
3. Davanje upozorenja i izdavanje naređenja
Član 25
Policijski službenik je ovlašćen da upozori lice koje svojim ponašanjem, djelovanjem ili
propuštanjem određene radnje može dovesti u opasnost svoju bezbjednost ili
bezbjednost drugog lica ili imovine, narušiti javni red i mir ili ugroziti bezbjednost
saobraćaja na putevima ili kada se opravdano očekuje da bi to lice moglo učiniti ili
podstrekavati drugo lice da učini krivično djelo ili prekršaj.
Član 26
Policijski službenik izdaje naređenja, radi:
1) otklanjanja opasnosti po život i ličnu bezbjednost građana;
2) otklanjanja opasnosti za imovinu;
3) sprječavanja izvršenja krivičnih djela, prekršaja, hvatanja njihovih učinilaca i
pronalaženja i obezbjeđivanja tragova koji mogu poslužiti kao dokaz;
4) održavanja javnog reda i mira ili uspostavljanja narušenog javnog reda i mira;
5) bezbjednosti drumskog saobraćaja;
6) onemogućavanja pristupa ili zadržavanja na prostoru ili objektu gdje to nije
dozvoljeno;
7) sprječavanja i otklanjanja posljedica u slučaju opšte opasnosti prouzrokovane
elementarnim nepogodama, epidemijama ili drugim oblicima ugrožavanja opšte
bezbjednosti.
Upozorenja i naređenja se daju usmeno, pisano ili na drugi odgovarajući način
(svjetlosnim i zvučnim signalima, rukom i slično).
4. Lišenje slobode
Član 27
Policijski službenik može, izuzetno, lišiti slobode lice koje narušava javni red i mir ili
ugrožava bezbjednost saobraćaja, ako se javni red i mir ili bezbjednost saobraćaja ne
mogu uspostaviti na drugi način.
Lišenje slobode u slučajevima iz stava 1 ovog člana ne može trajati duže od šest
časova.
Izuzetno, lišenje slobode može trajati do 12 časova, ako:
1) je potrebno utvrditi identitet lica, a identitet se ne može utvrditi bez lišenja slobode;
2) je lice izručio inostrani organ radi predavanja nadležnom organu;
3) ugrožava bezbjednost drugog lica ozbiljnom prijetnjom da će napasti na njegov
život ili tijelo.
Član 28
Lišenje slobode lica iz člana 27 ovog zakona određuje se rješenjem o zadržavanju. U
rješenju se navode: lični podaci lica koje se lišava slobode, vrijeme lišenja slobode,
početak i osnov lišenja slobode i pouka o pravu na žalbu.
Rješenje iz stava 1 ovog člana donosi starješina organizacione jedinice policije.
Rješenje iz stava 1 ovog člana donosi se i uručuje zadržanom licu odmah, a
najkasnije u roku od dva časa od početka zadržavanja.
Protiv rješenja o zadržavanju, u slučajevima iz člana 27 stav 1 ovog zakona, lice
lišeno slobode može izjaviti žalbu Ministarstvu, u roku od šest časova od časa uručenja
rješenja, a u slučajevima iz člana 27 stav 3 ovog zakona, u roku od 12 časova od časa
uručenja rješenja.
Žalba ne zadržava izvršenje rješenja.
