Loš kvalitet goriva uveliko doprinosi zagađenju vazduha u velikim gradovima. Količina
sumpora u dizel-gorivu je 20 puta veća u BiH nego u zapadno-evropskim zemljama, a tek
odskoro smanjen je i procenat olova u benzinu (sa 0,6 na 0,4), iako je u razvijenim zemljama
svijeta ono u potpunosti izbačeno iz goriva. Sumpor i olovo u velikim količinama su veoma
opasne materije za zdravlje i čovjekovu okolinu, te i emisije čvrstih čestica koje nastaju
prilikom nepotpunog sagorijevanja goriva u istrošenim motorima.

Tabela 1 – učinak komponenata ispušnih plinova

Razni problemi, nastali kao posljedica odvijanja saobraćaja, takođe su: saobraćajna zagušenja,
emisiju buke, prevoz opasnih materija kroz gradove, utjecaj na zemlju i vode, biljni i
životnjski svijet u gradu, problem zauzimanja površina (između ostalog, kako i gdje naći
slobodan prostor za odlaganje stotine hiljada olupina automobila koje će se uskoro naći na
gradskim otpadima) itd. Na području Balkana, zaštita životne sredine ostaje na teoriji, te u
maloj mjeri ublažavanje posljedica, ali nikako maksimalno ublažavanje ili iskorjenjenje ovih
problema.

Adekvatna pristupačnost i neograničeno kretanje stanovnika znatno povećava obim kretanja

svih vrsti, kao posljedica ekonomskog razvoja gradova i države. To pogoršava osobine
okoline, te se stvaraju problemi koji dobijaju i novo značenje, i koji se moraju riješiti.

Razvoj saobraćaja u gradovima usmjerava se u tri osnovna pravca:

1) unapređuje se postojeća praksa (planiranje namjene površina i upravljanja saobraćajem i
podsticanje alternativnih vrsta prevoza);
2) definiše se nova politika urbanog ubrzanog razvoja (što manji obim putovanja, prevoz
manje zavistan od automobila);
3)primjenjuje se koncept održivog razvoja (kao sveobuhvatna strategija uklapanja saobraćaja
u okvire poželjne životne sredine u gradovima).

Životnom sredinom, na osnovu koncepta održivog razvoja, može se upravljati. Na području
Balkana u upotrebi je preventivni inženjering, da bi se zagađivanje unaprijed spriječilo od
strane potencijalnih zagađivača. Uvedeni standardi serije ISO 9000, a posebno ISO 14000, u
potpunosti se odnose na sve aspekte ekološkog upravljanja (identifikaciju potreba, definisanje
ciljeva,   adekvatna   reakcija   na   promjene)   i   kvaliteta   (pod   kojim   se,   pored   upravljanja,
podrazumijeva   promjena   sistema   vrijednosti   života   i   životne   sredine   kao   nove   filozofije
usklađenosti   suštine   i   forme,   permanentno   obrazovanje,   itd).   Ovi   standardi   predstavljaju
temelje održivog razvoja, koji ne mogu zamijeniti određene propise, a sve u cilju zaštite kroz
dobrovoljni međunarodni sistem standardizacije. Tehnički standardi i normativi današnjice
štite   savremeni   svijet   od   zastarjelih   i   po   sredinu   štetnih   vozila,   i   to   mnogo   bolje   nego
administrativni   i   carinski   propisi.   Obrazac   Euro   2   zamijenio   je   rigorozniji   ekološkim
propisima Euro 3 2000.godine, koji je bio na snazi sve do ove godine. Od  1.3.2015.godine
zamijeniti će ga obrazac Euro 4, koji je u mnogo većoj mjeri bolji po okolinu. To se odnosi na
nivo buke, dimnosti i toksičnosti autobusa i ostalih vozila, a evropske puteve ne može koristiti
ni jedno vozilo proizvodneno posle 1995. ako u svemu nije ispoštovan pomenuti propis.
Takođe postoje razni propisi pored ovih, koji se najstrožije i najbrže mjenjaju, npr. : pravilnici
o homologaciji EEKUN, te propisi o maksimalnoj snazi i brzini, sjedištima i drugo.

U svim sferama planiranja i proizvodnje od strane saobraćaja, koncept održivog razvoja se
nalazi u ovom svemu. Saobaćaj je nezaobilazan faktor u budućim, još uvijek neriješenim
pitanjima ("kapacitet i potrošnja sredine"), čime se teži i zadovoljenju osnovnog socijalnog
cilja - obezbjeđenje modernog, pouzdanog i bezbjednog saobraćajnog sistema u gradu koji
istovremeno zadovoljava ekonomske i ekološke zahtjeve. Ovaj problem u razvijenim
društvima se konitnuirano realizuje praktičnom formulacijom opšteg modela "održivog
saobraćaja/mobilnosti" koji se sprovodi od vrha do lokalnih nivoa, uz korišćenje preciznih
političko-finansijskih mehanizama i regulativa.

Automobilski saobraćaj je najveći izvor zagađivanja vazduha u svijetu. Zato su poslednjih
decenija činjeni veliki napori koji su doveli do značajnog napretka u smanjivanju potrošnje
goriva, povećavanju efikasnosti motora i smanjivanju emisije zagađujućih supstanci.