Pripremio:
Pripremio:
Dr sci.vet. Vladimir Mladjan
Dr sci.vet. Vladimir Mladjan
Predavanje br.: 5
Predavanje br.: 5
Zapaljenje inflammatio (phalamma-potpaljujem) predstavlja odgovor organizma
na endogene i egzogene štetne nokse. Forma, tok i težina zapaljenja zavisi od
vrste i intenziteta nokse, vrste tkiva i stanja organizma.
Zapaljenje je kao biološki fenomen poznato od davnina.
Zapaljenje vidljivih delova tela (površina kože i vidljive sluznice) manifestuje se:
− crvenilom (rubor)
− otokom (tumor)
− toplotom (calor)
− bolom (dolor)
− oštećenje funkcije (functio laesa)
SEROZNO ZAPALJENJE
–
inflamatio serosa
– karakteriše se prisustvom eksudata
u kojem se nalazi neznatne količine belančevina krvne plazme male molekulske
mase. Ovaj oblik najčešće se pojavljuje u koži, seroznim ovojnicama, sluznicama
i parenhimskim organima. U epidermusu se sreće u toku slinavke i šapa, gde
serozni eksudat uzdiže gornje slojeve epitela obrazujući vezikule (mehuriće).
U veterinarskoj terminologiji ovi mehurići se označavaju kao afte (aftai-osip po
ustima).
Ako se serozni eksudat nagomila u tkivu govori se o zapaljenskom edemu
(
oedema inflammatorium
). Kada se serozna tečnost nakuplja u telesnim
šupljinama - hidrops.
Serozno zapaljenje može da zadrži svoj karakter, a često poprima karakter
fibrinoznog ili gnojnog zapaljenja.
KATARALNO ZAPALJENJE
-
inflammatio catarrhalis
- (cata-dole, rheo-tečem) - je
tip eksudativnog zapaljenja koje se isključivo lokalizuje na sluznicama i više
određuje lokalizaciju nego karakter eksudata. Sadržaj varira (npr. kijavica u ljudi
ili rinitisu životinja).
FIBRINOZNO ZAPALJENJE
–
inflammatio fibrinosa
– manifestuje se eksudatom u
kojem se nalazi velika količina fibrina koji kao film, nežna mreža niti ili
membrana oblaže površinu sluznica ili seroza. Ovo zapaljenje može se razviti na
sluznicama respiratornog i gastrointenstinalnog trakta, u plućnim alveolama i
seroznim ovojnicama.
Kod domaćih životinja (goveda, ovace, svinje) često se sreće fibrinozno
zapaljenje seroznih ovognica (peritonitis, pleuritis). Kod čistog fibrinoznog
zapaljenja peritoneuma ili perikarda može se razviti suvi peritonitis ili
perikarditis. Kada se pridruže gnojne bakterije može se razviti perikarditis i
peritonitis fibrio-purulenta.
DIFTEROIDNO ZAPALJENJE
–
inflammatio fibrinosa diphteroides
– se karakteriše
prodiranjem fibrinskog eksudata u duboke slojeve sluznice uz koagulacionu
nekrozu zahvaćenih slojeva. Kod ovog tipa fibrinoznog zapaljenja nekroza tkiva
je dublja. U takvim slučajevima na površini sluznice se vide pseudomembrane
različite debljine sivo-žute ili prljavo-sive boje.
Difteroidne naslage vremenom se od okolnog, nepromenjenog tkiva
organičavaju demarkacionim zapaljenjem u toku koga se difteroidne promene
odvajaju od podloge ostavljajući duboki defekt poznat kao ulceracija. Diphera-
membrana.
Difteroidno zapaljenje se sreće u debelom crevu svinja u vezi sa hroničnom
svinjskom kugom i u crevima teladi obolele od salmoneloze.
