PANEVROPSKI UNIVERZITET APEIRON
FAKULTET POSLOVNE INFORMATIKE
Redovne studije
Smer
„
IT menadžment
”
Predmet
VIŠI PROGRAMSKI JEZICI I RAD ALATI –
PROGRAMIRANJE U VISUAL BASIC-u
„RIJEŠENI PRIMJERI”
(seminarski rad)
Predmetni nastavnik
Prof. dr Zoran Ž. Avramović, dipl.inž.elek.
Student
Borko Bogdanović
Index br. 005-08/RPI
„Viši programski jezici i RAD alati - Visual basic.“ Student: Borko
Bogdanović
UVOD
Programski jezik Basic nastao je 1963. godine na Darmouth Collegeu.
Autori su mu Tom Kurtz i John Kemeny, koji su ga definisali s ciljem da se na
njemu uči programiranje. Kako je bio lagan za učenje i nezahtjevan u pogledu
hardvera postao je sastavni dio svakog kućnog računara. Kako je računarska
tehnologija napredovala, pojavljivali su se i drugi programski jezici čija je
struktura više odgovarala savremenim shvatanjima programiranja. Tako i
programski jezik Basic s vremenom doživljavao promjene sve do nastanka
Visual Basic-a.
Riječ »Visual« ( vizualan, vidni ) odnosi se na metodu korištenu za
stvaranje grafičkog korisničkog okruženja. Umjesto pisanja bezbrojnih linija
programskog koda za opisivanje ponašanja i položaja elemenata neke
aplikacije, jednostavno ćemo postaviti unaprijed definisane objekte na željeno
mjesto na ekranu.
Riječ »Basic« označava programski jezik Basic ( Beginners All – Purpose
Symbolic Instruction Code ), što bi u slobodnom prevodu značilo: programski
jezik opšte namjene za početnike.
Dakle, Visual Basic se razvio iz originalnig programskog jezika Basic i
sada sadrži više stotina izraza, naredbi i funkcija, od kojih je najveći dio
direktno povezan sa Windows grafičkim okruženjem. Pogodan je i za rad
početnika koji poznavajući svega nekoliko naredbi, kao u ovom seminarskom
radu, mogu stvarati korisne aplikacije.
Pisanje programa u Visual Basic-u može se podeliti na pet koraka:
1. kreiranje korisničkog interfejsa
2. podešavanje svojstava objekata
3. pisanje koda
4. pozivanje drugih procedura
4
„Viši programski jezici i RAD alati - Visual basic.“ Student: Borko
Bogdanović
5. testiranje ( u cilju otklanjanja grešaka )
FORME
Forme predstavljaju prozor putem kojeg program komunicira sa
korisnikom. Na formu se postavljaju objekti pomoću kojih korisnik zahtjeva da
se izvrši određeni događaj. Forma ima svoja svojstva, metode o događaje.
Svojstva forme
omogućavaju da forma:
-dobije ime (Name),
-boju pozadine (BackColor),
-ima definisan okvir (BorderStyle),
-sadrži tekst koji će biti ispisan u naslovu forme (capiton),
-ima vrijednosti tačni i netačno (ControlBox),
-posjeduje ikonicu u lijevom gornjem uglu (Icon),
-može biti maksimalno uvećana, tj da je dugme za maksimalno uvećanje može
dobiti vrijednost tačni ili netačno (MaxButtton)
-može da se pomjera ili ne pomjera (MoveButton)
-u formu postavljamo sliku (Picture)
-da li će forma kad je otvorena biti prikazana na paleti poslova u Windows-u
(ShowTaskBar)
-ima dimenzije koje su tačno postavljene ili da korisnik može da upravlja
dimenzijama forme (Minimized/Maximized/Normal)
Forme imaju mnogo više svojstava, a ovdje su navedene najčešće korištene.
Metode forme
odnose se na stanja koja forma može da ima.
SHOW – prikazuje formu, a oblik naredbe je: frmMaloljetnik.Show( ) . Ova
nadedba prikazuje formu kad to korisnik zatraži pritiskom na objekat.
HIDE – uklanja formu sa ekrana ali je ostavlja u memoriji. Korisnost ove
metode je što se ponovno učitavanje forme događa mnogo brže, jer se ne
učitava sa diska.
5
„Viši programski jezici i RAD alati - Visual basic.“ Student: Borko
Bogdanović
1. Procedure
2. Funkcije
Procedura
je dio programskog koda koji ne vraća vrijednost
direktno, već svoju ulogu i kontrolu toka programa prenosi na mjesto odakle je
pozvana. Ona može da vrati I dve ili
više
vrijednosti. Njeno ime je jedinstveno
i ne smije da sadrži rezervisane, službene riječi. U VB postoje dvije vrste
procedura; 1) procedura za obradu događaja, 2)opšte procedure.
Procedura za obradu događaja
je dio objekta korisničkog interfejsa, kao što je
komandno dugme, polje za potvrdu ili traka za pomjeranje. Ona se izvršava
samo kada se određeni događaj desi sa određenim, kao što je pritisak miša na
komandno
dugme
ili
polje
za
potvrdu.
Opšta procedura
nije povezana sa nekim objektom direktno, I ne radi ništa dok
joj neka procedura za obradu izričiti ne pozove i ne kaže da počne sa radom.
Koristi se za smještanje najčešće korištenih naredbi. Poziva se navođenjem
imena ili ubacivanjem riječi Call, prije imena opšte procedure.
Funkcija
je dio programskog koda koji vraća jednu vrijednost.
Negdje unutar funkcije, imenu funkcije se mora dodijeliti vrijednost ili izraz
jer, u protivnom, funkcija ne može da vrati vrijednost. Funkcija se poziva tako
što se promjenljivoj dodjeli ime funkcije. Od procedura se razlikuju po
deklaraciji i načinu pozivanja. Sve ostalo što važi za procedure, važi i za
funkcije.
7
