SADRŽAJ
1. EKONOMIJA KAO NAUKA 3
2. HISTORIJSKA GENEZA RAZVOJA EKONOMIJE 4
3. NAČIN PROUČAVANJA 5
4. EKONOMIJA KAO DRUŠTVENA NAUKA 6
5. POZITIVNA EKONOMIJA 7
6. NORMATIVNA EKONOMIJA 8
7.
RAZLIKE IZMEĐU POZITIVNE I NORMATIVNE EKONOMIJE8
2
EKONOMIJA KAO NAUKA
Ekonomija
(dolazi od grčke riječi
Oikonomia
;
oikos
- kuća,
nomos
- zakon)
je naučna
disciplina koja proučava kako društva upotrebljavaju oskudne resurse da bi proizvela
određena dobra i usluge i raspodijelila ih među ljudima.
U osnovi gore navedene definicije su dvije ključne zamisli u ekonomiji.
• Prvo: Sva su dobra oskudna. Ne postoji način da neka zemlja može proizvoditi beskonačne
količine dobara. Iz toga proizlazi da bez obzira na to koliko ekonomija neke zemlje bila
razvijena ona ne proizvodi dovoljno da bi mogla zadovoljiti čak i mali broj želja svih svojih
stanovnika
.
• Pošto su želje neograničene, a dobra ograničena ekonomija mora pronaći način da dobra
proizvodi na najefikasniji mogući način. Efikasnost je, dakle, druga bitna odrednica
savremenih ekonomija
.
Iz ove dvije zamisli se javljaju tri temeljna pitanja u ekonomiji. To su šta, zašto i za koga.
Odnosno svako društvo mora izabrati koje će robe proizvoditi, na koji način (više ili manje
efikasno) i kako će dobra biti raspodijeljena. Ta tri problema su centralni problemi oko kojih
se vrti ekonomija bilo kojeg društva u svetu.
Ekonomija kao nauka bavi se razotkrivanjem, analizom i produbljivanjem saznanja o
ekonomskim zakonitostima i pojavama u društvenoj proizvodnji sa stanovišta analize odnosa
proizvodnje (klasična ekonomska teorija), odnosno racionalnosti upotrebe ograničenih resursa
i neograničenih ljudskih potreba. Analiza se vrši na makro i mikro nivou.
