Prirodni resursi obuhvataju dve velike grupe. Prvu grupu čine osnovni prirodni resursi
koji su neophodni za opstanak i razvoj života na planeti, a to su biološki sistemi Zemlje,
zemljište, podzemne i površinske vode, atmosfera, okeani i sl. Drugu grupu čine resursi
koji   se   koriste   za   razvoj   i   napredak   ljudske   kulture   i   civilizacije,   odnosno   za
obezbeđivanje prosperiteta ljudskog društva. Eksploatišu se i prerađuju u proizvodnim
procesima, pri čemu se koriste materijali biološkog porekla: drvo, metali i nemetali,
prirodni energetski resursi i dr. Koji se delovi prirode javljaju kao prirodni   resursi
zavisi,   između   ostalog,   od   dostignutog   nivoa   razvijenosti   tehnike   i   tehnologije,   od
ekonomskih   mogućnosti,   i   stepena   istraženosti   i   poznavanja   resursa   u   posmatranoj
zemlji.

Pod resursima se najčešće podrazumeva ono što ljudi uzimaju iz prirodne sredine za
zadovoljavanje svojih potreba i želja. Oni se mogu klasifikovati kao

Materijalni i nematerijalni –

Materijalni

: resursi čiji se kvanitet može meriti i

čija je zaliha limitirana, kao što je npr. obradivo zemljište, nafta ili gvožđe.

Nematerijalni

: resursi čiji se kvantitet ne može meriti, kao što je npr. lepota

pejzaža, rekreaciona vrednost i sl. Za ove resurse ne postoji teoretski limit
raspoloživim količinama, s tima da u degradiranoj životnoj sredini njihove
količine mogu biti reducirane.

II.

Apsolutno i relativno oskudni (sa aspekta raspoloživosti zaliha) –

Apsolutno

oskudni

resursi postaju onda kada je njihova raspoloživa zaliha nedovoljna ili

previše skupa da zadovolji sadašnju i buduću potražnju. Na primer, nafta može
biti korišćena samo još 50 godina.

Relativno oskudni

resursi nastaju onda kada

resursa ima dovoljno za zadovoljenje potražnje, ali je njegova proizvodnja i
distribucija neuravnotežena što dovodi do povećanja njegove tržišne cene.

III.

Trajni, obnovljivi i neobnovljivi (sa aspekta ljudskog merila vremena)

Prirodni resursi predstavljaju sve materijalne resurse, a njihova klasifikacija je sledeća:

1. Prema pripadnosti

prirodni resursi atmosfere (vetar, kiša, sunčanost)

prirodni resursi litosfere-zemljine kore (mineralne sirovine i zemljište)

prirodni resursi hidrosfere (kopnene vode i okeani)

prirodni resursi biosfere (flora i fauna)

2. Prema poreklu

biotičke (dobijaju se iz životinja i biljaka)

abiotički (dobijaju se iz neživog sveta, npr. iz zemlje, vode...)

3. Prema trajanju:

neobnovljivi (iscrpljivi) resursi

trajni (neiscrpljivi)

potencijalno obnovljivi (iscrpljivi) resursi

Kod nas, i u svetu je prihvaćena generalna podela prirodnih resursa na iscrpljive i
praktično neiscrpljive, dok se iscrpljivi dele na obnovljive i neobnovljive resurse. Prema

https://reciklazanijegnjavaza.wordpress.com

, dostupno 07.03.2016.

Milenović, Božidar S. (2000):

Ekološka ekonomija

, teorija i primena, Niš

Nacionalnoj strategiji održivog korišćenja prirodnih resursa i dobara, podela prirodnih
resursa izgleda ovako:

Neiscrpivi resursi

Iscrpivi resursi

Obnovljivi

resursi

Sunce, vetar, vazduh,
voda talasi, plima i oseka

Šume, riblji fond, biomasa, površinske vode,
izdani, zemljište

Neobnovljivi

resursi

Metali, minerali, resursi
koji se mogu reciklirati

Fosilna goriva: nafta, gas, ugalj, resursi koji su
neobnovljivi i koji se ne mogu ponovo koristiti

3. Obnovljivi izvori energije

Obnovljivi izvori energije su oni koji se mogu napuniti brzo odnosno koji se ne mogu
osiromašiti korišćenjem. Takvi su sunce, voda, vetar i bioenergija, s tim da sunce, voda
i vetar predstavljaju trajne izvore energije. Obnovljivi izvori energije, ne uključujući
hidroenergiju, daju manje od 1% ukupno potrebne energije. Taj udeo u budućnosti treba
znatno povećati jer neobnovljivih izvora energije ima sve manje, a i njihov štetni uticaj
sve je izraženiji u zadnjih nekoliko godina. Sa porastom broja stanovništva na planeti
sve više raste i potreba za energijom. Obnovljivi izvori energije imaju pozitivne i
negativne osobine.
Pozitivne osobine:

smanjuje emisiju ugljen-dioksida (CO2) u atmosferu a samim tim se smanjuje
efekat staklene bašte;

povećanje udela obnovljivih izvora energije pomaže u poboljšanju sigurnosti
dostava energije na način da smanjuje zavisnost od uvoza energetskih sirovina i
električne energije;

očekuje se da će obnovljivi izvori energije u budućnosti postati ekonomski
konkurenti neobnovljivim izvorima energije.

Negativne osobine obnovljivih izvora energije su:

eksploatacija obnovljivih izvora energije je skuplja i tehnološki zahtevnija od
neobnovljivih izvora energije;

količina dobijene energije je neuporedivo na strani neobnovljivih izvora
energije;

nemoguće ih je transportovati u prirodnom obliku osim ako ih transformišemo u
elektičnu energiju.

3.1. Energija sunca