UNIVERZITET U NOVOM SADU
FAKULTET SPORTA I FIZIČKOG VASPITANJA
NOVI SAD, 2008.GODINE
SEMINARSKI RAD
(iz rukometa)
Tema: Usavršavanje tehnike rukometa u uslovima
situacionog vežbanja
Studentkinje: Mentor:
1. Marković Nataša prof. dr
Milorad Đukić
2. Ciganović Maja
S A D R Ž A J
1. Istorijat rukometa
..........................................................................................3
2.
Uvod
..................................................................................................................4
3. Predmet, problem i
cilj
...................................................................................4
4. Diskusija
..........................................................................................................5
5. Situacijske vežbe za učenje kolektivne taktike napada
..............................5
- Primeri vežbi
..........................................................................................5
6. Situacijske vežbe za učenje
i usavršavanje kolektivne igre u odbrani
.....................................................9
2
1912.godine u Švedsku i Nemačku. U Čehoslovačkoj se početkom XX. veka
igrala hazena, koja je veoma slična rukometu, a u Irskoj, Severnoj Americi i
Ukrajini igrale su se igre slične malom rukometu.
Godine 1919. uveo je Karl Šelenc, profesor Više škole za fizičko vaspitanje u
Berlinu, rukomet na velikom igralištu , a u Švedskoj se razvijao, zbog
klimatskih uslova, mali rukomet u dvorani. Veliki se obično igrao na
fudbalskom terenu sa 11 igrača i sa 2 rezerve, a mali u dvoranama ili na
otvorenim terenima dimenzija (15-25 h 30-50 m) sa 7 igrača, a najmanje sa 4
igrača u malim dvoranama.
U Amsterdamu je 1928.godine osnovana Međunarodna amaterska rukometna
federacija - IAHF (Internationale Amateur Handball Federation), a 1936.godien
veliki je rukomet prvi i jedini put uvršten u program Olimpijskih igara. Umesto
IAHF (koji je prestao sa radom 1939.godine) u Kopenhagenu je 1946.godine
osnovana Međunarodna rukometna federacija IHF (Internationale Handball
Federation). Od 1972. god. i Olimpijskih igara u Minhenu, rukomet se nalazi
redovno na programu igara. Prvo Svetsko prvenstvo za muškarce je odrzano
1938. god. u Nemačkoj, a za žene 1957.god. u Jugoslaviji. Prvo Evropsko
prvenstvo za muškarce je održano 1994.god. u Portugaliji, a za žene 1994.god. u
Nemačkoj.
Na prostorima bivše Jugoslavije rukomet se pojavio najpre u Varaždinu i
Zagrebu 1933. godine. Prvo rukometno igralište napravljeno je u Zagrebu gde
se odigrala i prva utakmica srednjoškolaca Ljubljane i Zagreba (5:8). Posle
Drugog svetskog rata poraslo je interesovanje za rukomet pa se u Beogradu
1949.godine osniva Rukometni savez Jugoslavije, koji postaje član IHF-a
1950.god. Od 1953.god. igraju se prvenstva Jugoslavije u mušokoj i ženskoj
konkurenciji, a Kup takmičenja od 1955.god. Veliki rukomet je na ovim
prostorima prestao da se igra 1958.god.
Uvod
4
Svaki igrač, u toku trenažnog procesa, ima tri zadatka. Prvo, rad na
sticanju potrebnih fizičkih sposobnosti, drugo učenje i usavršavanje tehnike i
trece primena tehničkih elemenata u igri što spada u domen taktike. Za
najmlađe igrače, osnovni zadatak je da što ranije nauče osnovnu tehniku, da bi
vežbama preciznosti i brzine izvođenja u raznovrsnim situacijama približnim
igri, bili osposobljeni za taktičke zadatke. Tehnika je znanje, a taktika je
mudrost kroz misaono sprovođenje tehničkih radnje u rukometnoj igri.
Rukomet kao igra poseduje izuzetno veliki broj tehničkih elemenata i zbog
toga je nužan neprekidan i učestali rad na njenom usavršavanju. Tehnika je
sistem istovetnih i uzastopnih pokreta koji su usmereni na racionalno
korišćenje unutrašnje i spoljne snage sa ciljem da se postigne najbolja moguća
efikasnost u igri.
U rukometnoj igri, postoji tehnika igre bez lopte i tehnika igre sa loptom. Ova
podela je bitna da bi se u procesu treninga na pravilan način procentualno
rasporedio odnos rada u ova dva segmenta igre. Dokazano je da je taj odnos
obuhvata 70% elemenata igre bez lopte, a 30% elemenata igre sa loptom.
Tehnika igre bez lopte je najviše zastupljena u fazi igre odbrane u kojoj se
najviše primenjuje zauzimanje stava i početak kretanja kao što su: bočni i
dubinski dokorak, skokovi, blokiranja lopte, zatim u kontranapadu trčanje
napred i nazad, u napadu kretanja u raznim pravcima, promena pravca
kretanja... Tehnika sa loptom u napadu obuhvata sledeće elemente: osnovni
stav igrača sa loptom, držanje i hvat lopte, čuvanje i zagrađivanje lopte telom.
Osnovni elementi sa loptom su: hvatanje, dodavanje, šutiranje, fintiranje,
vođenje lopte i dribling.
Prvo se rade vežbe za individualnu izgradnju igrača, tj. vežbe za hvatanje,
dodavanje, i vođenje lopte, šutiranje i varke – kao elementi igre u napadu,
i postavljanje, osnovni stav, ometanje protivnika i oduzimanje lopte - kao
elementi igre u odbrani. Postepeno, u rad se uključuju vežbe grupne
izgradnje ekipe (izmene mesta, utrčavanje, pretrčavanje, ukrštanje...) . I
na kraju, dominira dejstvo ekipe kao celine, odnosno uvežbavaju se
sredstva ekipne taktike (zonska odbrna, kombinovana, napadi na te
odbrane...)
Predmet, problem i cilj
5
