Evropska komisija, u saradnji sa državama pojedinačno, radi na pitanjima koja su relevantna za
gradove i regione - kroz otvoreni metod koordinacije. Pitanja koja su obrađena uključuju ulogu
javnih politika u razvoju preduzetničkog i inovacionog potencijala kulturnog i kreativnog
sektora, kao i strateško korišćenje programa podrške kulturi.

Od 1985. godine, kroz posebnu inicijativu, a u okviru programa Evropske prestonice kulture,
gradovi naglašavaju bogatstvo svojih kultura i omogućavaju evropskim građanima da učestvuju
u proslavljanju njihove različitosti, a istovremeno uspešno integrišu kulturu u dugoročne
razvojne planove.

O ulozi koju kultura igra u lokalnom razvoju govorilo se i na Evropskom forumu kulture,
vodećem događaju Evropske komisije, organizovanom radi povećanja vidljivosti evropske
kulturne saradnje, kao i u okviru strukturiranog dijaloga Evropske komisije.

U 2018. godini, u okviru Urbane agende za EU, novog višestepenog metoda rada koji podstiče
saradnju, ne samo između država članica, već i država članica sa onima koje to nisu, Evropske
komisije i drugih zainteresovanih strana, stvoreno je novo partnerstvo na temu kulture i
kulturnog nasleđa. Trenutno u ovom procesu učestvuje više od trideset partnera.

Brendiranje gradova

Prvo i osnovno pravilo promocije grada jeste da se pođe od vizije stanovnika tog mesta, od
načina na koji oni vide svoj kraj. Tek kada je to naša polazna tačka, možemo da uspostavimo nit
razumevanja i saradnje između stanovnika tog mesta i turiste.

Brendiranje u komercijalnim oblastima je vrlo privlačno za rad, s obzirom na to da je merljivost
rezultata moguća i opipljiva. Novo vreme donelo nam je brending u nekomercijalnim oblastima:
sportu, obrazovanju, umetnosti, dobrotvornim i humanitarnim organizacijama. Zemlje različitog
društvenog, istorijskog i kulturnog nasleđa, zahvaljujući svojim brendovima, proizvodima ili
lokalitetima, postale su visoko razvijene. Iako siromašna resursima, Finska je svoj identitet
izgradila kroz Nokiju, Japan kroz tehnologiju, a Francuska kroz modu i dizajn. Zahvaljujući
tome, njihovi gradovi – Helsinki, Tokio, Pariz i mnogi drugi, postali su turističke destinacije.

Poučena iskustvom drugih zemalja i prateći globalna dešavanja, Srbija kroz dešavanja kakva nas
očekuju ove godine može definisati promotivne kampanje koje bi je pozicionirale u svetu.
Brendiranje gradova predstavlja aktivnosti koje pripadaju društveno odgovornom marketingu.
Reč je o društveno odgovornom skupu aktivnosti i o shvatanju širih interesa, te etičkog konteksta
životne sredine, pravnog i društvenog konteksta. Grad se brendira direktno - kroz promovisanje
njegove istorije, kulture, prirodnih lepota i resursa, a indirektno – kroz mogućnost zaštite

https://culture.ec.europa.eu/es/policies/culture-in-cities-and-regions

istorijskog nasleđa čovekove okoline. Ovo je jedan od najboljih modela decentralizacije kulture i
prenošenja kulturnih centara (kroz saradnje i partnerstva) iz glavnog grada u manje gradove.

Kod istraživanja kulturne politike najčešće se koriste kvantitativne metode koje se oslanjaju na
jednokratna istraživanja i upitnike ili ankete. Ovakvi metodološki alati preuzeti su iz urbane
sociologije i antropologije. Kada istražujemo uspeh koji brendiranje jednog grada ostvaruje na
međunarodnom nivou, fokus nije na zajednici koja naseljava određenu geografsku teritoriju. U
ovom slučaju posmatraju se procesi koji povezuju odnose društvenih aktera, organizacija i
institucija, kao i celokupna složenost ovih odnosa – ekonomska ili kulturna složenost, odnosi
moći u društvu i između institucija...

Na primeru Čačka, uspeh međunarodnih razmera mogao bi značiti sklapanje saradnja sa
različitim evropskim institucijama, čije je polje delovanja kultura, ili pridobijanje novčanih
fondova za održavanje i očuvanje kulturne baštine. Sigurno je da Čačak može da ispuni
očekivanja koja Evropska komisija predviđa, no neophodno je usmeriti sve aktivnosti ka
ostvarenju tog cilja.

Kratka istorija Čačka

Čačak je administrativni, privredni i kulturni centar Moravičkog upravnog okruga. Staro ime
Čačka je Gradac i pod ovim imenom je postojao do 1408. godine.

Najstarija arheološka nalazišta na ovom prostoru, koja govore o postojanju ljudskih zajednica i
njihovom bogatom kulturnom životu pripadaju periodu neolita. Registrovani su i lokaliteti iz
bronzanog doba, a najznačajniji je lokalitet Gradina, u samom centru grada, gde su pronađeni
građevinski lukovi i nakit iz tog doba.

Značajni su nalazi iz Atenice, gde su sahranjeni tribalski knez i kneginja, sa velikim količinama
zlata i srebrnog nakita. Ovi istorijski periodi odgovaraju vremenu rimske dominacije na ovom
području. Na osnovu brojnih nalaza (epigrafskih natpisa, metalnih i keramičkih predmeta
kulture), može se govoriti o kulturnoj razvijenosti ovog prostora od I do V veka naše ere, kada je
teritorija Čačka pripadala rimskoj provinciji Dalmaciji. Rimske terme, sagrađene u IV veku,
najstarije su materijalno svedočanstvo o istoriji grada.

Čačak se pod današnjim imenom prvi put pominje 18. decembra 1408. godine, u jednom od spisa
Dubrovačkog arhiva.

Avakumović Čedomir, Avakumović Jelena, Milinković Miloš,

Značaj kreiranja brenda gradova

, Fakultet za

inženjerski menadžment, Kruševac, 2010. str 86-87.

Bullen Claire,

European Capitals Of Culture And Everyday Cultural Diversity: CULTURAL POLICY RESEARCH AWARD

2010. str. 39-40.

Davidović Goran, Pavlović Lela,

Istorija Čačka – Hronologija od praistorije do 2000. godine

, Arhiv u Čačku, 2009.