Virus hepatitisa C
(
HCV
) otkriven je 1989. godine. Njegovim je otkrićem razjašnjena etiologija velikog broja
posttransfuzijskog hepatitisa dotad nepoznatog uzroka. Specifična anti-HCV antitijela nađena su u 70-90%
bolesnika s posttransfuzijskim non-A, non-B hepatitisom.
Zbog slicne grade genoma i polipeptida s drugim humanim flavivirusima, HCV je svrstan u porodicu
Flaviviridae, rod Hepacivirus.
•
Hepatitis C je bolest koja se prenosi putem krvi, tj. u dodiru sa krvlju. Virus hepatitis C je prisutan u krvi
zaraženih osoba, a prenosi se najčešće kada zaražena krv, kroz povrijeđenu kožu ili sluznicu, prodre u
krvotok druge osobe.
Većina osoba koja se zarazila sa hepatitisom C su ovisnici o drogama koji koriste drogu putem injekcije, te
upotrebljavaju iste igle ili šprice, kašike, vatu i vodu.
Upotreba instrumenata, kao što su igle za tetoviranje, koji nisu sterilisani prije ubadanja u kožu, mogu
takođe prenijeti virus. Isto tako, do prenošenja bolesti može doći ako se koriste žileti ili četkica za zube koje
pripadaju osobi zaraženoj hepatitisom C.
Virus se može prenijeti i na sljedeće načine:
Zdravstveni radnici
Kod zdravstvenih radnika infekciju mogu prouzrokovati dodir sa zaraženom krvlju iz posjekotina i
ogrebotina, ili povrede zaraženim instrumentima.
S majke na bebu
Hepatitis C se može prenijeti s majke na bebu, ali vjerovatnoća da se to desi je puno manja nego kod
prenošenja hepatitisa B. Smatra se da je opasnost od prenošenja virusa putem dojenja jako mala
