hardverskim i softverskim resursima računara.
Generalno, ne postoji kompletna i adekvatna definicija operativnih sistema. Lakše je
definisati  operativne sisteme po onome što oni rade, nego po onome što oni jesu.
Postoji nekoliko različitih pogleda na operativne sisteme, koji su se razvijali uporedo
sa   razvojem   istih,   u   kojima   je   počesto   prisutna   analogija   sa   nekim   generalnim
sistemima   kao   npr   .   u   samom   društvu.   Operativni   sistem   se   može   uporediti   sa
vladom. Komponente računarskog sistema su hardver, softver i podaci, a operativni
sistem osigurava sredstva za pravilno korištenje navedenih komponenti. Poput vlade
operativni   sistemi   ne   izvršavaju   operacije   radi   sebe   samih,   nego   jednostavno
osiguravaju   okruženje   u   kojem   drugi   programi   mogu   obavljati   koristan   posao.
Operativni sistem se može vidjeti I kao raspoređivač resursa, koji se u računarskom
sistemu ponaša kao upravitelj komjeterskih resursa kao što su CPU time ili ciklusi na
procesoru, memorije, ulazno- izlazni uređaji itd., koje operativni sistem dodjeljuje
specifičnim programima i korisnicima kako bi oni obavili “koristan” posao. Naravno,
postoji još mnogo različitih pogleda i intuitivnih definicija operativnih sistema, ali ona
koja se najčešće koristi u računarskim naukama kaže da je operativni sistem jedan
program koji se cijelo vrijeme izvršava na kompjuteru, poznatiji pod nazivom  kernel,
s tim da se svi ostali dijelovi softvera posmatraju kao aplikativni program. Najpoznatiji
operativni sistemi su: Microsoft Windows, Linux I Mac OS.

2. 1. SVRHA OPERATIVNIH SISTEMA

Svrha operativnih sistema je da osiguraju okruženje u kojima korisnici mogu

izvršavati   svoje   programe.   Svrha   kao   opšti   pojam   se   sastoji   iz   ciljeva   koji   imaju
precizniju   definiciju.   Primarni   cilj   operativnog   sistema   jeste   da   računar   učini
prikladnim i jednostavnim za upotrebu, a sekundarni cilj je da koristi hardver na što
efikasniji   način.   Ova   dva   cilja,   prikladnost   i   efikasnost   su   često   međusobno
suprotstavljena. U prošlosti  se veća pažnja poklanjala efikasnosti nego prikladnosti i
komforu samog korištenja računara, da bi se kasnije počelo više pažnje poklanjati
samom korisniku računara.

2. 2. PODJELA OPERATIVNIH SISTEMA

Kako je svaki program u biti skup instrukcija microprocesoru šta ima raditi, za

svaku vrstu računala prema tipu microprocesora, moraju se uspostaviti jedinstevena
pravila komunikacije između komponenti usklađena sa mogućnostima unutrašnje
logičke arhitekture microprocesora, a to je suštinska zadaća operativnog sistema. Pri
tom vrijedi jedinstvena zakonitost:

bolji procesori za svoje potpuno iskorištenje

zahtijevaju i složeniji operativni sistem.

Prema mogućnostima sistema, globalna podjela bi bila:

http://bs.wikipedia.org/wiki/Operativni_sistem