Savršena ravnoteža između različitih vrsta tkiva zaslužna je za čudesnu lakoću i otpornost kosti.
Dok joj je unutrašnjost spužvasta, lagana i elastična, vanjski slojevi kosti moraju biti čvrsti kako
bi zašitili krvne žile i dragocjenu koštanu srž.Koštana srž je “tvornica” u kojoj nastaju sva krvna
tjelašca.

Pločice koštanog tkiva (lamele) su zbijene na površini kostiju (zbijeno tkivo), a u njenoj dubini
one obrazuju koštane gredice koje su međusobno isprepletene i odvojene šupljinicama
(sunđerasto koštano tkivo), u kojima se nalazi koštana srž. Svaka kost je po cijeloj površini
prekrivena pokosnicom u kojoj se nalaze mlade koštane ćelije (osteoblasti). U dubini kostiju
nalaze se krupnije koštane ćelije (osteoklasti) koje rastvaraju koštano tijelo. Ovakva
antagonistička uloga dviju vrsta koštanih ćelija omogućava svakoj kosti osnovnu vitalnost. Svaka
kost se u toku života istovremeno neprekidno ruši i obnavlja (periostalna geneza).

Oblik i funkcija kostiju

Kosti, uz zglobove, predstavljaju pasivni dio lokomotornog aparata jer ne generišu sopstvene,
već prenose spoljne sile. Sa biomehaničkog aspekta kosti su krute, koštane poluge čija je
osnovna funkcija prenošenje mišićnih i drugih sila a čime se obezbjeđuje održavanje raznih
ravnotežnih položaja, željenih pokreta, prostijih i složenijih kretnih zadataka.

Dakle kosti daju oslonac tijelu za njegove svakodnevne motoričke zadatke.

Kad se dijete rodi ima 350 kostiju. Kod odraslih ljudi ima 206 ko

tiju

5% ljudi rađa se sa

jednom do 12 kostiju viška.

Osnovna podjela kostiju vrši se na osnovu njihove forme.

Prema formi kosti se dijele na :



kratke kosti,



duge kosti,



pljosnate kosti.

Kratke kosti

se nalaze na završecima ekstremiteta i u sastavu kičmenog stuba.Kod kratkih

kostiju sve tri dimenzije su slične.

Duge kosti

formiraju ekstremitete.Kod ovih kostiju jedna dimenzija je veća (dužina), u odnosu

na druge dvije dimenzije (širirna i dubina).Svaka duga kost ima svoje tijelo (dijafizu) i dva
okrajka (epifize).Okrajci kostiju ulaze u satav zgloba i prošireni su radi smanjenja pritiska u
njemu.

Pljosnate kosti

najčešće imaju zaštitnu ulogu i štite osjetljive organe od mehaničkih povreda

(kosti lobanje), ulogu potpornog korita (karlična kost) i kao oslonac nekoj drugoj kosti (lopatica
kao oslonac ramenjači).Za njih je karakteristično da imaju dvije dimenzije veće (širina i dužina),
a jednu manju (dubina).