UNIVERZITET U TUZLI
EDUKACIJSKO-REHABUILITACIJSKI FAKULTET
TUZLA
Hiperaktivnost kod djece predškolskog uzrasta
Seminarski rad
Profesor:
Studenti:
Dr. Sc. Ranko Kovačević, vanredni profesor
Fadil Krešo
Tuzla, 2016.
2
SADRŽAJ:
Uvod.................................................................................................................. 4
Hiperaktivnost................................................................................................... 5
Uzroci hiperaktivnosti........................................................................................ 6
Prepoznavanje hiperaktivnosti.......................................................................... 7
Hiperaktivno dijete u porodici........................................................................... 9
Kako roditelji mogu pomoci hiperaktivnom djetetu.......................................... 10
Komunikacijske vještine hiperaktivnog djeteta................................................. 12
Zaključak............................................................................................................ 13
Literatura........................................................................................................... 14
4
HIPERAKTIVNOST
Značenje pojma hiperaktivnost možemo protumačiti sa dvije riječi koje se nalaze u korijenu
ovog pojma. Riječ
hyper
grčkog je porijekla a označava nešto uvećano, izuzetno ili
pretjerano, a riječ
activus
latinskog je porijekla i znači aktivan, radan. Hiperaktivno dijete
prepoznajemo po suvišnim ili ubrzanim nevoljnim pokretima.Problemi sa nedovoljnom
inhibicijom (hiperaktivnost i impulsivnost) pojavljuju se najčešće već u uzrastu od tri do
četiri godine, dok se problemi vezani uz nepažnju uočavaju kasnije, s pet do sedam godina,
kada su zahtjevi za koncentriranim, mirnim i pažljivim ponašanjem veći (priprema za školu,
polazak u prvi razred).
Rano ispoljavanje problema u ponašanju može imati za posledicu neadekvatnu regulaciju
pažnje i impulsivnosti, te upućivati na hiperaktivni poremećaj.
Novija istraživanja pokazuju da početke ispoljavanja ovakvog ponašanja možemo uočiti još
kod djeteta koje tek prohodava, na uzrastu od godinu dana, zatim kod djece predškolskog
uzrasta, a ti oblici ponašanja perzistiraju i tokom odrastanja i protežu se i kroz školski period.
Naime, sasvim je prirodno da dijete koje ne može zadržati pažnju na jednom objektu,
problemu ili radnji tokom odrastanja ima niži nivo inteligencije i motorne kontrole. Teškoće
djece u praćenju nastavnikovih uputstava, u samoorganizovanju aktivnosti i završavanju
domaćih i školskih zadataka vode ka smanjenju školskog postignuća i pamćenja. Ali, pored
toga, treba imati na umu da neka hiperaktivna djeca nemaju problema sa inteligencijom i
školskim uspjehom. Dakle, hiperaktivno dijete moramo posmatrati i tretirati individualno.
U novijoj literaturi ove pojmove nalazimo kao skraćenicu
ADHD
(
Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder
), što bismo mogli prevesti kao deficit pažnje i
hiperaktivna dezorganizovanost.
ADHD nije samo faza koju će dijete prerasti, nije uzrokovan
roditeljskim neuspjehom u odgoju, niti je znak djetetovog ˝bezobrazluka”. To je stvarni,
biološki uzrokovan poremećaj. Izvor je zabrinutosti roditelja i nastavnika, a najviše samog
djeteta kod kojeg je uočena hiperaktivnost.
Deficit pažnje/hiperaktivni poremećaj (ADHD), a može se javiti u tri oblika:
- Deficit pažnje/Hiperaktivni poremećaj, kombinovani tip
O ovom obliku poremećaja se radi ako šest ili više simptoma nepažnje i šest ili
više simptoma hiperaktivnosti-impulsivnosti traje najmanje šest mjeseci. To je
ujedno i oblik poremećaja koji se javlja kod najvećeg broja djece i adolescenata.
- Deficit pažnje/Hiperaktivni poremećaj, predominantno nepažljivi tip
Ovaj tip poremećaja se dijagnosticira ako šest ili više simptoma nepažnje a manje
od šest simptoma hiperaktivnosti-impulzivnosti traje najmanje šest mjeseci.
- Deficit pažnje/Hiperaktivni poremećaj, predominantno hiperaktivno-impulsivni
tip
Ovaj podtip poremećaja se dijagnostifikuje ako šest ili više simptoma
hiperaktivnosti – impulsivnosti a manje od šest simptoma nepažnje traje šest
mjeseci. Međutim, i kod tog tipa poremećaja nepažnja može biti značajni
problem.
