Evropski univerzitet „Kallos“ Tuzla
Ekonomski fakultet – Računovodstvo i revizija
II godina
Seminarski rad
Tema: Zalihe
Predmet: Finansijsko izvještavanje
Mentor: Doc. Dr AnkaBulatović Ime i prezime: Mirela Biković
Broj indeksa: 006/16-RR
Tuzla, Maj 2018
2
SADRŽAJ:
UVOD .................................................................................................... 3
ZALIHE ................................................................................................ 4
UPRAVLJANJE ZALIHAMA ........................................................... 5
KLASA 1 (knjiženje zaliha) ................................................................ 7
ZAKLJUČAK ...................................................................................... 16
LITERATURA ..................................................................................... 17
4
ZALIHE
Zalihe su sredstva:
(1) koja su kupljena radi prodaje-roba;
(2) koja se nalaze u procesu proizvodnje namjenjeneprodaji-nedovršena proizvodnja i gotovi
proizvodi;
(3) u obliku materijala koji se troši u toku proizvodnje;
Kod većine preduzeća zalihe su najvrijednija stavka obrtnih sredstava (tekuće imovine).
Elementi zaliha bi se grupisali na sljedeći način:
-materijali
(
Materijal
u skadištu podrazumjeva zalihe
sirovina
, osnovnog i pomoćnog
materijala, ostalog materijala,
goriva
i
maziva
,
alata
i inventara koji se otpisuje u cjelini (kao
što su auto-gume i
ambalaža
). U
preduzećima
koja se odluče da u finansijskom knjigovodstvu
obuhvataju stanje, nabavku i trošenje materijala, na posebnim
analitičkim računima
u okviru
ovog računa vode se odstupanja od planskih nabavnih cijena, ispravka vrijednosti i
revalorizacija zaliha.)
-nedovršena proizvodnja
(
Nedovršena proizvodnja obuhvata početno stanje, smanjenje ili
povećanje vrijednosti zaliha nedovršene proizvodnje, poluproizvoda i djelova, kao i
nezavršenih usluga po cijeni koštanja, odnosno po
neto
prodajnoj cijeni (fer vrijednosti) u
zavisnosti od toga koja je niža.)
-gotovi proizvodi
(
Gotovi proizvodi obuhvataju početno stanje, smanjenje ili povećanje
vrijednosti zaliha gotovih proizvoda, kao i gotovih usluga po cijeni koštanja, odnosno po neto
prodajnoj cijeni (fer vrijednosti) u zavisnosti od toga koja je niža.)
-roba
(
Roba obuhvata zalihe robe koja se nalazi u skladištu,
stovarištu
ili prodajnim
objektima. Uključuje nabavnu vrijednost robe,
poreze
, razliku u cijeni (
marža
) i ostale zavisne
troškove.)
-dati avansi
(
Dati
avansi
obuhvataju avanse date dobavljaču za nabavku
materijala
i
robe
.
Zadužuje se ovaj račun u korist računa sa koga je izvršeno plaćanje.)
5
UPRAVLJANJE ZALIHAMA
Upravljanje zalihama predstavlja segment logističkih aktivnosti koji se podređuje zahtjevu što
kvalitetnijeg opsluživanja krajnjih kupaca, kako pri procesu neposredne kupoprodaje, tako i
kod pružanja usluga i servisiranja proizvoda posle samog čina prodaje. Nivo zaliha na
inostranom tržištu, dobrim djelom opredeljuje stabilnost i kvalitet logističkog sistema u
cjelini.
Cilj održavanja optimalnog nivoa zaliha je mnogo teže ostvariti u međunarodnim razmjerama
nego na domaćem tržištu. Pošto su troškovi držanja željenog nivoa zaliha vrlo visoki,
razumljivo je da svako gomilanje zaliha vodi u neracionalno ponašanje, ali i držanje zaliha na
minimalnom nivou proizvodi značajne negativne poslovne efekte. U funkcije racionalizacije i
efikasnog upravljanja zalihama, mnoga međunarodno orijentisana preduzeća su prešla na
sistem upravljanja po sistemu na vrijeme. Taj sistem se pokazao vrlo efikasnim, pogotovo za
kategoriju tzv. proizvodno procesnih i rezervnih zaliha. Realizuje se na bazi kvalitetnih
partnerskih aranžmana sa dobavljačima, što omogućuje da se zalihe za sirovine, djelove i
komponente drže na minimalnom, a u određenim situacijama na nultom nivou. Smatra se da
međunarodno orijentisani menadžeri, pri odlučivanju o optimalnom nivou zaliha na
inostranim tržištima, moraju da uzimaju u obzir sledeća tri faktora: vremeski ciklus porudžbi;
željeni nivo potrošačkog servisa i korišćenje zaliha kao strategiskog sredstva.
Ukupno vrijeme koje prođe od momenta emitovanja prudžbine, pa do momenta prijema
robe
označava se kao vremenski ciklus porudžbine. Dva su aspekta tog problema od posebnog
značaja za upravljanje zalihama. To su: samo vrijeme trajanja i konzistentnost porudžbina.
