FAKULTET ZA POSLOVNE STUDIJE I PRAVO
FORKUP
ALFA UNIVERZITET
SEMINARSKI RAD
PREDMET: RADNO PRAVO
Tema: Ugovor o radu
Profesort: Student:
Prof. Draško Bosanac Nenad Ristic
Br.Indeksa: 222/11
Trstenik, novembar 2013. godina
SADRŽAJ
Uvod......................................................................................................................3
Razvoj pravnih osnova tasnivanja radnog odnosa u našem radnom
pravu...4
Odnos ugovora o radu sa drugim pravnim aktima iz zakona o
radu..............5
Ugovor o radu......................................................................................................5
Zaključenje ugovora o radu.....................................................................5
Osobine ugovora o radu............................................................................6
Sadržina ugovora o radu..........................................................................7
Otkaz ugovora o radu...............................................................................9
Postupak u slučaju otkaza o radu..........................................................10
Izmena ugovora o radu...........................................................................12
Zaključak...........................................................................................................13
Literatura...........................................................................................14
2
RAZVOJ PRAVNIH OSNOVA ZASNIVANJA RADNOG
ODNOSA U NAŠEM RADNOM PRAVU
Po Zakonu o radu, koji je na snazi od 2005. godine, radni odnos zasniva se
zaključenjem ugovora o radu između radnika i poslodavca i stupanjem na rad u predviđenom
roku od strane radnika. Po tome se može zaključiti da je ugovor o radnu jedini valjani pravni
osnov kojim je moguće zasnovati radni odnos.
Pre 1957. godine i donošenja Zakona o radnim odnosima, takođe je ugovor o radu bio
pravni osnov zasnivanja radnog odnosa. Međutim, uvođenjem samoupravljanja preovladao je
stav da ugovor o radu, kao građanski i obligacionopravni institut, više ne odgovara novoj
prirodi radnog odnosa, s obzirom da su sredstva za proizvodnju data radnicima na upravljanje.
Zakonom o radnim odnosima iz 1957. godine propisano je da se radni odnos zasniva
sporazumom, koji je predstavljao saglasnost volja da radnik stupi na rad, a prethodno da
prihvati sve uslove rada, dužnosti i prava iz radnog odnosa. I tada je ugovor o radu zadržan
kao termin za pravni akt kojim se zasniva radni odnos između radnika i lica koja samostalno
obavljaju delatnost ličnim radnom sredstvima u svojini građana i koja koriste dopunski rad
drugih lica.
1965. godine donosi se Osnovni zakon o radnim odnosima
3
, gde se umesto sporazuma
o zasnivanju radnog odnosa uvodi nov način stupanja na rad u radnu organizaciju. Donosila
se odluka o izboru radnika na osnovu konkursa ili oglasa, pa je na osnovu te odluke radnik
stupanjem na rad zasnivao radni odnos.
Zakonom o udruženom radu iz 1976. godine predviđa se da radnik, koji je izabran za
određene poslove odlukom organa upravljanja ili komisije, na osnovu oglasa ili konkursa,
„daje pismenu izjevu da je upoznat sa opštim aktima u radnom kolektivu i da ih prihvata“
4
,
nakon čega stupa na rad i time zasniva radni odnos.
Zakonom o radnim odnosima iz 1991. godine, radnik zasniva radni odnos danom
stupanja na rad, a na osnovu odluke o izboru, kada odluka postaje konačna.
Konačno se termin „ugovor o radug ponovo vraća u domaće zakonodavstvo, kao
pravni osnov zasnivanja radnog odnosa Zakonom o izmenama i dopunama Zakona o radnim
odnosima 1995. godine. Tada je ministar za rad, boračka i socijalna pitanja doneo Pravilnik o
bližim elementima ugovora o radu. Važeći Zakon o radu iz 2005. godine i dalje afirmiše
ugovor o radu kao pravni osnov zasnivanja radnog odnosa.
3
“
Službeni list SFRJ
” br.17/65
4
Zakon o udruženom radu.
Službeni list SFRJ 53/76
, član 173)
4
