Računarska mreža može biti prost skup dva ili više računara, koji su povezani
medijumom za povezivanje i koji međusobno mogu da komuniciraju i dijele resurse.
Koristi se za prenos kako digitalnih tako i analognih podataka, koji moraju biti
prilagođeni odgovarajućim sistemima za prenos. Mrežom se prenose računarski podaci,
govor, slika, video.

Svaka mreža se može svesti na sledeće dvije osnovne cjeline: hardversku i softversku.
Hardversku cjelinu sačinjavaju mrežni čvorovi (

nods

) u kojima se vrši obrada

informacija, fizički spojni putevi i dijeljeni resursi. Čvorovi su dijelovi mreža u kojima
dolazi do obrade podataka. Postoje dvije vrste čvorova: čvorovi u kojima se vrši stvarna
obrada i oni predstavljaju ciljne čvorove (

hosts

), i čvorovi kojima je uloga da usmeravaju

informacije (

routers

). Dijeljeni resursi su hardverski (štampači, ploteri, faks mašine,

diskovi i sl.) ili softverski elementi (datoteke, baze, aplikacije i sl.). Softversku cjelinu
mreže čine protokoli – pravila po kojima se vrši komuniciranje (razmjena podataka) u
mreži i operativni sistemi koji su u direktnoj komunikaciji sa hardverom računarskog
sistema i imaju podršku za mrežni hardver i mrežne protokole.

Deljeni
resurs

Router

Ciljni čvor
(host)

Spojni put

Slika 1

Osnovna arhitektura mreže (izvor

Uvod u računarske mreže

)

Danas kada su računari relativno dostupni svakom i uz to su izuzetno moćni,
umrežavanje povećava efikasnost i smanjuje troškove poslovanja

. Osnovni razlozi za

umrežavanje su:

