UNIVERZITET SINERGIJA
MEĐUNARODNO JAVNO PRAVO
S K R I P T A
SVIH PITANJA i ODGOVORA ZA
KOLOKVIJUME
ISPITNA PITANJA IZ MEĐUNARODNOG JAVNOG PRAVA
PRAVNI FAKULTET BIJELJINA
- PRVI KOLOKVIJUM -
1. Pojam i predmet MJP?
Međunarodno javno pravo (MJP) je onaj dio međunarodnog prava koji se tiče odnosa između samih država i
drugih subjekata koji imaju neka svojstva država i zato su priznati kao subjekti međunarodnog prava.
Međunarodno pravo je uslovljeno stanjem u međunarodnom društvu koje je podijeljeno na države. Moderno
međunarodno javno pravo uređuje odnose između država, odnose država i međunarodnih organizacija,
međusobne odnose međunarodnih organizacija i druga ponašanja fizičkih i pravnih lica koje države i
međunarodne organizacije smatraju bitnim za međunaordnu zajednicu.
2. Vrste izvora MJP?
Izvori međunarodnog prava su nesumnjivo oni koji su nabrojani u članu 38 stav 1 Statuta Međunarodnog Suda
Pravde, koji se smatra višim izvorom, a to su:
1* - Međunarodne konvencije, bilo opšte ili posebne, kojima se ustanovljavaju pravila priznata od država
u sporu
2* - Međunarodni običaj, kao dokaz opšte prakse prihvaćene kao pravo
3* - Opšta pravna načela priznata od civilizovanih naroda
4* - Sudske odluke i doktrina najpozvanijih stručnjaka javnog prava raznih naroda, kao pomoćno sredstvo
za utvrđivanje pravnih pravila
Pored Statuta Međunarodnog suda pravde kao izvori MJP se pominju: 1* jednostrani akti subjekata
međunarodnog prava, 2* Opšti pravni akt međunarodnih organizacija, i 3* Generalne političke obaveze poznate
kao „Meko pravo“. U literaturi se često podjela izvora MJP može naći na formalne i materijalne izvore MJP.
3. Međunarodni ugovori kao izvori MJP?
Međunarodni ugovor je međunarodni sporazum zaključen pismeno između država, a koji je regulisan
međunarodnim pravom, bilo da je sadržan u jednom instrumentu ili u dva ili više instrumenata koji su
međunarodno povezani bez obzira na njegov poseban naziv. Bečka konvencija o pravu međunarodnih ugovora
(BKPU) se odnosi na ugovore između država, a pravo međunarodnih ugovora je kodifikovano u BKPU o
sukcesiji država u oblasti ugovora od 23.Avgusta 1978.godine.
Međunarodni ugovor obavezuje samo ugovorne strane, pa je i izvor prava samo za njih.
4. Inperativne norme MJP (Ius Cogens) ?
Imperativna norma opšteg međunarodnog prava je norma koju je prihvatila i priznala cjelokupna međunarodna
zajednica država kao normu od koje nikakvo odstupanje nije dopušteno i koja se nemože izmjeniti novom
normom opšteg međunarodnog prava istog karaktera. Bečka konvencija o pravu međunarodnih ugovora
(BKPU) propisuje da je međunarodni ugovor apsolutno ništavan ako je sklopljen u suprotnosti s imperativnom
normom i da ga ukida nova takva norma. Stanje u praksi je drugačije jer do sada nijedan međunarodni ugovor
nije poništen zato što se protivio imperativnoj normi međunarodnog prava.
5. Odnos medjunarodnog i unutrasnjeg prava?
Odnos međunarodnog i unutrašnjeg prava se uglavnom predstavlja kao sukob dva teorijska shvatanja: Dualizma
i Monizma.
Prema terioriji Dualizma međunarodno i unutrašnje pravo su dva odvojena pravna sistema, koji utiču jedan na
drugi ali se nepoklapaju. To znači da u praksi nacionalni sudija nikad neće primjenjivati međunarodnu pravnu
normu već samo pravila unutrašnjeg prava. Kad država sklopi međunarodni ugovor ona preuzima i određene
obaveze, a ako te obaveze podrazumjevaju promjene u njenom pravnom sistemu država će ih ispuniti
mjenjajući svoje zakonodavstvo.
Prema teoriji Monizma međunarodno i unutrašnje pravo su dio jednog sistema u kome postoji hijerarhija.
Monizam s primatom unutrašnjeg prava je potpuno prevaziđen. Danas se govori o monizmu samo sa primatom
međunarodnog prava, gdje se međunarodna norma smatra starijom od nacionalne i primjenjuje se onda i kada
protivriječi domaćoj pravnoj normi.
Druge teorije koje definišu odnose međunarodnog i unutrašnjeg prava su teorija koordinacije koja je blaži oblik
dualizma i ona polazi od toga da međunarodno i unutrašnje pravo funkcionišu na različitim poljima i da svako
ima primat na svom polju.
U praksi se nemogu naći čista rješenja koja nude dualizam i monizam.
Glavni organi Evropkse zajednice su: 1* Komisija, 2* Savjet, 3* Evropska komisija, 4* Evropski parlament, 5*
Evropski sud pravde i 6* Finansijski sud. Oni su istovremeno organi drugih zajednica.
11. Teritorija u međunarodnom pravu ?
Državna teritorija je dio površine zemlje sa pripadajućim dijelom podzemlja i vazdušnog prostora kao i za
države sa morksom obalom, odgovarajući pojas mora , morskog dna i njegovog podzemlja. Definisana je
zamišljenim povlačenjem linija iz središta zemlje, koje prolaze kroz svaku tačku granice kopnene ili vodene i
idu dalje u vazdušni prostor. Državna teritorija je omeđena državnom granicom. Granica je linija koja je
povučena na površini zemlje koja određuje pripadnost podzemlja vazdušnog stupa i za države sa morskom
obalom pripadajuće more djela morskog dna i njegovog podzemlja. Razlikuju se prirodne i ugovorene granice.
Državna teritorija je zaštićena međunarodnim pravom od posezanja i od zahvata organa vlasti drugih država.
Državna teritorija u MJP je nepovrediva.
12. Država kao subjekt međunarodnog javnog prava ?
13. Međunarodne organizacija od posebnog značaja ?
14. Pojam naroda i nacije u međunarodnom javnom pravu ?
15. Meko” prvo – definicija ?
