2
1. UVOD
Animacija je metoda kojom se figurama manipuliše tako da se prikazuju kao pokretne slike. U
tradicionalnoj animaciji slike se crtaju ili slikaju ručno na prozirnim celuloidnim listovima da bi se
fotografisali i izložili na filmu.
Animirani film oblik je filmske umjetnosti- filmovi snimljeni različitim tehnikama animacije. U
tradicionalnoj animaciji koriste se ručno crtani crteži na prozirnoj foliji, a danas se najčešće koriste
računalno generirane slike (CGI), a to su računalno izrađeni 3D animirani filmovi. Ostale tehnike
animacije uključuju animaciju po kadar ili takozvanu stop motion tehniku kod koje se koriste lutke,
plastelin, pijesak koji su pomicani i slikani. Za razliku od igranih filmova ili dokumentarnih
filmova, u stripovima se crtaju likovi i pozadine. Jedna sekunda animiranog filma zahtijeva 24
sličice. Prema stilskim karakteristikama, animirani filmovi dijele se po dužini (kratkometražni,
dugometražni) i žanrovima. Najveći proizvođači crtića u tim zemljama su Sjedinjene Države i
Japan, a najpopularniji animirani filmovi su filmske tvrtke Walt Disney Pictures i Pixar, koje imaju
reputaciju širom svijeta.
4
izraze američke istorije, vrijednosti i mitologije, ili kao dio holivudskog sistema studija i
institucionalne razvoj proizvodnih normi (Schatz, 1981, str.245). Ili studije mogu naglasiti
formalnu, narativnu, vizuelnu, ikonografsku i tematsku strukturu određenih grupa filmova kako bi
se pronašle sličnosti i varijacije i istorijske promene i događaji (Staiger, 1995, str.89). Ali studije
žanra fokusirale su se i na psihološke aspekte žanra poput roda i imaginarnog, koristeći frojdovsku,
lacanovsku i feminističku terminologiju (Mulvey, 1975, str.746). Mnoge žanrovske teorije ne
ističu samo jedan dio trokuta, već jasno ukazuju da su žanrovi nestabilne i nejasne kategorije.
Umjesto da filmske žanrove definira kao oštre, osebujne i bitne kategorije, moderna teorija žanra
nastoji žanrove definirati kao prototipove, a uspostavljanje žanrova shvatiti kao procese koji se
odnose na instituciju, tekst i publiku i historijske promjene.(Grodal,2009, str.123.)
Bordwell i Thompson koji su citirani u tezi Retna Ayu definirali su vrste filma na sljedeći način.
Tipovi filma su: (Bordwell, Thompson, 2012, str.136)
1. Dokumentarni film
Dokumentarni film podržava činjenične informacije o svijetu izvan filma. Kao vrsta filma,
dokumentarni se predstavljaju kao činjenično pouzdani.
Prema Bardwellu i Thompsonu postoje dvije vrste dokumentarni filmovi, to su:
a). Kompilacijski filmovi; nastao sklapanjem slika iz arhivskih izvora.
b). Direktno kino; snimanje tekućeg događaja „kako to biva“ uz minimalno ometanje filmaša
2. Izmišljeni film (fikcija)
Izmišljeni film predstavlja imaginarna bića, mjesta ili događaje. Ipak, ako je film izmišljen, to ne
znači da je potpuno nepovezana stvarnost. Prvo, ne mora sve što prikazuju ili impliciraju igrani
filmovi biti zamišljeno, tipični izmišljeni film inscenira svoje događaje; dizajnirani su, planirani,
uvježbani, snimljeni i ponovo snimljeni. U izmišljenom filmu agenti su prikazani kao posrednik, a
ne fotografirani direktno u dokumentarcu.
3. Animirani film
