U nastojanju da se definiše roba, postupa se na različite načine. Naprije se kaže da je
ona korisna stvar koja je sposobna da podmiri neku ljudsku potrebu, jer ako nije korisna
stvar, tj. ako nema upotrebnu vrijednost, ona ne može biti roba. Tako npr. upotrebne
vrijednosti koje neposredni proizvođači proizvode za podmirenje sopstvenih potreba
nisu robe. Zbog toga se precizira da je roba takav proizvod ljudskog rada koji ima
upotrebnu vrijednost za druge, a ne za njihovog proizvođača. Iz svih tih razloga izgleda
da je najadekvatnije reći da je roba takva upotrebna vrijednost, tj. takav koristan prizvod
ljudskog rada koji je proizveden zato da bude razmjenjen,tj. sa ciljem da se za njega
dobije odgovarajuća protivrijednost.

      Standardi su propisi kojima se utvrdjuju odredjene karakteristike nekog  proizvoda ili
definišu   pojmovi,   dimenzije,   jedinice,   grafički   slovni     simboli   i   dr.   Predemet
standardizacije mogu biti sirovine proizvodne   usluge, tehnološki procesi i oprema tj,
sva   područja   ljudskih   aktivnosti.     Robni   standardi   definišu   karakteristična   upotrebna
svojstva   proizvoda     (mehanička,   fizička,   hemiska,   organoleptička   svojstva,
funkcionalnost,  estetska svojstva i dr). Zatim dobijanje, kriterijume za ocjenu kvaliteta,
način označavanja, pakovanja transporta, čuvanja robe i dr. U zavisnosti   od nivoa
standardizacije standardi mogu da budu:

-interni, koji važe u okviru jednog preduzeća ili ustanove,

-granski (grupni), koji važe na nivou jedne proizvodne grane ili grupacije

- nacionalni- koji važe za teritoriju jedne države,

-JUS standardi, njemački standardi koji nose oznaku DIN, britanski standardi BS,
italijanski UNI, francuski NF, američki ASTM, japanski JIS i drugi.

- medjunarodni (internacionalni), koji važe za najmanje dvije zemlje.

      Poznati standardi medjunarodnog nivoa su OECD, ZET, SEV-a. A za uskladjivanje
standarda raznih zemalja formirana je Medjunarodna organizacija za standardizaciju
ISO sa sjedištem u Ženevi, i to su medjunarodni standardi.   Danas ISO predstavlja
najveću medjunarodnu organizaciju, ne samo za standardizaciju već i za indusrijsku,
tehničku   i   ekonomsku   saradnju.   Početci   izrade   medjunarodnih   standard   datiraju   od
1987   god,   gdje   je   usvojen   medjunarodni   standard   ISO   8402   koji   je   vremenom
dopunjavan, razvijan i usaglašavan na međunarodnom nivou i sa širom primjenom u
svijetu.

Roba u transportu

1.1.

Natpisi i grafički simboli za obilježavanje načina rukovanja,

prijevoza i skladištenja roba

       U transportnom procesu, čija je osnovna funkcija savlađivanje prostora i vremena,
radi   nepoznavanja   osobina   robe   koja   se   transportuje,   postoji   mogućnost   da   se
u transportnom   lancuroba   ošteti   i   djelimično   ili   potpuno   izgubi   njena upotrebna
vrijednost. Iz tog razloga, bitno je da se svi učesnici u transportnom i distributivnom
lancu   upoznaju   sa osnovnim   pravilima postupanja   sa   robom,   kako   se   roba   ne   bi
obezvrijedila   i   umanjio   njen   kvalitet.Da   bi   se   upozorili   svi   učesnici   u   prometu   roba,
a posebno   prilikom   prevoženja,   rukovanja,   skladištenja   ili   upotrebe proizvoda,
standardizovani  su  termini  koji  se  primjenjuju  na  komadne  terete-  proizvode   koji  se
javljaju u domaćem i međunarodnom teretnom saobraćaju i prometu roba. Standardni
termini koji se koriste u natpisima za obilježavanje tereta ekvivalentni su termini naviše
stranih jezika. Za natpise koji se stavljaju neposredno na teret ili ambalažu koriste se
obična ili tehničkaštampana slova čija je visina, zavisno od dužine ili širine jedinica
rukovanja.   Pored   termina   koji   se   koriste   u   natpisima   na   ambalaži   za   upozorenje
svim učesnicima   u   prometuroba   koriste   se   i   grafički   simboli   za   obilježavanje
načina rukovanja teretom. Opće odredbe koje se odnose na jednoobrazno prikazivanje i
publikovanje grafičkih simbolasadržane su u standardu ISO 3461 i IEC, publikacija 416.
Nosilac žiga ima isključivo pravo da znak zaštićen žigom koristi za obilježavanje robe,
odnosno usluga na koje se taj znak odnosi. Nosilac žiga ima pravo da drugim licima
zabrani da neovlašćeno koriste:

1) znak koji koji je istovjetan sa njegovim ranije zaštićenim znakom u odnosu na robe,
odnosno
usluge koje su istovjetne robi, odnosno uslugama za koje je taj žig registrovan;

2) znak koji je istovjetan njegovom ranije zaštićenom znaku za sličnu vrstu robe,
odnosno uslugaili sličan njegovom ranije zaštićenom znaku za istovjetnu ili sličnu vrstu
robe, odnosno uslugaako postoji vjerovatnoća da zbog te istovjetnosti, odnosno
sličnosti nastane zabuna u relevantnom dijelu javnosti, koja obuhvata i vjerovatnoću
dovođenja u vezu tog znaka sanjegovim ranije zaštićenim znakom.
Ovaj standard se primjenjuje na grafičke simbole:

- postavljanje na opremi ili na njenim sastavnim dijelovima da bi se lica koja ih koriste
obavijestila o njihovom stavljanju u pogon i funkcionisanju
-postavljanje na mjestima i prilazima gdje se lica mogu
okupljati   ili   kretati,   dajući   imuputstva   za   njihovo   ponašanje,   kao   što   su   zabrane,
upozorenja, pravila ili ograničenja
-korištene  u  ilustrativnim   prikazima,kao  što  su  planovi,crteži,mape,  dijagrami  i  slični
prikazi.
Prema   ovom   standardu,grafički   simbol   je   optički   vidljiv   oblik   iskazan   pomoću
natpisa,crteža,
otisaka   ili   ma   koje   druge   tehnike.   Koriste   se   za   prenošenje   poruka   i
prikazivanje predmeta i apstraktnih pojmova na jasan irazumljiv način, nezavisno od
bilo koje   jezika.Grafički   simboli   prikazuju   predmete,   pojmove   i   stanja   grafičkim