objektivne informacije o svojim proizvodima, ali i o konkurenciji i različitim markama.
Ovi trendovi vode do toga da su marketing stručnjaci suočeni sa potrebom da svakodnevno
usavršavaju nove načine komunikacije, da kreiraju efikasne online poruke, kao i nove
kanale za isporuku proizvoda i usluga, uvijek imajući na umu da ne postoji kontakt licem u
lice i da je samim tim teško zadobiti povjerenje koje će omogućiti ponovnu kupovinu. Novi
mediji, dakle, svakoj kompaniji mogu da donesu veliku korist, ali isto tako mogu i da štete
njenom poslovanju ako im se ne pristupi sa maksimalnom ozbiljnošću.

1. INFORMACIONI SISTEMI I NIVOI UPRAVLJANJA

ORGANIZACIJAMA

Posao menadžera je takav da zahtjeva raspolaganje velikim brojem informacija. Te

informacije moraju biti kvalitetne, pravovremene, pouzdane. Samo uz posjedovanje takvih
informacija menadžeri mogu uspješno da odgovore izazovima svog posla, koji je izuzetno
stresan i odgovoran. Na različitim nivoima upravljanja i odlučivanja potrebne su i različite
vrste informacija. U organizacijama postoje strategijski (viši), taktički (srednji) i operativni
(niži) nivo menadžmenta i donošenja odluka. Informacioni sistemi pružaju podršku
upravljanju i odlučivanju menadžerima na svim nivoima.

1.1.

NOVE ULOGE INFORMACIONIH SISTEMA U

ORGANIZACIJAMA

Informacioni sistemi i informacione tehnologije imaju važnu ulogu i uticaj u

savremenim organizacijama. Ovaj uticaj se ogleda u tome što informacioni sistemi i
informacione tehnologije u značajnoj mjeri definišu strategijske i operativne planove u
organizacijama, zatim strategijska i operativna odlučivanja u organizaciji.

Tehnološki progres donosi najznačajnije promjene u okruženju organizacija.

Ovakve promjene nisu pod kontrolom preduzeća. Upravo zbog toga, kao i zbog značaja
koji imaju promjene u sferi informacionih tehnologija, organizacije moraju da preuzmu
aktivnu ulogu prema ovakvim promjenama. Zapravo, opstanak i razvoj organizacija zavisi
od njihove sposobnosti da se prilagode tehnološkom razvoju, a samim tim i razvoju
informacionih tehnologija. Tehnološki progres utiče na poslovanje preduzeća na sledeći
način:

djeluje na zastarijevanje tehnoloških i proizvodnih procesa i opreme;

djeluje na zastarijevanje proizvoda;

djeluje na zastarijevanje stručnih znanja i metoda upravljanja;

Menadžment u organizaciji mora kontinuirano da istražuje i prati najnovije

tendencije u nauci i tehnologiji, kao i da ih ugrađuje u postojeće proizvode i osvaja nove.
Ova pitanja najčešće imaju strategijski karakter i dugoročan uticaj na organizaciju. Za
donošenje strategijskih odluka u organizacijama, neophodno je uvažavati faktor prisutnih
informacionih tehnologija u organizaciji, kao i faktor razvoja mnogih informacionih
tehnologija u okruženju.

je da proizvod dolazi brže na tržište, uz manje troškova i da se ostvaruje bolji
kvalitet proizvoda. Da bi TQM mogao da ostvari sve ove zadatke, neophodno je da
primjenjuje odgovarajuću softversku i informatičku podršku;

reinženjering   poslovnih   procesa:   Reinženjering   poslovnih   procesa   karakteriše
revolucionaran, odnosno, potpuno nov, radikalno drugačiji način poslovanja, kojim
se dovode u pitanje svi postojeći poslovni i proizvodni procesi. Pri tome je akcenat
na centralnim, glavnim procesima, a sve uz pomoć informatičkih tehnologija, bez
kojih bi taj postupak bio neuporedivo sporiji i teži, a u nekim situacijama gotovo i
nepredvidiv.   Dakle,   reinženjering   poslovnih   procesa   ne   bi   bio   to   što   jeste   bez
primjene   savremenih   informacionih   tehnologija.   Treba   reći   da   se   reinženjering
bitno razlikuje od drugih procesa i transformacija u organizaciji: reinženjering u
redizajniranju organizacije unosi neku novu višu dimenziju, neki drugačiji način
gledanja na različite probleme u organizaciji;

stvaranje   virtuelne   organizacije:   Virtuelne   organizacije   predstavljaju   nov   oblik
organizacione   strukture   u   kome   se   za   povezivanje   ljudi,   komunikacija,   ali   i
izvršavanje   zadataka   pretežno   koriste   savremene   tehnologije,   a   naročito
informacione   tehnologije.   Pojava   virtuelnih   organizacija   rezultat   je   promjena   u
okruženju,   koja   sve   više   postaje   globalna,   kompleksna,   dinamična   i   izuzetno
promjenljiva. Virtuelne organizacije imaju organizacionu strukturu u vidu mreže
koja je prilagodljiva na promjene iz okruženja. Zaposleni su organizovani u timove,
koji   komuniciraju   pretežno   putem   interneta,   intraneta   i   ekstraneta.   U   takvim
uslovima, mnogi zaposleni obavljaju poslove od kuće. Na taj način se ostvaruju
razne   prednosti,   kao   što   su   prilagodljivo   radno   vrijeme,   ušteda   na   vremenu   i
troškovi na putovanja od posla do kuće i slično. Problemi koji se javljaju vezani su
za motivaciju zaposlenih, razvoj i unapređenje međuljudskih odnosa, povjerenje i
slično;

stvaranje organizacija kreativnog znanja: Znanje zaposlenih postaje sve značajniji,
ako   ne   i   najznačajniji   resurs   za   mnoge   organizacije.   Jedini   izvor   ključnih
kompetencija   organizacije   jesu   ljudi   i   njihova   znanja,   njihova   kreativnost   i
sposobnost   učenja.   Zbog   toga,   upravljanje   znanjem   postaje   sve   značajnije
strategijsko   pitanje   za   organizaciju.   Mnoge   organizacije   uspostavljaju   sisteme
menadžmenta znanja, koji se odnose na sakupljanje znanja, ovladavanje postojećim
znanjima, kreiranje novih znanja organizacija radi unapređenja procesa upravljanja
znanjem   i   drugo.   Po   ovakvim   organizacijama   neophodno   je   da   se   uspostave
odgovarajuće organizacione kulture i stil liderstva, kako bi se željeni ciljevi postigli
u što većem stepenu

Šušić, I.: Menadžment informacionih sistema, Banja Luka, 2009, str. 118