1
Универзитет "Св. Кирил и Методи" во Скопје
Факултет за ликовни уметности
Семинарски труд по предметна програма
Сликарска Технологија
(курс 1)
Хидрофилни Врзива
предметен наставник : изработил:
M-p Блаже Кузмановски Фламур Мифтари
Индекс бр. 1316
сликарски оддeл
Скопје , јануари 2013
2
Содржина
:
Вовед ................................................................................................. 3
Хидрофилни врзива од животинско потекло ................................ 4
Хидрофилни врзива од растително потекло ................................. 5
Сликарските носачи ........................................................................ 7
Видови на туткали ......................................................................... 8-9
Општи карактеристики на белила ..................................................10
Видови на емулзии ..................................................................... 11-12
Лакирање .....................................................................................12-13
Литература ….................................................................................. 14
4
Органски хидрофинли врзива од животинско потекло
Овие врзива според составот се сметуваат како протеини,белковини на сложени
органски соединенија и имат животинско потекло,во ова група ба врзива паѓаат:
албуминот (јајцето),глутинот (туткалот) и млекото и се користат во штафелајните и
sидните сликарски техники.
Јајцето од кокошка е албумин кој се состои од белка и жолчка и според составот
содржи 12% белковини,12% маслени масла.74% вода и други сложени материи.Белата
боја се изработува од лушпата на јајцето и е добра за фреско сликанње.Жолчката во
јајцето содржи албумин – 15%,масло -22%,лецитинв – 9% и вода 50%.
Најчестата форма на класичните темпера се темпери од јајце. За овој вид најчесто се
користи само содржината на жолчката. Боја на јајцето и мембрана на жолчката се
отфрлени (мембраната на жолчка се боцка и се зема само течноста од внатре). Жолчка
од јајце не е единственото нешто што се користи за сликање бидејќи таа ќе се суши
речиси веднаш и ќе има пукнотини кога е сува затоа секогаш се додава нештозависно
со пропорците. Еден рецепт е со оцет (1:1 сооднос со волумот на жолчка од јајце);
други рецепти препорачуваат бело вино (1 дел жолчка, 2 дела вино).Во некои
училишта се користат разни мешавини на жолчка од јајце и вода за јајцени темпери.
Бојата треба да бидат постојано во рамнотежа помеѓу колку треба да биде "мрсна" и
"водена" значи треба да се контролира количината на вода и жолчка. Кога темперните
боји се сушат, уметникот ќе додаде повеќе вода за да се зачува конзистентноста и да
се балансира задебелувањето на жолчката во контакт со воздух. Откако подготвено,
бојата не може да се зачува. Јајцените темпери можат да резистират вода, но истотака
се мешаат со вода.
Различни препарати користат белка од јајце или цело јајце за да постигнуваат
различни ефекти.Други компоненти како масло и восок можат да го менуваат
медиумот.
Јајцена темпера не се флексибилни боји и бараат тврди подлоги; сликањето на платно
ќе предизвика пукотини и бојата ќе се разпарчи
.Бојата ќе се суши за неколку дена,но
зацврстувањето ќе трае најмалку една година.И добро е пред да се започне со
сликање,пигментите да се истријат со емулзија во густа маса,а потоа да се разредат со вода.
Иако ова техника беше надвор од желбите од уметниците на барокот и ренесанцата,ова
техника беше периодично откријена од подоцните уметници како Вилијам Блејк,про-
Рафаелите и Јосиф Соутхал. 20-тиот век значителен за заживувањето на темпера. Европските
сликари кои работеле со темпера се Џорџо де Чирико, Ото Дикс, Елиот Хоџкин, и Пуке Кокс.
