UNIVERZITET U BEOGRADU
TEHNIČKI FAKULTET U BORU
Siromaštvo kao socijalni problem
Predmet:
Sociologija
Profesor:
dr Milovan Vuković
Student:
Strahinja Danilovic122/13
U Boru, oktobra, 2013. Godine
(tabela 1.1.)
Merenje siromaštva
Zvanična merenja siromaštva
Za razliku od SAD i mnogo drugih zemalja u kojima postoji zvanično definisana ˝
granica
siromaštva
˝, u Britaniji ne postoji tumačenje siromaštva od strane vlade. Zbog toga što
postoji zvanična defenicija siromaštva, istraživači u Ujedinjenom Kraljevstvu se u merenju
nivoa siromaštva oslanjaju se na druge statističke pokazatelje, kao što je na primer socijalna
pomoć. Oni su za svakog ko ima prihod jednak iznosu socijalne pomoći, ili niži, smatrali da
živi u ˝
siromaštvu
˝. Socijalna pomoć odnosila se na novčani iznos isplaćivan ljudima čiji
prihod nije prelazio granicu koja je smatrana neophodnom za preživljavanje. Ljudi sa
prihodima kojije iznosio
1.00 i 1.40%.
socijalne pomoći, definisani su kao oni koji žive na
˝granici siromaštva˝.
Broj ljudi koji žive na granici tako definisanog siromaštva, ili ispod nje, dramatično se
povećao osamdesetih godina, što je uticalo na sve veći broj dece. Godine 1979, 10% dece
( ispod 15 god.) živelo u domačinstvu sa prihodom 50% od nacionalnog prihoda; do 1991
njigov broj porastao na 31%. Nakon dramatičnog porasta siromaštva tokom 80-ih, situacija
je, uglavnom, ostala na istom nivou tokom 90-ih. Podaci s kraja 90-ih pokazuju da je
približno 10,7 miliona.
Subjektivna merenja siromaštva
U nekoliko važnih studija učinjen je pokušaj da se izmeri siromaštvo na osnovu
subjektivnih kriterijuma, umesto objektivnih, kao što je visina prihoda.
Peter Townsend smatra da zvanična merenja siromaštva nisu odgovarajuća. Umesto
statističkim podacima o prihodima, Peter se bavio subjektivnim
shvatanjem siromaštva.
Ispitanike je pitao koliki je prihod, po njihovom mišljenju,
neophodan za normalan život jednog domaćinstva, i da li njihov
sadašnji prihod dostiže tu cifru. U velikom broju domaćinstava,
procene ispitanika iznosila su, u proseku
61%
više od znavičnog
minimuma koje određuje da li će neko dobiti socijalnu pomoć.
Na osnovu ankete,
90%
ispitanika složilo se da su najznačajnije
stavke: grejanje, kupatilo, i toilet u kući, krevet za svakog člana
domaćinstva i smeštaj bez vlage. Na osnovu zastupljenosti ovih
stavki izmeren je stepen siromaštva, i zaključeno je da je došlo do
porasta siromašnih tokom osamdesetih.
Townsend je zaključio na osnovu podataka, da iznos koji
država izdvaja za socijalnu pomoć, za više od
50%
manji i od
