2
Skinuta sa:
www.perpetuum-lab.com.hr
by
Runichoue
Literatura:
1.
Guyton AC, Hall JE: Medicinska fiziologija. (12. izdanje), Medicinska naklada,
Zagreb, 2012.
Uz minimalne nadopune iz:
2. Taradi M (ur.): Priručnik za vježbe iz fiziologije čovjeka. Medicinska naklada, Zagreb, 2003.
3. R. K. Murray i sur.: Harperova ilustrirana biokemija, prijevod 28. izdanja; Medicinska naklada, Zagreb,
2011.
4. L.C. Junqueira, J. Carnerio, RO Kelley: Osnove histologije, Školska knjiga, Zagreb 2005. X. izdanje
4
37.
POTISKIVANJE I MIJEŠANJE HRANE ...................................................................................................... 125
38.
SEKRECIJSKE FUNKCIJE PROBAVNOG SUSTAVA ............................................................................. 129
39.
PROBAVA I APSORPCIJA U PROBAVNOM SUSTAVU ....................................................................... 134
40.
METABOLIZAM UGLJIKOHIDRATA I STVARANJE ATP-A ............................................................. 136
41.
METABOLIZAM LIPIDA ............................................................................................................................... 140
42.
METABOLIZAM PROTEINA ........................................................................................................................ 144
43.
JETRA KAO ORGAN ........................................................................................................................................ 146
44.
RAVNOTEŽA U PREHRANI I REGULACIJA UNOSA HRANE ........................................................... 148
45.
VITAMINI I MINERALI ................................................................................................................................. 152
46.
REGULACIJA TJELESNE TEMPERATURE ............................................................................................. 155
47.
UVOD U ENDOKRINOLOGIJU..................................................................................................................... 157
48.
HORMONI HIPOFIZE I KONTROLA HIPOTALAMUSA ..................................................................... 161
49.
METABOLIČKI HORMONI ŠTITNJAČE ................................................................................................... 164
50.
HORMONI KORE NADBUBREŽNE ŽLIJEZDE ...................................................................................... 168
51.
INZULIN, GLUKAGON I ŠEĆERNA BOLEST .......................................................................................... 172
52.
PTH, KALCITONIN, METABOLIZAM CA I FOSFATA, VITAMIN D, KOSTI I ZUBI................... 176
53.
REPRODUKCIJSKE I HORMONSKE FUNKCIJE U MUŠKARACA .................................................... 180
54.
FIZIOLOGIJA FETUSA I NOVOROĐENČETA ........................................................................................ 184
NAPOMENA: Nažalost nedostaje poglavlje o ženskoj fiziologij
1.
FIZIOLOGIJA MEMBRANE
Membrane
se gotovo potpuno sastoje od lipidnog dvosloja
molekula koje ili plivaju u lipidima ili se protežu čitavom dužinom kroz njih. Li
dvosloj se ne može promiješati niti sa unutarstaničnom, niti sa izvanstaničnom
tekućinom te on djeluje kao zapreka prolaženju vode
vodi.
Bjelančevinske molekule
prekidaju kontinuitet lipidnog dvosloja te funkcioniraju k
prijenosne bjelančevine koje mogu biti nosači ili kanali.
vodom koje omogućuju prolaz vod
molekulu i ion, pa tako dolazi do konformacijske promjene bjelančevine.
vrlo selektivne.
Prijenos kroz staničnu membranu može biti difuzija ili aktivan prijenos.
nasumično prolaženje molekula
Energija koju uzrokuje difuzija je normalno kinetičko gibanje molekula. Su
aktivni prijenos je prolaženje iona
odvija nasuprot koncentracijskom
DIFUZIJA
Sve se molekule neprestano
miruje, tada elektrostatske s
odbijaju molekulu B predajući joj dio svoje
energije. Molekula B dobiva ubrzanje, a
molekula A usporava. Tako gi
se zove Difuzija ( neprestano gibanje u
tekućinama ili plinovima ).
Ioni i koloidne suspenzije difundiraju n
način kao i cijele molekule,ali mnogo sporije jer
su veće.
Postoje dvije vrste difuzije kroz
membranu,a to su jednostavna
difuzija.
Jednostavna Difuzija
je kinetičko
ili molekula kroz otvore na membran
interakcije sa proteinskim nosačima,a njena
brzina ovisi o količini tvari koja je na
raspolaganju, kinetičkoj energiji tvari
otvora na membrane kroz koje prolaze tvari.
Jednostavna difuzija može se odvijati na dva
načina. Jedan način je prolazak tvari k
međuprostore lipidnog dvosloja,
prolaskom kroz vodene kanale koji se protežu čitavom duljinom prijenosne
bjelančevine.
FIZIOLOGIJA MEMBRANE,ŽIVCI I MIŠIĆI
se gotovo potpuno sastoje od lipidnog dvosloja i bjelančevinskih
molekula koje ili plivaju u lipidima ili se protežu čitavom dužinom kroz njih. Li
dvosloj se ne može promiješati niti sa unutarstaničnom, niti sa izvanstaničnom
te on djeluje kao zapreka prolaženju vode i drugih molekula topljivih u
prekidaju kontinuitet lipidnog dvosloja te funkcioniraju k
prijenosne bjelančevine koje mogu biti nosači ili kanali. Nosači su cijevi ispunjene
prolaz vodi i molekulama topljivih u vodi,a nosači se vežu za
ion, pa tako dolazi do konformacijske promjene bjelančevine.
Prijenos kroz staničnu membranu može biti difuzija ili aktivan prijenos.
molekula kroz međumembranske prostore ili preko nosača.
Energija koju uzrokuje difuzija je normalno kinetičko gibanje molekula. Su
aktivni prijenos je prolaženje iona i drugih tvari preko proteinskih nosača koji
koncentracijskom gradijentu.
neprestano gibaju. Kada molekula A dodirne molekulu B koja
miruje, tada elektrostatske sile i nuklearne sile
odbijaju molekulu B predajući joj dio svoje
Molekula B dobiva ubrzanje, a
molekula A usporava. Tako gibanje molekula
se zove Difuzija ( neprestano gibanje u
koloidne suspenzije difundiraju na sličan
,ali mnogo sporije jer
Postoje dvije vrste difuzije kroz staničnu
,a to su jednostavna i olakšana
kinetičko gibanje iona
ili molekula kroz otvore na membrani bez
cije sa proteinskim nosačima,a njena
brzina ovisi o količini tvari koja je na
, kinetičkoj energiji tvari i o broju
otvora na membrane kroz koje prolaze tvari.
Jednostavna difuzija može se odvijati na dva
dan način je prolazak tvari kroz
vosloja, ako su tvari topljive u lipidima, a drugi način je
prolaskom kroz vodene kanale koji se protežu čitavom duljinom prijenosne
5
,ŽIVCI I MIŠIĆI
bjelančevinskih
molekula koje ili plivaju u lipidima ili se protežu čitavom dužinom kroz njih. Lipidni
dvosloj se ne može promiješati niti sa unutarstaničnom, niti sa izvanstaničnom
drugih molekula topljivih u
prekidaju kontinuitet lipidnog dvosloja te funkcioniraju kao
Nosači su cijevi ispunjene
,a nosači se vežu za
ion, pa tako dolazi do konformacijske promjene bjelančevine. Obe vrste su
Prijenos kroz staničnu membranu može biti difuzija ili aktivan prijenos. Difuzija znači
kroz međumembranske prostore ili preko nosača.
Energija koju uzrokuje difuzija je normalno kinetičko gibanje molekula. Suprotno tome
drugih tvari preko proteinskih nosača koji se
gibaju. Kada molekula A dodirne molekulu B koja
, a drugi način je
prolaskom kroz vodene kanale koji se protežu čitavom duljinom prijenosne
7
glukoza,aminokiseline i druge molekule slične veličine. Transporter glukoze GLUT4
aktivira se inzulinom povećavajući brzinu transporta 10 – 20 puta.
Imamo tri glavna čimbenika koji utječu na neto-veličinu difuzije. Prvi je povezan sa
koncentracijom tvari. Veličina neto difuzije jednaka je razlici koncentracija sa vanjske
i sa unutarnje strane membrane. Veličina difuzije prema van ovisi o koncentraciji te
tvari s unutarnje strane.
− ~ (
−
)
Drugi čimbenik se odnosi na električni gradijent. Ako sa jedne strane membrane
imamo negativni naboj , a sa druge pozitivni, onda će se negativno nabijeni ioni
kretati prema pozitivnoj strani. Pri normalnoj tjelesnoj temperaturi razlika električnog
potencijala, koja će držati ravnotežu određenoj koncentracijskoj razlici jednovalentnih
iona može se odrediti pomoću
Nernstove jednadžbe
:
( ) = ±61 log
!
Treći čimbenik je razlika tlaka. Tlak je zapravo broj molekula koje udaraju od stjenku.
Molekule se gibaju s područja većeg tlaka na područje manjeg tlaka zbog veće
količine energije s jedne strane.
U tjelesnim stanicama najviše difundira voda. Difuzija vode u eritrocitima u oba
smjera je oko 1000 puta veća od volumena samog eritrocita. Difuzija vode u stanicu i
iz stanice je uravnoteženo, pa je volumen vode u stanicama stalan, Neto-kretanje
vode je nula. Kada dođe do razlike u koncentracijama vode s jedne i s druge strane,
onda se pojavi neto-tok vode kroz staničnu membranu koja je selektivno propusna.
Tada dolazi ili do bubrenja ili do skvrčavanja stanice. Dakle neto-gibanje vode
nastalo zbog razlike u koncentracijama kroz polupropusnu membranu naziva se
ozmoza
. Kroz polupropusnu membranu lako prolazi voda, a otopljene tvari kao što je
NaCl teško prolaze kroz nju. Tlak koji je dovoljno velik da se suprotstavi djelovanju
osmose zove se
osmotski tlak
otopine Natrijevog klorida.
Osmotski tlak je određen koncentracijom otopine izraženoj brojem čestica. Dakle nije
bitna masa čestice, već broj čestica po jedinici volumena tekučine.Veće čestice imaju
manju brzinu od malih čestica. Da bismo koncentraciju otopine izrazili pomoču broja
čestica upotrijebljavamo jedinicu koja se zove
osmol
, a ne grame ili nešto slično.
Jedan osmol osmotski aktivne tvari ekvivalentan je jednome molu te iste tvari koja ne
disocira. Ako tvar disocira na dvije molekule (NaCl ) onda masa molekule u jednom
molu daje zapravo 2 osmola, jer je tad broj osmotski aktivnih tvari duplo viši. Prema
tome za otopinu koja ima 1 osmol aktivnih tvari otopljenih u 1kg otopine kažemo da
ima
osmolalnost
1 osmol/kg . Normalna osmolalnost izvanstanične i stanične
tekučine iznosi oko 300 miliosmola po 1 kilogramu. Pri normalnoj tjelesnoj
temperaturi i osmolalnosti od 1 osmol/kg nastaje osmotski tlak od 2573 kPa, Budući
da je vodu u otopini teško mjeriti u kilogramima upotrijebljava se
osmolarnost
koja je
iskazana u osmolu po litri, a ne kao osmolalnost u osmolu po kilogramu.
EMS – elektromotorna sila ( napon )
