VISOKA POSLOVNA ŠKOLA
STRUKOVNIH STUDIJA
ČAČAK
SEMINARSKI RAD
Predmet: POSLOVNA INFORMATIKA
MODELI BAZE PODATAKA
Mentor: Student:
Prof. Jovan dr Živadinović
Broj indeksa
Čačak, april. 2009. godina
S a d r ž a j
I
UVOD
2
1.
METODOLOGIJA DIZAJNIRANJA
3
1.1.
Konceptualni dizajn
3
1.2.
Logički dizajn
3
1.3.
Fizički dizajn
4
2.
INFORMACIONI PROCESI
5
2.1.
Distribuirani sistemi
5
2.2.
Klijent-server sistemi
6
2.3.
Osnovni ciljevi upotrebe klijent-server sistema
9
2.4.
Baze podataka i klijent-server model obrade podataka
10
3.
BAZE PODATAKA I KLIJENT-SERVER MODEL OBRADE PODATAKA
11
3.1.
Fundamentalni blokovi podataka
11
3.2.
Pogled vlasnika sistema na sistem podataka
11
3.4.
Pogled vlasnika sistema na procese sistema
12
.3.5.
Pogled korisnika sistema na procese sistema
13
I I
ZAKLJUČAK
14
I I I
LITERATURA
16
2
Zbog svog značaja, informacioni sistem je zauzeo veoma istaknuti položaj unutar nekog
organizovanog realnog sistema
1. METODOLOGIJA DIZAJNIRANJA
Metodologija dizajniranja je strukturirani pristup koji primenjuje procedure, tehnike,
alate i dokumentaciju u procesu razvoja baze podataka. U procesu razvoja baze podataka
definisane su tri osnovne faze, od kojih svaka sadrži niz koraka.
1.1. Konceptualni dizajn
Konceptualni dizajn predstavlja prvu fazu tokom koje se kreira konceptualni model
podataka na osnovu korisničke specifikacije zahteva. Konceptualni dizajn baze je potpuno
nezavisan od detalja implementacije kao što su na primer softverska platforma, programski
jezici, hardverska platforma ili bilo koji drugi fizički aspekti. Konceptualni dizajn se sastoji iz
sledećih koraka (po hronološkom redosledu):
1. Identifikovati entitete
2. Identifikovati veze
3. Identifikovati atribute i pridružiti ih entitetima i vezama
4. Odrediti domene atributa
5. Odrediti ključeve kandidate i primarne ključeve
6. Proveriti da li u modelu postoji redundansa
7. Proveriti da li model zadovoljava potrebe korisničkih transakcija
8. Po potrebi revidirati model zajedno sa korisnicima.
1.2. Logički dizajn
Logički dizajn predstavlja drugu fazu u dizajniranju baze podataka i podrazumeva
kreiranje modela koji se bazira na konceptualnom modelu iz prethodne faze. Model iz
prethodne faze se dorađuje i prilagođava konačnom modelu koji je usvojen za bazu (npr.
relacioni model).
4
Dakle, logički model se kreira namenski, za tačno određeni model podataka koji koristi
izabrana DBMS platforma.
Kao rezultat se dobija model koji je nezavisan od fizičkih detalja DBMS, kao na
primer strukture podataka i indeksa. Za testiranje korektnosti logičkog modela koristi se
tehnika normalizacije koja obezbeđuje da podaci budu pravilno raspoređeni po tabelama.
Logički dizajn se sastoji iz sledećih koraka (po hronološkom redosledu):
2
1. Kreirati tabele
2. Izvršiti normalizaciju tabela
3. Proveriti da li tabele zadovoljavaju potrebe korisničkih transakcija
4. Definisati ograničenja za očuvanje integriteta (integrity constraints)
5. Razmotriti ekspanziju sistema u budućnosti
6. Po potrebi revidirati model zajedno sa korisnicima.
1.3 Fizički dizajn
Fizički dizajn je treća i poslednja faza u procesu dizajniranja baze podataka. Ova faza
podrazumeva kreiranje elemenata baze na tačno određenoj platformi sa svim detaljima i
specifičnostima vezanim za nju.
Treba spomenuti i to, da ova faza može izazvati povratni efekat na prethodnu, jer neki
specifični detalji vezani za fizički dizajn na izabranoj platformi mogu da izazovu promene u
logičkom dizajnu.
Dakle, fizički dizajn se odnosi na konkretnu implementaciju na izabranoj DBMS
platformi i sastoji se iz sledećih koraka (po hronološkom redosledu):
1. Kreirati tabele
2. Kreirati ograničenja (constraints) koja reprezentuju poslovna pravila (business rules)
3. Analizirati transakcije i njihov uticaj na performanse sistema
4. Izabrati organizaciju fajlova (npr. heap, hash, B+-drvo, klasteri)
5. Kreirati indekse
6. Izvršiti procenu potrebnog prostora za skladištenje podataka
7. Kreirati "korisničke preglede" (user views)
2
Hasan Hukić, Upravljanje informacionim sistemima, Beograd, 2003, str 65
5
