1
Seminarski rad
Tema seminarskog rada: Kineska kuhinja
2
Sadržaj
Uvod.......................................................................................................................................... 3
1. Geografija Kine.....................................................................................................................
2. Kineska kuhinja....................................................................................................................
3. Karakteristične namirnice kineske kuhinje...........................................................................
3.1. Tofu ................................................................................................................................
3.2. Voće i povrće .................................................................................................................
3.3. Sosovi..............................................................................................................................
3.4. Začini ..............................................................................................................................
4. Navike u ishrani Kineza........................................................................................................
4.1. Vok .................................................................................................................................
4.2. Istočno-Azijska postavka stola........................................................................................
4.3. Štapići za jelo..................................................................................................................
4.4. Deserti ............................................................................................................................
4
8
9
10
10
11
11
11
12
12
13
13
5. Pića Kine...............................................................................................................................
6. Recepture kineske kuhinje....................................................................................................
13
14
Zaključak................................................................................................................................... 15
Literatura................................................................................................................................... 16
4
1. Geografija Kine
Narodna Republika Kina
, često zvana samo
Kina
je država u istočnoj Aziji. Poznata kao
najmnogoljudnija zemlja sveta, po veličini površine je treća na svetu (iza Rusije i Kanade) i
obuhvata 9.596.960 km².
Kina, ili zvanično Narodna Republika Kina poznata i kao kontinentalna Kina, država je u
istočnoj Aziji. NR Kina ima obalu od 14.500 km i graniči se sa (smer kazaljke sata, od istoka ka
severu) Vijetnamom, Laosom, Mjanmarom, Indijom, Butanom, Nepalom, Pakistanom,
Avganistanom, Tadžikistanom, Kirgizijom, Kazahstanom, Rusijom, Mongolijom i Severnom
Korejom. Glavni grad je Peking.
Kina je četvrta po veličini zemlja u svetu sa površinom preko
9,6 miliona km2
, kao i
najmnogoljudnija zemlja sveta sa preko 1,35 milijardi stanovnika, što je oko 20 % od ukupnog
broja stanovnika na svetu. NR Kina je jednopartijska država sa vladajućom Komunističkom
partijom Kine i glavnim gradom Pekingom.
Administrativno je podeljena na 22 provincije, pet autonomnih regiona, četiri opština sa
direktnom kontrolom (Peking, Tjencin, Šangaj i Čungking) i dva regiona sa specijalnim statusom
(Hongkong i Makao).[16] Kina tvrdi da je Tajvan 23. provincija Kine.
Istorija Kine je istorija jedne od najstarijih civilizacija koja je bila bazirana na Huanghe reci u
severnokineskoj niziji. Tokom više od jednog milenijuma, Kineski politički sistem je bio
zasnovan na naslednim monarhijama, poznatim kao dinastije, koje počinju od polumitološke
dinastije Sja oko 2000. p. n. e. Od 221. p. n. e., kada je dinastija Ćin prva pokorila više državica i
oformila Kinesko carstvo, država se širila, raspadala i reformisala više puta. Dinastija Ćing je
zbačena sa vlasti 1911. godine kada je proglašena republika koja je razbijena 1949. Nakon
poraza Japana u Drugom svetskom ratu, Komunistička partija Kine porazila je nacionaliste na
kontinentalnoj Kini i proglasila Narodnu Republiku Kinu u Pekingu 1. oktobra 1949, dok su se
nacionalisti povukli na Tajvan.
Od početka sprovođenja ekonomskih reformi 1978, Kina je postala ekonomija sa najvećim
rastom u svetu. Do 2013. godine postala je druga ekonomija po veličini po nominalnom BDP-u,
a takođe i najveći izvoznik roba i usluga. Kina je priznata nuklerna sila i ima najveću aktivnu
vojsku te drugi po veličini vojni budžet. Kina je član Ujedinjenih nacija od 1971, kada je
zamenila Tajvan kao stalni član u Savetu bezbednosti Organizacije ujedinjenih nacija. Član je i
većeg broja formalnih i neformalnih multilateralnih organizacija, uključujući Svetsku trgovinsku
organizaciju, Azijsko-pacifičku ekonomsku saradnju, BRIKS, Šangajske organizacije za
saradnju, BKIM i G20. Prema velikom broju naučnika i akademika, vojnih analitičara i
ekonomskih analitičara, Kina se smatra za potencijalnu super silu, 2016 godine je postala prva
ekonomska sila u svetu.
5
Narodna Republika Kina je druga najveća država u Aziji posle Rusije, a smatra se trećom
najvećom na svetu po površini kopna i mora. Kina se graniči sa 14 država: Vijetnamom,
Laosom, Mjanmarom, Indijom, Nepalom, Pakistanom, Avganistanom, Tadžikistanom,
Kirgistanom, Rusijom, Mongolijom i Severnom Korejom. Kina je morem odvojena od Tajvana,
koji smatra svojim delom.
Reljef
Teritorija Kine obuhvata raznovrsne tipove reljefa. Više od 2/3 zemlje zauzimaju planinski
venci, brda i visoravni, pustinje i polupustinje. Na istoku, uz obale Žutog i Istočnokineskog
mora, nalazi se prostrana i gusto naseljena aluvijalna ravan u kojoj živi oko 90 % stanovništva.
Ove oblasti su u ozbiljnim ekološkim uslovima, što je rezultat duge i intenzivne poljoprivredne i
zagađenja životne sredine.
Na severu se nalazi Mongolska visoravan. Južnom Kinom dominiraju brda i niski planinski
venci. Na zapadu se prostiru visoki planinski lanci, od kojih su najvažniji Himalaji, sa najvišom
tačkom Kine na istočnoj strani Mont Everesta, dok se visoke visoravni pojavljuju između
sušnijih predela kao što su pustinje Takla Makan i Gobi.
U Kini postoji mnoge reke čija je ukupna dužina 220.000 km. Reke Kine čine unutrašnje i
spoljašnje sisteme. Spoljašnje reke, među kojima su Jangcekjang, Huanghe, Amur, Biserna reka,
Mekong, Nujiang i Jalutsangpo se ulivaju u Tihi i Indijski, a njihov sliv pokriva oko 64 %
države. Unutrašnje reke pokrivaju oko 36 % zemlje, njihov broj je mali i nalaze se daleko jedna
od druge. One se ulivaju u jezera u unutrašnjim oblastima ili se gube u pustinjama i slanim
močvarama.
U Kini ima mnogo jezera, ukupne površine oko 80.000 km2. Postoji i oko hiljadu veštačkih
jezera. Jezera u Kini se takođe mogu podeliti na spoljašnja i unutrašnja. Spoljašnja su uglavnom
slatkovodna jezera kao što su: Pojang, Dungting i Tajhu. Unutrašnja uključuju slana jezera, od
kojih je najveće jezero Ćinghaj. Mnoga jezera u unutrašnjosti su suva, kao što je jezero Lob Nor.
Klima Kine je veoma raznolika — od suptropske na jugu, do umerene na severu. Na obali vreme
određuju monsuni, koji se javljaju zbog različitih apsorpcione moći zemljišta i okeana. Sezonsko
kretanje vazduha i prateći vetar donose velike količine vlage leti i relativno suve zime. Dolazak i
trajanje monsuna u velikoj meri određuju broj i raspodelu padavina u zemlji. Ogromna razlika u
širini, dužini i visini Kine za posledicu ima različite temperature i vremenske režime, uprkos
činjenici da najveći deo zemlje leži u oblasti umerene klime.
