RAZMNOŽAVANJE MERISTEMOM
Danas se sve više i više prelazi na razmnožavanje biljaka putem meristema.
To ima višestruke koristi.
Sjemenom i kalemljenjem se prenose neke neizljecive biljne bolesti (viroze), dok se to kod
meristemskog razmnožavanja potpuno izbjegava.
Dobija se apsolutno identična biljka kao ona od koje smo skinuli meristem.
Negatina strana ovog razmnožavanja je što to mogu da rade samo opremljene institucije i što
je relativno skupo.
Prvo se skida sa odabrane, zdrave biljke dio meristemskog tkiva (manje od jednog cm!) i ono
se dezinfikuje.
Tada se stavlja u sterilnu petri posudu sa agar-agar podlogom na određenu temperaturu i
vlažnost da se stvari kalus.
Iz tog kalusa počinju nove biljke - neograničen broj, identičnih kao ona biljka sa koje je uzet
meristem.
Zatim se te biljke pažljivo skidaju i presađuju na agarnu podlogu sa raznim elementima,
karakterističnim za potrebe određene kulture koja se umnožava.
Nakon što ove slabe biljke malo ojačaju, presađuju se u male saksijice u kojima je zemljišni
supstart sterilisan.
Ovo je najosteljiviji dio cijele operacije.
Temperatura i vlažnost moraju biti strogo kontrolisani.
Kad biljke dostignu određenu veličinu (zaviosi od vrste) mogu se pažljivo izneti napolje, na
svijetlo mjesto, ali bez direktnog sunca.
VODENA OGLEDALA
U vrtu se mogu postaviti i tzv. vodena ogledala. To su bazeni s geometrijskim oblikom, s
jasno izraženim rubovima geometrijskog oblika. Takav se bazen puni vodom do samog vrha,
a površina vode ostaje mirna, te djeluje kao zrcalo. Kod takvih objekata mora se osigurati
siguran povremeni dotok vode kako bi se nadoknadio gubitak uslijed isparavanja. Mora se
osigurati i odljev vode u kanalizaciju kada se uslijed padalina razina vode u bazenu povisi
preko mjere. U takvom bazenu uporaba vodenog bilja ili naseljavanje bazena ribicama ne
dolazi u obzir. Ovakva jezerca pružaju mnogo ljepote i mira, ali i zahtijevaju stalnu pažnju i
brig
TAJ MAHAL
Taj Mahal
(čit.
Tādž Mahal
) je arhitektonski spomenik u Agri, gradu u indijskoj saveznoj
državi Uttar Pradesh koji je izgradio mogulski vladar Džahan-šah kao spomen za svoju rano
preminulu ženu Perzijanku Mumtaz Mahal.
Taj Mahal se smatra vrhunskim ostvarenjem mogulske arhitekture, stila koji kombinira
elemente perzijskih, indijskih i islamskih arhitektonskih stilova. Godine 1983. Taj Mahal
postao je UNESCO-ov spomenikSvjetske baštine opisan kao „dragulj islamske
umjetnosti u Indiji i jedan od univerzalno priznatih remek-djela svjetskog nasljeđa”.
Iako je bijela kupola mramornog mauzoleja najpoznatija arhitektonska komponenta, Taj
Mahal je zapravo integrirani kompleks struktura. Gradnja je počela oko 1632. i
završena 1653. godine, a uključivala je tisuće umjetnika i radnika. Iranski arhitekt Ustad
Ahmad Lahauri
smatra se glavnim projektantom Taj Mahala
. Kompleks Taj Mahala može se podijeliti na pet dijelova:
1.
Terasa uz obalu rijeke
, koja uključuje mauzolej, džamiju i džavab.
2.
Čarbag vrtovi
koji sadrže paviljone.
3.
Džilauhana
, koji sadrži smještaj za posjetitelje grobnice i dvije pomoćne grobnice.
4.
Taj Ganji
, prvotno bazar i odmorište, danas postoje samo ostaci.
5.
Vrt mjesečine
, sjeverno od rijeke Jamune, koji sadrži velika vrata između džilauhane
i vrta. Razina se postepeno spušta u terasama od Taj Ganjija do rijeke.
