SADRZAJ
UVOD...............................................................................................................................
1
1. POJAM UPRAVNOG PRAVA I UPRAVNO-PRAVNOG ODNOSA......................
2
1.1. Pojam upravnog prava...............................................................................................
2
1.2. Pojam upravno-pravnog odnosa................................................................................
2
2. SUBJEKTI I NASTAJANJE UPRAVNO-PRAVNOG ODNOSA.............................
4
2.1. Subjekti upravno-pravnog odnosa.............................................................................
4
2.2. Nastajanje upravno-pravnog odnosa.........................................................................
5
3. ODNOS UPRAVNOG PRAVA SA DRUGIM GRANAMA PRAVA......................
6
3.1. Odnos upravnog prava prema ustavnom pravu.........................................................
6
3.2. Odnos upravnog prava prema građanskom pravu.....................................................
7
3.3. Odnos upravnog prava prema krivičnom pravu........................................................
8
3.4. Odnos upravnog prava prema radnim pravom..........................................................
9
3.5. Odnos upravnog prava prema finansijskom pravu....................................................
9
3.6. Odnos upravnog prava prema sudskom pravu..........................................................
10
ZAKLJUČAK..................................................................................................................
11
LITERATURA.................................................................................................................
12
UVOD
Tema mog seminarskog rada je: Pojam, subjekti i nastajanje upravno-pravnog odnosa, tako da
se ovaj rad sastoji iz tri cjeline.
Prva cjelina odnosi se na pojam upravnog prava uopšte, kao i upravno-pravnog odnosa.
Upravno pravo predstavlja posebnu granu prava koju čini skup pravnih normi kojima se
uređuju određeni društveni odnosi. Dok pojam upravno-pravnog odnosa označava posebnu
vrstu pravnog odnosa koji nastaje u oblsti djelovanja uprave.
Druga cjelina ovog seminarskog rada odnosi se na subjekte i nastajanje upravno-pravnog
odnosa. Subjekti upravno-pravnog odnosa su nosioci državne vlasti sa jedne strane i fizička i
pravna lica sa druge strane. Što se tiče nastajanja upravno-pravnog odnosa tu treba razlikovati
pravni osnov njegovog nastanka od načina njegovog uspostavljanja.
Treći dio ovog rada se odnosi na odnos upravnog prava prema ostalim granam prava. Te
grane prava su: ustavno, građansko, krivično, radno, finansijsko i sudsko pravo.
U ovih dvanaest strana rada sam detaljno objasnio sve o mojoj temi, i iskreno se nadam da će
ovaj rad zadovoljiti vaše potrebe.
1
S obzirom na druge pravne subjekte nastupa sa jačom pravnom voljom, iz čega proizilazi da
se upravno-pravni odnos zasniva na neravnopravnosti subjekata, tj. na nejednakosti njihovih
volja.
Pravni odnos može biti uzajaman tj. odnos između najmanje dva pravna subjekta, u okviru
kojeg na osnovu pravne norme, i jedan i drugi subjekat imaju odgovarajuća prava i obaveze
(činjenja ili nečinjenja).
Takođe pravni odnos može biti i jednostran. Jaču stranu čine subjekti koji vrše upravnu vlast,
koji čine poseban oblik državne vlasti, dok drugu stranu čine građani, njihove asocijacije i
pravna lica.
Bitna odlika upravno-pravnog odnosa je subordinacija subjekata u odnosu, koja se odlikuje
činjenicom da subjekti koji nastupaju u ime državne vlasti, nastupaju sa jačom voljom i mogu
obezbijediti druge subjekte i mimo njihove volje.
Oni imaju ovlaštenje da odlučuju o zasnivanju, prestanku i sadržini pravnog odnosa. Takođe
imaju dužnost da štite javni interes, ali i interes pojedinca.
Prema pravnoj teoriji upravno-pravni odnos se određuje u užem i širem smislu.
Prema užem shvatanju, upravno-pravni odnos se definiše kao odnos vlasti u smislu da su:
upravno-pravni odnosi podvrsta odnosa političke vlasti, tj. autoritativnih odnosa, odnosa
suprematije i subordinacije ili upravni odnos je društveni odnos koji je nastao ili je bar
konkretno formiran upravnim radom.
Prema širem shvatanju, obavezni subjekti upravno-pravnog odnosa ne bi uvjek moralo biti
lice sa posebnim ovlašćenjima, već bi upravno.pravni odnosi mogli postojati i između
nedržavnih subjekata kao što su pojedinci i njihove asocijacije.
Ovakav bi upravno-pravni odnos mogao postojati u vezi sa davanjem tzv. koncesionarne
javne službe, kada država na osnovu ugovora povjeri nekom privatnom licu pravo na
koncesiju, a koncesionar u izvršenju te obaveze angažuje još jedno privatno lice.
Prema svojoj pravnoj prirodi upravno-pravni odnosi mogu biti:
Materijalno-pravni i
Procesno-pravni upravni odnosi.
Takođe se mogu podijeliti i na:
Čisto upravno-pravne odnose i
Upravno kaznene odnose.
Upravno-pravni odnosi su svi mogući odnosi u kojima uprava ostvaruje svoju javnu
administrativnu službu, a kako će to biti zavisi od potrebe i procjene same uprave, a na
osnovu i u granicama zakona.
Upravno-pravni odnos može prestati da funkcioniše na nekoliko načina:
-
Jednostranim raskidom;
-
Odricanjem;
-
Donošenjem novog upravnog akta;
-
Aktom drugog subjekta.
3
Ovaj materijal je namenjen za učenje i pripremu, ne za predaju.
