Odlomak

Rezime

Buka je svaki zvuk neugodan za čoveka. Buka i drugi oblici zagađivanja životne sredine, ispoljava štetne efekte na organizam u zavisnosti od frekvencije, intenziteta i vremena ekspozicije.
Podnošljivost buke zavisi od intenziteta i vremena ekspozicije: ukoliko je vreme delovanja duže smanjuje se stepen podnošljivosti organizma. Na osnovu toga normirane su granice buke u pogledu nivoa i dužine ekspozicije u urbanim i radnim sredinama. Podnošljivost buke zavisi od toga da li je u kontinuitetu ili je isprekidana, štetnija je isprekidana buka, naročito ona neočekivana.
Najčešće specifični efekti na uho slede nakon delovanja buke na nervni, kardiovaskularni i druge sisteme. Dugotrajna buka dovodi do profesionalne gluvoće usled degenerativnog oštećenja ćelija Kortijevog organa i slušnog živca. Ovome prethodi popuštanje percepcije zvuka, tj. profesionalna nagluvost usled zamorenosti perifernih završetaka slušnog nerva i povećanja praga draži. Buka se ubraja u stresogene faktore i utiče na poremećaj psihosomatskog zdravlja, jer izaziva specifične i nespecifične afekte, kao i stalne i privremene reakcije organizma.

 

 

Uvod

Razvitkom tehnike i urbanizacijom, buka i vibracije postali su značajni faktor koji utiče na zdravstveno stanje velikog dela stanovništva. U poslednjim godinama, stanovništvo u gradovima se naglo povećalo, a sa njim se razvio i saobraćaj svih vrsta, i takođe se povećao broj industrijskih preduzeća. Uporedo s tim naglo se povećava broj izvora buke i vibracije. Prema podacima svetske literature i domaćih zapažanja buka koja okružuje stanovnike modernog grada povećala se i u poslednjih 30 godina za 50% i više.
Veliki socijalno – medicinski značaj ima buka naročito za onaj deo stanovnika koji rade neposredno uz izvore buke u industriji, saobraćaju i dr. Uvođenjem sve bržih tehnoloških procesa u industriju, često se povećava ukupna izloženost buci. Broj industrijskih radnika koji je izložen delovanju prekomjerne buke sve je veći. Rezultati istraživanja ukazuju na to da je prevalencija oštećenja sluha u nekim industrijskim područjima visoka. Problem zaštite radnika od delovanja buke postaje jedan od prioritetnih zadataka zaštite na radu.

 

 

 

Zvuk i buka

Zvuk nastaje oscilatornim kretanjem čestica čvrstih, tečnih ili gasovitih tela koje imaju osobinu elastičnosti. Buka predstavlja svaki zvuk koji kod čoveka izaziva subjektivni osećaj neprijatnosti. Izvor zvuka je mesto na kome čestice pod dejstvom neke sile započnu oscilatorno kretanje. Zvučni talasi nastaju prenosom oscilatornog kretanja čestica zvučnog izora na čestice okolne sredine. Mogu biti:

  • Longitudialni- ako se oscilatorno kretanje čestica sredine vrši se u pravcu prostiranja zvučnih talasa,
  • Transverzalni – ako se oscilatorno kretanje čestica sredine vrši upravno na pravac prostiranja zvučnih talasa.

Brzina prostiranja zvučnih talasa zavisi od stanja sredine u kojoj se stvaraju (u vazduhu 343 m/s). Zvučna energija: kinetička E oscilatornog kretanja čestica izvora zvuka prenosi se na čestice okolne sredine, tako da i prostor oko izvora zvuka ima određenu E (zvučnu E) koja se izražava u Džulima (J)  Zvučna snaga je ukupna zvučna E koju zvučni izvor stvara u jedinici vremena, izražava se u Vatima (W). Intenzitet zvuka (Io) predstavlja brzinu prenošenja zvučne energije kroz jediničnu površinu koja je upravna na pravac prostiranja zvučnih talasa, izražava se u Vatima po m2 (W/m2).
Zvučno polje je deo prostora oko zvučnog izvora kroz koji se prostiru zvučni talasi. Razlikujemo:

  • Slobodno zvučno polje – ako se zvučni talasi slobodno prostiru u svim pravcima od zvučnog izvora.
  • Difuzno zvučno polje – ako se zvučni talasi višestruko reflektuju od površina prepreka.

Pojam zvučnog polja obično se vezuje za vazdušni prostor koji okružuje izvor zvuka i kroz koji se zvučni talas prenosi do čula sluha čoveka.

No votes yet.
Please wait…

Prijavi se

Detalji dokumenta

Više u Diplomski radovi

Više u Skripte

Komentari

Click to access the login or register cheese