Seminarski rad: Pingvini
4
2. STANIŠTE PINGVINA
1.1.
Rasprostranjenost
Pingvini, poput žutouvog, Adelinog i carskog su tipični predstavnici faune notogeje. U takvoj
zoogeografskoj podeli, pingvini naseljavaju patagonijsku (ili holantarktičku) oblast. Iako sve
vrste pingvina žive na južnoj hemisferi, u suprotnosti sa raširenim shvatanjem da sve žive u
hladnim područjima, poput Antarktika, zapravo samo nekoliko vrsta živi toliko južno, dok neke
vrste žive i u toplim predelima. Veći pingvini uglavnom žive u hladnim područjima, dok manji
žive u toplijim ili čak tropskim područjima (videti Bergmanovo pravilo).
Naročito su česti u obalnim vodama Antarktika, Novog Zelanda, južne Australije, Južne Afrike,
na Folklandskim ostrvima smeštenim ispred istočnih obala Južne Amerike, ali i na zapadnoj obali
sve do Perua kao i na Galapagosu u blizini ekvatora (galapagoški pingvin). Kako pingvini vole
hladnije predele, u tropskim područjima se pojavljuju samo ako postoje hladne morske struje.
Pingvini koriste hladne struje kako bi migrirali, pa je to razlog zašto ih, između ostalog, ima i na
Galapagosu. To je slučaj sa Humboltovom strujom uz zapadnu obalu Južne Amerike (Humboltov
pingvin) kao i sa Bengalskom strujom duž zapadne obale Afrike koja dopire sve do ekvatora
(magareći pingvin).
Većina vrsta živi između 45. i 60. stepeni južne geografske širine. Najveći broj jedinki živi uz
Antarktik i na obližnjim ostrvima.
Slika 2.1.1.
Adelin pingvina na antarktičkom ledu
1.2.
Životni prostor
Pravi životni prostor pingvina je otvoreno more, čemu su izvanredno prilagođeni. Tu žive na
stenovitim obalama južnih kontinenata, hladnim šumama umerenih područja, suptropskim
peščanim plažama, područjima ohlađene lave na kojima gotovo da nema vegetacije,
subantarktičkim travnjacima i na ledu Antarktika. Dok tropske vrste ostaju na svom području,
Seminarski rad: Pingvini
5
druge vrste odlaze i više stotina kilometara daleko od okeana kako bi došle u područja gde legu
mladunce.
Slika 2.1.2.
Pigoscelis adeliae
na ledenom bregu u Rosovom moru, Antarktik
1.3.
Klimatski faktori
Karakterističan tip klime za područje koje naseljavaju pingvini je polarna klima. Karakteriše je
odsutnost toplih leta (ni jedan mesec nema prosječnu temperaturu iznad 10°C ili višu). Ledeni
pokrivač je glavni uzrok ne samo ravnomernog toka temperature preko godine nego i njenih
konstantno negativnih vrednosti. I zimi i leti su podjednako niske temperature, s tim da su
izrazito niske temperature češće zimi i po tome se razlikuju ova dva godišnja doba .
Antarktik je najhladniji, najsuvlji i najvetrovitiji kontinent na svetu, a takođe je kontinent sa
najvećom prosečnom nadmorskom visinom. Zbog malih padavina ceo kontinent je, tehnički
gledano , najveća pustinja na svetu. Na njemu ne postoje stalne ljudske naseobine, a nastanjuju ga
samo biljke i životinje koje su prilagođene velikoj hladnoći: pingvini, morski medvedi,
mahovina, lišajevi i veliki broj vrsta algi.
Krajnji jugoistok Južne Amerike (Ognjena zemlja) uz Drakeov prolaz i subantarktička ostrva kao
što su Južna Šetlandska ostrva i Folklendska ostrva imaju tundra klimu s malim razlikama u
temperaturi gde ni jedan mesec nije topliji od 10°C.
Vetrovi bitno utiču na temperaturni režim ove oblasti. Kada vetar počne da duva , temperature
vazduha rastu jer tada dolazi do mešanja prizemnog hladnijeg i višeg toplijeg vazduha , čije
razlike ka severnim obalama Antarktika mogu iznositi 15°C .
S obzirom da je u polarnim oblastima isparavanje neznatno zbog niskih temperatura vazduha, u
njima se povećava vazdušni pritisak pa zato tamo ređe dopiru vlažniji vetrovi iz nižih geografskih
širina . Zbog toga su polarne oblasti siromašne padavinama . Na Antarktiku se godišnje izluči 80-
600 mm padavina i to u obliku snega . Prosečna visina padavina za ceo kontinent iznosi samo
177 mm godišnje .
U perifernim delovima kontinenta godišnja količina padavina iznosi 200-400 mm a u Rosovoj
zemlji oko 190 mm . Maksimum padavina u zapadnom delu je u jesen ( mart - april ), a u istočnoj
