TEORETKO-METODOLOŠKI OKVIR RADA
Ovaj rad polazi od opše hipoteze koja glasi:
Ukoliko bi se Unicredit banka opredelila na primenu Bazel II sporazuma, ona
bi znatno poboljšala svoj pristup proceni rizika i izračunavanju adekvatnosti
kapitala
.
Iz opšte hipoteze proizilaze i četiri posebne hipoteze koje glase:
Ako bi banka primenila Bazelski sporazum II mogla bi da razvije i primeni
interne modele za kvalitetnije određivanje cena svojih proizvoda i usluga.
Ako bi banka pri svakom odobrenju kredita vršila ocenu ukupnog rizika, mogla
bi da smanji ukupan kreditni rizik i dovede koeficijent kapitala na 8% i
posvećala svoju efikasnost poslvovanja.
Ukoliko bi supervizori pravilno ispitivali internu procenu adekvatnosti kapitala
banke, omogućili bi optimalnu visinu kapitala u skladu sa rizičnim profilom
svake banke.
Ukoliko banke sa protokom vremena budu poboljšale kvalitet obelodanjenih
informacija, povratne informacije sa tržišta će se više respektovati od strane
regulatornih organa koji obavljaju nadzor i kontrolu visine bankarskog
kapitala.
Predmet pisanja ovog seminarskog rada
je ocena i upravljanje svim vrstama rizika, sa
posebnim osvrtom na kreditni rizik sa aspekta strategijskom manadžmenta banaka.
Svrha pisanja seminarskog rada
je studija slučaja urađena na primeru Unicredit banke,
te njenim rizicima i samoj primeni Bazelskog sporazuma.
Cilj pisanja seminarskog rada
je upoznavanje sa vrstama bankarskih rizika i njihovo
poređenje sa Bazelom II. Takođe je prikazano koji su razlozi za, a koji protiv primene
ovog sporazuma.
Metode koji smo koristili u istraživanju su sledeće:
Metod analize i sinteze,
Metod indukcije i dedukcije,
Metod opservacije.
I POGLAVLJE
1. Osnovni pojmovi strategijskog menadžmenta
Strategijski menadžment možemo definisati kao pristup upravljanja preduzećem, koji se
odnosi na njegovo prilagođavanje okolini. Igor Asnoff je 1965. godine u ‘Corporate
Strategy’ definisao menadžment kao „aktivan proces određivanja i vođenja kursa firme
prema njenim ciljevima i o upravljanju prilagođavanjem firme promenama u okolini, što
predsavlja strateški menadžment“
1
. On strategijsko planiranje razvija dalje i govori o
promeni, odnosno realizaciji strategije, označavajući proces definisanja i primene
strategije kao strategijski menadžment. Strategijski menadžment je fokusiran na
budućnost poslovanja, pravilno određivanje ciljeva, politika i strategija poslovanja, a
menadžeri su tu da istu sprovedu u delo. Strategija je skup pravila odlučivanja, koje
preduzeće treba da poštuje u promenljivoj okolini u budućnosti.
Poslovi menadžera odnose se na njege veštine i sposonosti da raspolaže sa neophodnim
informacijama i da se suočava sa promenama u okruženju. Njegov zadatak se odnosi na
planiranje, upravljanje ljudima, organizovanja preduzeća i uz sve to ima određena znanja,
veštine i sposobnosti kako bi sve to mogao odraditi. Menadžer mora da ima liderske
sposobnosti da u uslovima velikih turbulencija može preduzeće da nastavi nesmetano da
funkcionise. Njegovi zadaci teže i određivanju vizije, misije, ciljeva, politike, strategije
poslovanja kao i njihove realizacije.
Strategijski menadžment se razvijao pod uticajem različitih naučnih disciplina kao što su:
1. biologija (teorije evolucije i revolucije)
2. ekonomija (posebno se ističu Schumpeter i Chamberlin i perspektive industrijske
organizacione teorije)
3. teorije kontigencije, koje su takođe omogućile korisne radove za analizu
strateškog menadžmenta.
2
Strategijski menadžment je izazov, jer je to mnogo više od jednostavnog postavljanja
ciljeva i od zahteva zaposlenima da ih dostignu. Misija i ciljevi se određuju u skladu s
spoljnim okruženjem, tj. šansama i pretnjama, i sa unutrašnjim snagama i slabostima.
Ciljevi predstavljaju ono što se želi postići, ali ne prikazuju način „kako“. Na ovo pitanje
odgovor daje strategija.
Reč strategija potiče od grčke reči
strategos
koja označava vojskovođu. Sama strategija
predstavlja akcije organizacije pomoću kojih ona želi da ostvari svoje rezultate, a da su
isti u skladu sa misijom i ciljevima organizacije, a isto tako i sa spoljnim okruženjem.
1
Preuzeto: Kalačanin Đ, „
Menadžment vrednosti preduzeća“ (2006)
, Beograd CID,69 str
2
Prema kriterijumu: Todosijević R.,
Strategijski menadžment-teorijske postavke (2009),
Ekonomski
fakultet Subotica, 148 str
adekvatnog upravljačkog informacionog sistema, empirijska istraživanja, karakteristike
vezane za međunarodno poslovanje;
Interne karakteristike
- Proaktivno reagovanje, razvijanje više strategija koje se
zasnivaju na većem broju ciljeva, interfunkcionalni i interdisciplinarni pristup u stvaranju
i implementaciji strategija, stvaranje osnova za efikasnu alokaciju resursa čine posebnu
grupu karakteristika;
Sistemske karakteristike
- dugoročna orijentisanost, stvaranje preduzetničke atmosvfere
koja stimuliše kreativnost, razvijanje posebne metodologije i kontinuirano donošenje
različitih vrsta odluka.
5
2. Proces strategijskog menadžmenta
Autori Certo i Peter proces strategijskog menadžmenta organizacije posmatraju kao
kontinuirani, iterativni proces koji uključuje:
analizu sredine,
usmeravanje organizacije (misija i ciljevi),
formulisanje strategije,
implementaciju strategije,
strategijsku kontrolu.
6
Napred navedene faze u procesu strategijskog menadžmenta prikazane su na slici 1.
Slika 1. Osnovni koraci u procesu strategijskog menadžmenta
7
Sličan pristup procesu strategijskog menadžmenta imaju i autori Higgins i Vincze.
Njihov model procesa strategijskog menadžmenta može se videti na slici 2.
5
Prema kriterijumu: Gregory G. Dess, G. T. Lumpkin i Alan B. Eisner (2007): „
Strategijski menadžment“
(treće izdanje), Beograd;
245 str
6
Prema kriterijumu: Đuričin D., Janošević S., (2007): „
Menadžment i strategija“
(treće izdanje),
Ekonomski fakultet u Beogradu, Beograd.,48 str
7
Preuzeto: Mašić, B.: „
Strategijski menadžment
“, Univerzitet Braća Karić, Beograd, 2001. , 57 str
