PANEVROPSKI UNIVERZITET „APEIRON“
Fakultet poslovne ekonomije
KOMUNIKACIJA I PREGOVARANJE
Seminarski rad iz predmeta Komunikologija
Studenti: Profesor:
SADRŽAJ
1. Uvod...........................................................................................................................................3
2. Pojam i vrste komunikacije.......................................................................................................4
3. Pojam i značenje poslovnog pregovaranja..................................................................................6
4. Vrste pregovora.........................................................................................................................7
5. Strategije pregovora................................................................................................................ 8
6. Muško-ženski pregovori...........................................................................................................9
7. Literatura...............................................................................................................................10
8. Zaključak..................................................................................................................................11
2
POJAM I VRSTE KOMUNIKACIJA
Riječ komunikacija dolazi od latinske riječi comunis, ae, f. što znači zajednički, tj.
communicarešto znači učiniti nešto opštim. Postoje brojne definicije komunikacije, a
najjednostavnija glasi dakomuniciranje znači saopštavanje, spajanje. Predstavlja
prenošenje poruke od primaoca dopošiljaoca verbalno pomoću glasa i neverbalno uz
pomoć vizualnih elemenata. Dvosmjerni jeproces što znači da podrazumijeva slanje i
primanje informacija. Komunikacija se provodi krozdijeljenje informacija s drugima pri
čemu se sugovornici međusobno obogaćuju.Komunikacija je sastavni dio međuljudskih
odnosa te je nemoguće ne komunicirati. Predstavlja puno više od izgovorenih
riječi.Načela komunikacijske znanosti uključuju (Krleža, 2021:30):
- stav prema primaocu – pošiljaocu vodi računa o primaocu, prihvata ga i s njime
saosjeća,
- vladanje vlastitom komunikacijom – komunikacija se najčešće vrši spontano, te
pritom
izaziva pozitivne i negativne reakcije primaoca i
- pridržavanje tri temeljne dimenzije komunikacijskih odnosa - vertikalna,
horizontalna i
radna. Vertikalna dimenzija odnosi se na relativni status pošiljaoca i primaoca,
horizontalna na međusobnu povezanost među njima i radna proizlazi iz
međudjelovanja
ljudi koji rade zajedno.
Plava kancelarija (2021b) navodi kako su riječi samo mali dio izražajnih sposobnosti
čovjeka, te da komunikaciju čini:
55% neverbalna komunikacija – govor tijela, držanje, mimika itd.,
38% paraverbalna komunikacija – intonacija i
7% verbalna komunikacija.
4
