Danas je komunikacija postala sinonim za mobilne telefone. Vidljivi su u bilo koje
doba   i   gotovo   na   svakom   mjestu,   mobilni   telefoni   su   svojevrsni   dijelovi   „dnevne
garderobe" i nezamjenljiv poslovni alat. Bilo da se isključivo koriste za komunikaciju,
razgovore   i   razmjenu   kratkih   poruka,   ili   i   za   naprednije   primjene,   poput   prenosa
podataka, povezivanja i surfanja po internetu, ovi aparati su samo mali dio sistema
mobilne telefonije bez koga bi njihova primjena bila svedena na nivoe adresara,
podsjetnika ili naprava za igranje. Iza mobilne telefonije stoji vrlo složena tehnologija,
ali  što  je   tehnologija  manje   primjetna,  smatra  se  zrelijom   tj.  bitno  je  da  korisnici
mobilnih telefona ne moraju da razmišljaju šta je u pozadini njihove komunikacije i
poslovanja pomoću mobilnih telefona.
PDA uređaji (PDA –Personal Digital Assistant, poznat i pod nazivom palmtop) su
džepni   računarski   uređaji.Prvobitno   su   bili   zamišljeni   kao   elektronska   verzija
džepnog   podsetnika   (PIM-Personal   Information   Manager).   Kod   savremenih   PDA
uređaja je moguće instalirati dodatne aplikacije, koristiti programe za obradu teksta,
tabelarne kalkulacije, čitanje elektronskih knjiga ili pregled multimedije.Savremena
verzija PDA uredjaja su tablet računari.

Slika 1. PDA uređaj i tablet računar

2.1. RAZVOJ MOBILNE TELEFONIJE

Razvoj mobilne telefonije je izuzetno brz i dinamičan. Prije samo petnaestak godina
mobilni   telefon   se   koristio   za   razgovor   ili   za   slanje   SMS-a,   danas   za   download-
ovanje muzike, slika, itd. Mobilna telefonija sve više ide u multimediju, kompatibilnost
sa ostalim sistemima, razvoj drugih zanimljivih sadržaja najrazličitijih vrsta. Jedan od
osnovnih akcenata u razvoju mobilne telefonije je stavljen na razvoj brzine prenosa
podataka. Prava snaga mobilne telefonije leži u razvoju i mogućnosti ponude raznih
servisa   velikom   broju   korisnika,   u   čemu   pored   mrežnih   učestvuju   i   složeni
hardversko-softverski   sistemi.   Aplikacije   smještene   na   serverima   ogromne   snage
upravljaju  velikim  brojem   informacija  koje,  ukratko,   integrišu  tehnološki  i  poslovni
sistem. Sistem mobilne telefonije je jedan složen i kompleksan sistem.

Prva tačka sistema sa kojom se mobilni telefon susreće i preko koje ulazi u sistem
mobilne telefonije je bazna stanica. Preko antena baznih stanica i primopredajnika
signal   sa   mobilnog   telefona   ulazi   u   sistem   mobilne   telefonije   i   dalje   prolazi   kroz
ostale dijelove mreže. Bazne stanice su raspoređene tako da pokrivaju teritoriju i da
obezbjede određeni kapacitet na datoj teritoriji. One se dalje preko kontrolera vezuju
na   komutacione   centre   (MSC   -   Mobile   Switching   Centre).   Komutacioni   centri
suštinski   predstavljaju   srce   mobilne   telefonije   jer   od   njih   dalje   ide   veza   ka
komutacionim   centralama,   bilo   da   su   to   tranzitne   centrale,   fiksne   centrale,
međunarodne ili mobilne centrale. Komutacioni centar sadrži podatke o korisnicima
koji   se   u   datom   trenutku   nalaze   na   teritoriji   pokrivanja   tog   komutacionog   centra.
Dakle, u procesu jednog najobičnijeg telefonskog poziva ili razmjene kratkih poruka
može   da   učestvuje   i   veći   broj   baznih   stanica,   njihovih   kontrolera   i   komutacionih
centara. Ove komponente međusobno „komuniciraju", preuzimaju brigu o signalu
korisnika i čine da mu servisi budu dostupni na mjestu na kome se trenutno nalazi i
neveznao za to da li poziva fiksni ili mobilni telefon.

2.1.1.Prva generacija

Prva generacija mreža mobilnih telefona su bile najraniji sistemi mobilnih telefona
koji su se razvili, bili su analogni i koristili su se isključivo za razgovore. Ove mreže
su imale nizak kapacitet saobraćaja, nepouzdanu predaju, loš kvalitet zvuka i lošu
bezbjednost (Slika 1). Sistemi prve generacije imali su dosta nedostataka kao što su:
skromne karakteristike u pogledu kvaliteta signala, mali kapacitet, ograničena zona
pokrivanja, nekompatibilnost između pojedinih sistema u različitim zemljama itd.
Početkom devedesetih godina postalo je jasno da različite analogne mreže ne mogu
više opstati pod pritiskom sve većih zahtijeva korisnika za većim kapacitetom,
kvalitetnijim signalom i dodatnim uslugama.

Slika 2. Mobilni telefon prve generacije