0
IUNP
Departman u Nisu
Pravo unutrasnjih poslova
Kriminalisticka tehnika
Seminarski rad
Kriminalisticka fotografija
Profesor: Ljubomir Cimburovic
Student:
1
Uvod
Naziv fotografija potice od grckih reci (fotos I grafein) koju je prvi
upotrebio Francuz Herkil Florans 1833. Prilikom opisivanja svog
otkrica slikanja pomocu svetlosti, ali njegov izum nije bio tada
obelodanjen,pa javnost u to vreme nije saznala za taj naziv nego tek
1977 godine. Ponegde se moze procitati da nemacka istoriografija
pripisuje prvu upotrebu naziva fotografija nemackom astronomu
Johanu Medleru,ali ostala svetska istoriografija to argumnetovano
osporava. Naime zvanicno je prvi uneo u javnost naziv fotografija
engleski astronom I fizicar Dzon Hersel 4.februara 1839.godine,tri
nedelje pre Medlera.
Opisana u starom veku od Aristotela,kamera opskura je,narocito od
vremena renesanse pa nadalje,sluzila slikarima I arhitektama kao
pomocno sredstvo u prenosenju crteza iz prirode.Njom su se sluzili,u
slicne,crtacke svrhe I pioniri Nieps,Dager,I Talbot. Najraniju
fotografiju nacinjenu uz pomoc svetlosti I kamere opskure dobio je
1826. Godine Francuz Nisefor Nieps. On je upotrebio metalnu plocu
premazanu tecnim rastvorom bitumena I izlozio u kameri opskuri. Ta
fotografija je popularno nazvana “Pogled na golubarnik” sacuvana je
a otkrio ju je 1952 godine. Helmut Gernchajm.
Nakon pojave prve fotografije 1838. Godine uznapredovao je
razvitak tehnike fotografisanja I izrade fotografija. Ubrzo nakon
otkrica fotografije uocen je velik potencijal fotografske metode u
istrazivanjima kaznenih dela I otkrivanju pocinitelja ali I u drugim
policijskim poslovima.
Fotografija je objektivna, covek je na prvi pogled moze bolje
razumeti od pisane reci, trajna je, a postupak od snimanja do
dobijanja fotografije relativno je brz,fotografije se mogu umnozavati.
Prva poznata primljena fotografija u policiji bila je 1843.godine,samo
pet godina nakon izuma fotografije.
Zacetnici kriminalisticke fotografije su Bertillon,koji je razvio sastav
identifikacijske fotografije,te Reiss koji je osnovao katedru sudske
fotografije na univerzitetu u Loussani (danas se tamo nalazi jedna
od najopremljenijih I najpoznatijih kriminalistickih instituta).
3
Sinjaleticka fotografija
Sinjaleticka fotografija je tropozna fotografija kojom se registruju
lica. Koristi se prilikom raspisivanja poternica I objava I uopste
prilikom traganja za licima, za specijalne operativne kriminalisticke
evidencije I sl. Zajednicke karakteristike sinjaleticke fotografije su
da se ona uvek vrsi pod istim uslovima I na isti nacin. Fotografisanje
se vrsi u zatvorenoj prostoriji, pri vestackom svetlu I sa
jednobojnom pozadinom. Prve dve fotografije, desni profil I anfas,
koriste se za uporedjenje pri identifikaciji, pa je neophodno lice pre
fotografisanja pripremiti tako da skloni kosu sa cela u usiju, skine
kapu, sesir naocare itd. Treca fotografija je levi polu profil, a
namenjena je prepoznavanju lica na ulici I zato ona obuhvata sve
ono sto lice nosi na glavi, dok se krece u prirodi.
Operativna fotografija
Operativna fotografija se u kriminalistickoj tehnici primenjuje pri
fotografskom fiksiranju lica mesta kriminalnog dogadjaja, kao I svih
pronadjenih tragova I predmeta koji su od znacaja za otkrivanje,
razjasnjavanje I dokazivanje kriminalnog dogadjaja. Operativna
fotografija ima za cilj realno odrazavanje svih relevantnih cinjenica,
tj. velicinu odnos I polozaj pojedinih elemenata slike. Takodje
operativna fotografija se bavi, razradjivanjem sredstava I
fotografskih metoda u cilju efikasnog planiranja I sprovodjenja
operativno taktickih I istraznih mera I radnji. Operativna fotografija
se deli na:
Uvidjajnu fotografiju;
Razmernu fotografiju;
Spektrofotometriju;
Tajnu fotografiju;
Projekcionu fotografiju;
4
Uvidjajna fotografija
Uvidjajna fotografija predstavlja vrstu operativne fotografije, koja
ima zadatak da potpuno verno I pregledno dokumentuje sva
zapazanja uvidjajne ekipe, kako bi su mogao da stekne realnu
sliku o kriminalnom dogadjaju I lica mesta na kome se dogodio.
Na osnovu zapisnika o uvidjaju, foto elaborate I skice lica mesta,
sud, bez neposrednog uvida u samo lice mesta , stice pravu
predstavu o kriminalnom dogadjaju I licu mesta.
Zbog svoje sveobuhvatnosti, objektivnosti I izrazajnosti uvidjajna
fotografija je nezaobilazan metod fiksiranja cinjenicnog stanja na
licu mesta kriminalnog dogadjaja. Kvalitetno izradjena uvidjajna
fotografija na jednostavan, ocigledan I uverljiv nacin prikazuje
ogromnu kolicinu informacija o opstem izgledu lica mesta,
lokaciji, polozaju, medjusobnom odnosu I izgledu pojedinih
predmeta I tragova, kao I brojnim drugim detaljima koji se recima
ne mogu predociti.
Uvidjajna fotografija se jos moze koristiti kao osnov za izvodjenje
pojedinih vestacenja. Na osnovu foto-elaborata kao prateceg
elementa zapisnika o uvidjaju, stice se potpuni uvidjaj u
cinjenicno stanje na licu mesta cime se omogucava
rekonstrukcija kriminalnog dogadjaja.
Osim toga uvidjajna fotografija ima I veoma veliki operativni
znacaj, posebno kada je u pitanju preduzimanje I drugih
operativno taktickih mera I radnji sa ciljem identifikacije
nepoznatog izvrsioca. Uvidjajna fotografija odnosno foto-elaborat
se u krivicno procesnoj praksi tretira kao svojevrstan materijalni
dokaz.
