EKONOMSKI FAKULTET
MEĐUNARODNI EKONOMSKI STANDARD 21
(Seminarski rad)
MENTOR:
STUDENT:
Doc. dr Muhamed Bajrić
Emina Dedić
Travnik, 2016. godine
4
Da bi pripremio finansijske izvještaje, računovođa mora da izvrši priznavanje
određenih kategorija, koje čine sastavni dio nekog finansijskog izvještaja, odnosno
ekonomskih transakcija ili događaja, koji su grupisani prema svojim ekonomskim
karakteristikama. Ako je u pitanju bilans stanja, jasno moraju da se razgraniče kategorije
koje predstavljaju imovinu – aktivu tog bilansa (kao što su: novčana sredstva, osnovna
sredstva, potraživanja od kupaca, ulozi i drugi plasmani kod drugih i sl.). Pasivu čine:
kapital, rezerve, obaveze prema dobavljačima, obaveze prema kreditorima i sl. Gore
pomenuti elementi bilansa stanja se direktno odnose na odmjeravanje finansijske pozicije
ekonomskog subjekta.
Cilj računovodstvenih standarda je ostvaren, ako finansijski izvještaji daju istinitu i
objektivnu tzv. fer informaciju o nekom ekonomskom subjektu. Primjena
računovodstvenih standarda omogućava bolju, lakšu i pouzdaniju informaciju o
finansijskom položaju nekog ekonomskog subjekta, kao i prikaz njegove zarađivačke
sposobnosti, za šta su zainteresovani potencijalni korisnici finansijskih informacija, kao što
su: akcionari, menadžment, zaposleni, investitori, banke kreditori i drugi. Prije nego što se
finansijski izvještaji objelodane široj javnosti, oni podliježu preispitivanju od strane
nezavisnih ovlašćenih stručnjaka, kao što su revizori. Njihovo mišljenje na finansijske
izvještaje računovođe nekog ekonomskog subjekta je mjerodavno u smislu toga da li su ovi
finansijski izvještaji istiniti i objektivni ili nisu.
Suština je u tome da se dobije pouzdana potvrda o dosljednoj primjeni
računovodstvenih standarda u svim segmentima koji su obuhvaćeni finansijskim
izvještajima. Finansijski izvještaji prikazuju takođe, koliko je rukovodstvo dobro
upravljalo resursima koje su mu akcionari povjerili na upravljanje. Finansijski izvještaji
obuhvataju i opis primjenjenih računovodstvenih politika koje treba da su konzistentne da
bi podaci bili uporedivi. Za pravilnost i tačnost prezentiranja finansijskih izvještaja
primarna odgovornost leži na rukovodstvu preduzeća. Za finansijsko izvještavanje postoji
konceptualni okvir, koji treba da prate računovodstveni standardi, kao opšte prihvaćeni
teorijski principi u oblasti računovodstva. Konceptualni okvir koji je računovodstvena
profesija razvila u različitim zemljama polazi od toga da finansijski izvještaji treba da budu
korisni onima kojima su namijenjeni.
5
2. MEĐUNARODNI RAČUNOVODSTVENI STANDARD 21
MRS 21 je vezan za učinke promjena kurseva razmjene stranih valuta.
2.1.
Cilj i djelokrug standarda 21
Subjekt može preduzimati inostrane aktivnosti na dva načina. Može vršiti
transakcije u stranim valutama ili može imati inostrano poslovanje. Nadalje, subjekt može
prezentirati svoje finansijske izvještaje u stranoj valuti. Cilj ovog Standarda je da propiše
kako uključiti transakcije u stranoj valuti i inostrano poslovanje u finansijske izvještaje
subjekta i kako prevesti finansijske izvještaje u valutu objavljivanja. Osnovna pitanja su:
koji kurs (kurseve) stranih valuta koristiti i kako prikazati efekte promjena kurseva stranih
valuta u finansijskim izvještajima. Ovaj Standard se primjenjuje:
kod računovodstvenog tretmana transakcija i stanja u stranim valutama, osim kod
onih derivativnih transakcija i stanja koji su u opsegu MRS-a 39 - Finansijski
instrumenti: priznavanje i mjerenje;
kod prevođenja rezultata i finansijskog položaja inostranog poslovanja koji su
uključeni u finansijske izvještaje subjekta putem konsolidacije, proporcionalne
konsolidacije ili metode udjela; i
kod prevođenja rezultata poslovanja i finansijskog položaja subjekta u valutu
objavljivanja.
MRS 39 se primjenjuje na većinu derivativa u stranim valutama isti su, stoga,
isključeni iz djelokruga ovog Standarda. Međutim, oni derivativi u stranim valutama koji
nisu u opsegu MRS-a 39 (na primjer, određeni derivativi u stranim valutama koji su
ugrađeni u druge ugovore) spadaju u djelokrug ovog Standarda. Pored toga, ovaj Standard
se primjenjuje kada subjekt prevodi iznose koji se odnose na derivative iz svoje
funkcionalne valute u valutu objavljivanja.
Ovaj Standard se ne primjenjuje na računovodstvo zaštite od rizika (hedg, hedging)
stavki u stranoj valuti, uključujući zaštitu neto ulaganja u inostrano poslovanje. Na
računovodstvo zaštite se primjenjuje MRS 39. Ovaj Standard se primjenjuje na
objavljivanje finansijskih izvještaja subjekta u stranoj valuti i navodi zahtjeve da bi se
