Univezitet u Podgorici
Elektrotehnički fakultet
Kompresija multimedijalnih podataka kao
budućnost informacionih tehnologija
Mentor:
Kandidat:
Podgorica, 2017. godine
Sadržaj:
Uvod ................................................................................................................................3
1. Osnovni pojmovi u multimediji ..............................................................................5
2. Aplikacije za video kodiranje lica ..........................................................................8
3. Multimedijalni codeci i njihovo kompresovanje ...................................................11
3.1.
Kompresija codeca ………………………………………………………….. 17
4. Kompresija audio i video podataka – multimedija ...............................................20
Zaključak ........................................................................................................................22
Literatura ........................................................................................................................23
2
Multimedijalnu komunikaciju omogućavaju, odnosno podržavaju kako nove
generacije mreža, tako i postojeće tradicionalne telekomunikacione mreže. Već desetak
godina unazad multimedijalne telekomunikacije zauzimaju dominantno mesto u
programima naučnih i stručnih skupova, kao što su: forumi, kongresi, konferencije,
simpozijumi, seminari, radni naučni skupovi, specijalistička tematska predavanja itd.
Trend dinamičnog razvoja multimedijalnih telekomunikacija posebno je uočljiv u
naučnim i stručnim časopisima, kao i u stručnim publikacijama velikih svetskih
proizvođača telekomunikacione opreme i sistema.
4
1. Osnovni pojmovi u multimediji
Dugo vremena se smatralo da računarska i audio tehnika (tehnika rada sa
zvukom) nemaju ništa zajedničko, iz razloga što su savremeni računari uređaji za
obradu digitalnih informacija, dok je zvuk tipičan primer analognih informacija. Zvučne
informacije zapisivale su se na gramofonske ploče i magnetske trake, koji su tipični
predstavnici analognih (kontinuiranih) medija.
Do velike promene došlo je nakon izuma optičkih kompakt diskova (CD), na koje
se muzički zapis, nakon prethodno obavljene digitalizacije, čuva u digitalnom obliku, u
vidu serije binarnih brojeva, slično podacima u računarskoj memoriji. Uređaji za
reprodukciju kompakt diskova (CD-player) po svojoj strukturi veoma podsećaju na
strukturu digitalnih računara (imaju mikroprocesor). Na taj način je uspostavljena veza
između računarske i audio tehnike.
Mada su se kompakt diskovi u početku koristili isključivo za zapis muzike, veoma
brzo je primećeno da bi kompakt diskovi mogli biti jako pogodan medij masovne
memorije za pohranjivanje podataka i programa za računare. Današnji računari opšte
namene mogu uz odgovarajuću opremu služiti kao CD plejeri, dok s druge strane, svi
CD plejeri kao svoj ključni deo sadrže digitalni računar specijalizovane namene.
Savremeni elektronski muzički instrimenti poput raznih vrsta sintisajzera i ritam
mašina, danas nisu ništa drugo nego digitalni računari specijalizovane namene koji
često koriste iste medije masovne memorije poput disketa kao i digitalni računari opšte
namene.
Uskoro nakon objedinjavanja audio tehnike i računarske tehnike, i video tehnika
(tehnika animirane slike, odnosno slike u pokretu) kao još jedan klasični primer
analogne tehnike, dobila je svoju digitalnu verziju, što je dovelo do potpunog brisanja
granice između video tehnike i računarske tehnike.
5
potpuno nezavisan od načina organizacije i pohranjivanja informacija na ostalim
računarima.
Slika i propratni zvuk koji se javljaju u multimedijskim tehnologijama, kao pratilac
obično suvoparnih tekstualnih informacija, trebaju da korisniku pruže potpuni doživljaj
prikazanog sadržaja.
Definisanje pojma
multimedija
zaokupljalo je pažnju mnogih autora. U literaturi se
javljaju različita tumačenja ovog pojma, u zavisnosti od perspektive proučavanja.
Etimologija reči
multimedija
upućuje na dve latinske reči od kojih ova složenica vodi
poreklo –
multus
(mnogo, više, koji se javlja u više oblika) i
medium
(sredstvo,
posrednik) u smislu medija, odnosno sredstva komunikacije i izražavanja. Multimedij,
kao fenomen savremenog društva u najužem smislu možemo posmatrati kao papir,
vazduh, elektromagnetno polje putem kojih se prenose informacije, dok u najširem
smislu predstavlja sredstvo u procesu interakcije čoveka sa okruženjem.
Za multimedije je karakterističan multimedijalni doživljaj, po pojavnim oblicima
(perceptivnim vidovima informacija, tj. logičkoj strukturi) i prenosnim putevima (fizički
prenosnim putevima) višestruk, simultan i snažan doživljaj. Fenrih multimediju definiše
kao uzbudljivu kombinaciju hardvera i softvera koji omogućuju integrisanje videa,
animacije, audio zapisa, grafike i teksta u cilju razvijanja efektnih prezentacija na
računaru.
Prema Philipsu, multimediju karakteriše prisustvo teksta, slike, zvuka, animacije i
videa, nekih od njih ili svih zajedno, organizovnih u jedan koherentan program.
Multimedijalni sistem karakteriše kompjuterski kontrolisana integrisana produkcija,
manipulacija, prezentacija, skladištenje i komunikacija nezavisnih informacija koja je
kodirana barem kroz kontinuiran (vremenski-zavisan) i diskretan (vremenski-nezavisan)
medij.
7
