1 Uvod
Socijologija kao nauka je deo našeg života. Ona ima veoma
značajan uticaj na celokupno društvo. Sistematski i metadološki
analizira to društvo. Socijologija proučava društvo u celini kao
i pojedine društvene događaje, njihove odnose, institucije i
mnoštvo društvenih delatnosti kao i njihove zakonitosti. Ona
utvrđuje i objašnjava društvene činjenice. Društvo je jedna
celina koja se organizuje pomocu zajedničkih vrednosti i
institucija. U tom društvu se susrećemo sa iracionalnom
stranom društvene istorije. A to su životi naroda koji se tiču
celog društva, narodna verovanja, veroispovest, ponašanje,
ustanove... Socijologija kao nauka ima zadatak da prodre u
nestrukturne, tek predstojeće oblasti i detaljno prouči društveni
život iz dubine. Istraživajući društvo i njegovu celinu dolazimo
do saznanja da je kulturni segment veoma značajan za razvoj
društva. Kultura je društveno nasleđe grupe ljudi, njegovih
mišljenja, delovanja u društvene zajednice. Kao deo kulture
koja se prenosi s'kolena na koleno jeste tradicija. Ovaj rad će
obrađivati tradiciju, tradiciju naših naroda, susret prošlosti sa
sadašnjoću kao i njene značajnosti. Socijologija proučava
tradiciju i njeno današnje očuvanje.
2 Tradicija i njen značaj
Tradicija je usmena predaja znanja, veština, običaja unutar
jedne celine ljudi i njihove kulture. Za tradiciju se vezuju razni
pojmovi kao što su:
Pojam usmene predaje znanja.
I uopšte prenošenja tog znanja s'generacije na
generaciju.
Kao i sačuvani običaji davnih vremena.
Tradicija se u tom kontekstu definiše kao kulturno nasleđe koje
se prenosi generacijski. Gotovo da i ne postoji nikakva
literatura o tradiciji, ona je u samom čoveku i njegovom duhu.
Iako narod ima svoju na svoj način izraženu istoriju koju verno
čuva i koja je od ogromne važnosti. Daje nam mogućnosti da se
upoznamo sa pojmovima koje je nasledio ili pozajmio. Nešto
što se i danas čuva u našem narodu datira još iz doba Južnih
Slovena. U njima je postojala imaginacija, dobra kompozicija i
još puno detalja. To se moglo videti na svim vrstama narodnih
umetničkih proizvoda , kao što su tkanina, vezovi, pletiva, kao i
detalja od drveta, kamena, pa čak i narodna muzika koja je
nastala u narodu na sedeljkama i njivama koja se i danas
tradicionalno izvodi. Kulturno nasleđe čini veliki broj
umetničkih zanata, moralna pravila, naučna znanja, kao
narodna okupljanja, rituali, duhovna kultura i veštine. Tradicija
nije isto što i istorija. Razlika je u tome što je to usmena predaja
naroda su slave, Uskrs, Božić, kao veliki broj manifestacija, i
još mnogo toga.
2.1 Tradicionalna narodna umetnost u Srbiji
Pod tradicionalnom umetnošću možemo navesti da je to
folklor, i stara izvorna muzika. Folklor prati niz oblika koji se
ističe iz književnih dela, dramskih i likovnih stvaranja a i
plesova. To je jedno veliko delo iz kog proizilaze scenski
nastupi. Folklor je uopšteno ime za umetnost, u ustaljenim
tradicionalnim oblicima, živi u narodu, kao posebna forma se
prenosi sa generaciju na generaaciju, sa starijih na mlađe. Ne
može se jasno reći iz kog vremena datiraju te igre i pesme osim
što njihovo prikupljanje počinje krajem 19. veka mada neke
potiču i iz 18. Veka. Direktno ne postji tačan period njegovog
nastanka. Samo 6 god nakon drugog svetskog rata prekretnicu
za narodne igre doneo je Međunarodni kongres u Opatiji. Te
godine je po prvi put reprezantitivno prikazan na sceni
izvornog folklora stare Jugoslavije. Ovo je bio samo temelj iz
kog su nastali svi festivali izvornog folklora u našoj Srbiji.
Amaterske aktivnosti bile su deo prakse koje su uz izvođenje i
stilizovanje preneli mlađim naraštajima. Država je u tom
vremenu imala velikog uticaja na kulturu i njeno prezentovanje.
Određivala je šta bi bilo autentično za određenu etničku
zajednicu dok je to izvođenje uticalo na publiku najviše.
