Definisanjem i proučavanjem ljudskog rada se bavi veliki broj disciplina. Svaka disciplina sa svog aspekta definiše ljudski rad, tako da postoji niz definicija o ljudskom radu. Primera radi za sociologe je to društveni odnos i specifična društvena pojava.
Ljudski rad kao društveni proces i svrsishodna ljudska delatnost predstavlja dvostruki odnos: odnos čoveka prema prirodi i odnos čoveka prema čoveku .
Za rad se vezuje više značenja. Najčešće se koristi za označavanje radnog odnosa. Nešto ređe njime se označava i rad koji se ne može smatrati radnim odnosom (npr. volonterski rad, rad po osnovu ugovora o delu i slično). I najzad, njime se označava i radna aktivnost koja se na određeni način manifestuje, odnosno odvija u toku radnog vremena zaposlenog.
Radno pravo se može sagledati sa više stanovišta kao što su normativno, faktičko, nacionalno i internacionalno stanovište a i kao teorijsko-naučna disciplina i nastavna disciplina. Radno pravo u normativnom smislu predstavlja granu prava, odnosno skup normi i načela kojima se uređuju radni odnosi. Radno pravo ima svoj predmet proučavanja i svoje metode, kao i svaka druga teorijskonaučna disciplina. Centar radnog prava jesu radni odnosi, odnosno odnosi na radu i u vezi sa radom koji se uspostavljaju između poslodavca i zaposlenog, a postoje individualni i kolektivni radni odnosi. Što se metoda svojstvenih radnom pravu tiče, odnosno metoda kojima se radno pravo koristi, to su pravni metod, sociološki metod, komparativni metod i istorijski metod. Radno pravo se takođe koristi i drugim metodama kako bi se predmet sagledao sa što više aspekta i što potpunije. Kada se govori o izvorima prava, zapravo se govori o onim elementima koji čine, odnosno koji utiču na jednu pravnu normu, odnosno i na pravni poredak jednog društva i države.
Svaka pravna norma uperena je na određena ljudska ponašanja, na određene društvene odnose, na vrednosti koje se štite i koje se žele postići primenom prava. Pored ovoga, svaka pravna norma izražena je u nekom obliku. Tako, sve društvene činjenice iz kojih pravo, odnosno pravna norma, nastaje predstavljaju izvor prava u materijalnom smislu. Kao društvene činjenice koje utiču na nastanak prava najčešće se označavaju različiti društveni odnosi koji nastaju usled zajedničkog života ljudi u jednom društvu.
Kao sledeći elementi koji su bitni kod stvaranja prava jesu oni idejne prirode, a predstavljaju vrednosti koje se žele zaštiti ili primenom prava postići. Kao osnovne vrednosti kojima pravo teži jesu: pravda, pravičnost, mir, red, sigurnost, sloboda i ljudsko dostojanstvo.
