Magnetoterapija u tretmanu reumatskih oboljenja
1. UVOD
Reumatska oboljenja predstavljaju veliki
javnozdravstveni problem savremenog
društva, jer se javljaju kod svih starosnih
grupa, a naročito su česta među starijom
populacijom. Karakterišu ih hronični
bolovi u zglobovima, mišićima i vezivnom
tkivu, kao i progresivno smanjenje
funkcionalne sposobnosti i kvaliteta
života.
U lečenju reumatskih bolesti, pored
farmakološke terapije, sve veći značaj
imaju fizikalne procedure koje doprinose
smanjenju simptoma i očuvanju
pokretljivosti. Jedna od često
primenjivanih
metoda
jeste
magnetoterapija,
koja
koristi
elektromagnetna polja za delovanje na
biološke procese u organizmu. Zbog
svojih analgetskih, protivupalnih i
regenerativnih efekata, magnetoterapija
se sve više koristi kao deo kombinovanog
fizioterapijskog
pristupa
kod
reumatoloških pacijenata.
2.
REUMATSKA OBOLJENJA –
OSNOVNE KARAKTERISTIKE
Reumatske bolesti su grupa hroničnih
stanja koja primarno zahvataju zglobove,
mišiće, tetive i vezivno tkivo.
Ova oboljenja mogu biti
degenerativna
(kao što je osteoartritis),
upalna
(kao što
je reumatoidni artritis),
sistemska
(kao
što je lupus), ili
autoimunska
(kao što je
ankilozirajući spondilitis).
Najčešći simptomi uključuju:
Bol u zglobovima i mišićima
Otok i zapaljenje
Ukočenost, naročito ujutru
Smanjena pokretljivost
Umor i slabost
Kod hroničnih reumatskih bolesti,
oštećenja zglobova i tkiva se vremenom
pogoršavaju, što dovodi do invaliditeta i
smanjenja radne sposobnosti. Stoga,
pored lekova, fizikalna terapija ima
značajnu ulogu u ublažavanju simptoma i
poboljšanju funkcionalnog statusa
pacijenata.
Ciljevi fizioterapije kod reumatskih
bolesnika su:
Smanjenje bola i ukočenosti
Poboljšanje cirkulacije
Očuvanje i poboljšanje opsega
pokreta
Sprečavanje kontraktura i
deformiteta
Povećanje samostalnosti u
svakodnevnim aktivnostima
3.
OSNOVI MAGNETOTERAPIJE
1 |
S t r a n a
Seminarski rad iz predmeta Fizikalni faktori u terapiji sa fizioterapeutskim veštinama i procenom
Magnetoterapija u tretmanu reumatskih oboljenja
Magnetoterapija je fizikalna procedura
koja koristi elektromagnetna polja niske
frekvencije u terapijske svrhe lečena
bolesti i povreda. Njena primena u
medicini bazira se na uticaju magnetnih
polja na ćelije i tkiva, sa ciljem
poboljšanja regeneracije, smanjenja bola
i inflamacije, kao i stimulacije cirkulacije.
Vrste magnetoterapije:
Niskofrekventna pulsna magnetoterapija
(PEMF) – najčešće korišćena u fizikalnoj
terapiji, koristi frekvencije do 50 Hz. Neki
autori smatraju da nikofrekventna
elektromagnetna polja mogu imati
frekvenciju do 100 Hz pa čak i do 200 Hz
sek. Poznat sistem ovih aparata je “Elec”
∕
system.
Statička magnetna polja – ređe se
koriste; nemaju ritmične promene u
intenzitetu.
Mehanizam delovanja:
Poboljšanje mikrocirkulacije i
protoka kiseonika u tkivima
Stimulacija metabolizma ćelija
Ubrzanje reparativnih procesa
(zarastanje kostiju i mekih tkiva)
Smanjenje bola (analgetski efekat
preko smanjenja provodljivosti
nervnih vlakana)
Anti-inflamatorni efekat (smanjenje
edema i inflamatornih citokina)
Magnetna polja deluju na ćelijske
membrane, utičući na jonske kanale, što
dovodi do promene u ćelijskoj aktivnosti i
poboljšanja funkcije oštećenog tkiva.
4. PRIMENA MAGNETOTERAPIJE KOD
REUMATSKIH OBOLJENJA
Zahvaljujući svom delovanju na bol i
inflamaciju, magnetoterapija se pokazala
kao korisna kod više vrsta reumatskih
bolesti.
Najčešće indikacije:
Osteoartritis – degenerativna bolest
zglobova, posebno kolena i kuka
Reumatoidni artritis – hronično
autoimunsko oboljenje koje zahvata
manje zglobove
Spondiloartritis – zapaljenje
kičmenih
zglobova
(npr.
ankilozirajući spondilitis)
Postraumatska stanja – povrede
zglobova, ligamenata, tetiva i mišića
Pseudoartroza - prelomi kostiju
Poremećaj periferne cirkulacije
Trofičke lezije arterijskog i venskog
porekla – ulkusi, dekubitisi,
varikoziteti
Zarastanje rana
Osteoporoza
Neuralgije, neuritis, lezije PMN,
radikulopatije
2 |
S t r a n a
Seminarski rad iz predmeta Fizikalni faktori u terapiji sa fizioterapeutskim veštinama i procenom
