UVOD

Termini „svest“, „svesnost“, „nesvesnost“ i „budnost“ imaju veliki broj značenja, pa je ponekad nemoguče izbeči dvosmislenost pri njihovo  upotrebi. U lekarskoj praksi najosnovnije i najpraktičnije značenje pojma „svesti“ je trenutno stanje svesnosti, sebe i svoje okoline i odgovor na spoljne stimuluse i unutrašnje potrebe. Za svest, odnosno svesnost sebe I svoje okoline, neophodna su dva osnovna faktora: budnost i mentalni sadržaj svesti. Tri bazicna stanja svesti kod zdrave osobe su budno stanje, REM spavanje i sporotalasno spavanje. U praksi se pojam svesti izjednačava sa stanjem svesti u budnosti. Anatomski supstrat svesti čine ascedentni retikularni aktivirajuci sistem i talamus, koji su uglavnom odgovorni za budnost i kontrolu ciklusa budnost-spavanje, i kora velikog mozga koja je odgovorna za kvalitet i koherentnost misli i ponaašanja odgovarajuće osobe. Poremećaj svesti je najširiji pojam koji obuhvata sve kvalitativne I kvantitativne promene stanja svesti. Sa medicinskog stanovišta, gubitak normalnog stanja budnosti je najvažniji i najdramatčiniji aspect poremećaja stanja svesti.
Termini kojima se u klinićkoj praksi označavaju kvantitativni poremećaji svesti mogu imati različita značenja. Najtezi stepen depresije svesti je koma. Pojam koma označava produženo stanje u kome je bolesnik zatvorenih ociju, bez svesti, a u odsustvu ciklusa spavanje-budnost.Dok termin koma označava dugotrajnost odnosno duše stanje bez svesti iz koga se bolesnik često ne oporavlja potpuno, termini gubitak svesti i kriza svesti se u svakodnevnoj praksi koriste da ukazu na kratkotrajnost i po pravilu potpuni oporavak svesti. Za razliku od odomaćenog termina kriza svesti kojim se označava svaki nagli (paroksizmalni) i prolazni poremecaj stanja svesti, bilo da je on praćen prekidom svesti ili ne, i koji zbog svoje sirine ima mali praktićni značaj, termin gubitak svesti podrazumeva kratkotrajni potpuni prekid (odsustvo) svesti.
DEFINICIJA POREMECAJA SVESTI: Gubitak svesti predstavlja prolazni (tranzitorni), nagli (paroksizmalni) i često iznenadni i kratkotrajni prekid kontinuiteta svesti praćen poremećajem tonusa, padom, i cesto razlicitim motornim manifestacijama. Posle kraćeg vremena koje se meri u minutima, bolesnik se naJčesce oporavlja na stanje pre gubitka svesti.