Bezbjednosni menadžment u širem smislu predstavlja način organizovanja i upravljanja
sistemom obezbjeđenja koji se bavi čovjekom, kao ključnim elementom organizacije, i
njegovom korelacijom sa unutrašnjim i spoljašnjim okruženjem. Bezbjednosni menadžment
definiše i obrađuje zahtjeve i potrebe sistema obezbjeđenja i uslovljava proces planiranja
potreba, realizaciju i implementaciju planiranog, konrolu, izvršavanje zadataka, aktivnosti i
djelatnosti postavljenih pred sistem obezbjeđenja.
Sistem bezbjednosnog menadžmenta predstavlja integralnu komponentu opšteg menadžmenta
na najvišem nivou hijerarhije (menadžmenta koji kreira kompletnu politiku cielog preduzeća),
odnosno u okviru svojih poslova, samostalni menadžment preduzeća koji definiše i određuje
zahtjeve i potrebe sistema obezbjeđenja, samostalno i u saradnji sa ostalim rukovodnim
strukturama, ostvaruje proces planiranja potreba, obezbeđuje organizaciju, realizaciju i
implementaciju planiranog, kroz odlučivanje, vođenje, koordinaciju i konrolu (ovih poslova) i
omogućava neposredno i posredno izvršavanje zadataka, aktivnosti i djelatnosti postavljenih
pred sistem obezbjeđenja radi postizanja njegove primarne funkcije - zaštite lica, imovine i
poslovanja.
Da bi se razumeo sam bezbjedonosni menadžment neophodno je pojmovno odrediti šta je to
sama bezbjednost. Pojam bezbjednosti je veoma kompleksan i izrazito složen društveni
fenomen. Tokom istorije pod pojmom bezbjednosti su se podrazumjevali razni sadržaji.
Etimološki posmatrano, izraz bezbjednost potiče od latinske reči securutas – atis, što znači
bezbjednost, odsustvo opasnosti, izvesnost, samopouzdanje, neustrašivost, zaštićenost (securus
lat. – siguran, bezbjedan, pouzdan, neustrašiv, uvjeren, stalan, čvrst, odan, istinit, itd.).
Naznačeni terminološki izraz je poslužio kao fundament u teoretskom izučavanju problema
bezbjednosti. Tako da se u engleskom jeziku koriste dva izraza: security i safety.
1
Termin security se koristi u smislu „nacionalne bezbjednosti“ (secure - siguran, osigurati) -
national security, što implicira ostvarenje i čuvanje državnog nacionalnog interesa, dok termin
safety označava sposobnost djelovanja, kako ne bi došlo do nepoželjne bezbjednosne situacije,
ili takvih prilika koje mogu izazvati bezbjednosne implikacije. Dakle, bezbjenost je stanje u
kome se nalaze pravni subjekti, tj. stanje relativnog prisustva ili odsustva ugrožavanja i - ili
povređivanja pravnih subjekata za koje je odgovorna država.Pod pojmom bezbjednosni
menadžment, u širem smislu, podrazumjeva se odlučivanje o bezbjednosnim ciljevima
organizacionog sistema, o načinima i sredstvima da se izbjegnu nepovoljni uticaji koji dolaze iz
1
https://singipedia.singidunum.ac.rs/izdanje/40472-pojam-i-vrste-bezbednosnog-menadzmenta
okruženja ili samog organizacionog sistema, ili da se njihov štetan uticaj umanji. Bezbjednosni
menadžment, prema tome, označava upravljanje resursima usmjereno ka postizanju utvrđenih
ciljeva bezbjednosti. Ako se dati ciljevi ispoljavaju u ostvarivanju i zaštiti javnih interesa, onda
je bezbjednosni menadžment prilagođen tim ciljevima, odnosno omogućavanju bezbjednih
uslova za ostvarivanje zadatih ciljeva organizacije.
Kada su u prvom planu privatni interesi i ciljevi, strategija bezbjednosnog menadžmenta takvog
preduzeća determinisana je ekonomskim interesima i profitom. Polazeći od toga, smatra se da
ciljevi bezbjednosnog menadžmenta, najopštije posmatrano, predstavljaju podizanje nivoa
sigurnosti zaposlenih i ostvarenje ekonomskog interesa, odnosno profita. Bezbjednosni
menadžment uključuje i određene bezbjednosno - zaštitne procedure kojima se elementi sistema
obezbjeđenja dovode u funkcionalnu zavisnost, sa ciljem da se predvide, preduprede i otklone
savremeni rizici i prijetnje.
2
Držeći se strateških projekcija i pravaca razvoja ove djelatnosti na Zapadu i zahtjeva tržišta, kao
i činjenice da je riječ o alternativnim činiocima bezbjednosti, ove procedure moguće je
sistematizovati na proaktivne i reaktivne procedure. Sigurno je da bezbjednosni menadžment
kao disciplina nauka bezbjednosti, ali i nauke menadžmenta, jer svoje teorijske osnove crpi iz
jednih i drugih nauka. Teorije organizacije, predstavljaju glavni teorijski izvor koji
bezbjednosni menadžment preuzima iz nauka menadžmenta, dok nauke bezbjednosti daju
osnovni teorijski koncept na kome se zasnivaju sva istraživanja i praksa bezbjednosnog
menadžmenta. Menadžment je univerzalna aktivnost, zato što su njegovi principi primjenljivi u
svim oblastima poslovne aktivnosti: u poljoprivredi, sportu, vojsci, trgovini, bankarstvu,
zdravstvu, umjetnosti, religiji, itd.
Menadžment se tako podjednako odnosi na mala i velika preduzeća, profitne i neprofitne
organizacije, na proizvodne djelatnosti i na pružanje usluga. Dakle, menadžment se može
primjeniti na sve tipove organizacije (preduzeća, škole, banke, bolnice, vojsku, crkvu itd.) u
svim zemljama i među različitim kulturama. Tako imamo: menadžment u bankarstvu,
menadžment u turizmu, menadžment u saobraćaju, menadžment u poljoprivredi, menadžment u
sportu itd. S druge strane, termin menadžment može se vezivati i za pojedine poslovne funkcije,
kao npr: marketing, finansije, kadrove, proizvodnju, pa otuda imamo i menadžment marketinga,
finansijski menadžment, proizvodni menadžment i menadžment ljudskih resursa. Mogući su i
noviji koncepti kao: menadžment totalnog kvaliteta, menadžment očuvanja čovjekove okoline,
2
https://studenti.rs/menadzment/bezbjenosni-menadzment/
