Upravljanje čvrstim industrijskim otpadom
I.
UVOD
Otpad je materijal, proizvod, predmet, fluid ili energija koju je neko nevoljno proizveo u
tehnološkom procesu ili u procesu pružanja usluga gde je cilj bio proizvesti neki
drugi (profitabilniji, korisniji, bolji) proizvod, ali se to nije moglo sprovesti, a da se proizvede i
otpadni nusproizvod. Tako nastali otpad svom proizvođaču predstavlja trošak, koji se ne može
izbeći, a pošto mu po izlasku iz procesa nije potreban proglašava ga otpadom i želi da ga
odstrani (odbaci), bez dodatnih troškova, odnosno ako mora da ih bude da oni budu što manji, a
retko da donese neki prihod kojim bi se, bar delimično, pokrili troškovi nastali u
tehnološkom proizvodnom procesu.
Zagađenje vode,čvrstim otpadom.
I.
Industrijski otpad u Srbiji
Proizvodni otpad je otpad koji nastaje u proizvodnom procesu u industriji, trgovini i
drugim procesima, a po svojstvima se razlikuje od komunalnog otpada. Proizvodni otpad može
po svojstvima biti opasni i neopasni. U proizvodni otpad ulazi građevinski i otpad od rušenja,
proizvodni rudarski otpad, poljoprivredni otpad, šumarsko-drvni otpad, otpad iz naftne industrije,
otpad iz tekstilne i kožarske industrije, otpad iz anorganskih i organskih hemijskih procesa,
otpadna ulja, otpad iz metalne industrije,opasni otpad itd.
Pod posebnom kategorijom otpada smatra se otpad za kojeg se upravljanje propisuje
posebnim propisom. Drugim riječima to su one vrste otpada za čije upravljanje postoji poseban
pravilnik o postupanju s istim.
Tu ubrajamo:
ambalažni otpad,
otpadna motorna ulja,
otpadne gume,
električni i elektronski otpad,
muljevi sa uređaja za prečišćavanje otpadnih voda,
otpadne baterije i akumulatori,
2
Upravljanje čvrstim industrijskim otpadom
Statistički prikaz:
Vrste otpada koje imaju najveći udeo u neopasnom industrijskom otpadu
Vrste otpada koje imaju udeo u opasnom industrijskom otpadu
1. Vrste otpada
4
Upravljanje čvrstim industrijskim otpadom
Otpad se uobičajeno deli po mestu nastanka i po karakteristikama. Po mestu nastanka otpad se
deli na:
•otpad iz domaćinstva (kućni otpad),
• komercijalni otpad,
• industrijski otpad.
Kućni otpad
nastaje u domaćinstvima, veoma je heterogen, skupljaju ga za to specijalizovane
firme, odvoze i deponuju na tehnički uređenu i održavanu komunalnu deponiju. U ovu grupu
spada i drugi otpad koji je zbog svoje prirode ili sastava sličan kućnom.
Komercijalni otpad
nastaje u preduzećima, ustanovama i drugim institucijama koje se u celini
ili delimično bave trgovinom, uslugama, kancelarijskim poslovima, sportom, rekreacijom ili
zabavom. Karakteriše ga heterogenost, a na njegovom prikupljanju, transportu i deponovanju
angažuju
se
posebne
komunalne
službe.
Industrijski otpad
jeste otpad iz bilo koje industrije ili sa lokacije na kojoj se nalazi
industrija. Pod industrijskim otpadom se podrazumevaju sve vrste otpadnog materijala i
nusproizvoda koji nastaju tokom određenih tehnoloških procesa i po svojim osobinama može
biti neopasan ili opasan. Velika industrijska postrojenja su najznačajniji generatori opasnog
otpada. U našoj zemlji se kao izvori opasnog otpada uglavnom javljaju:
energetika
farmaceutska industrija
hemijska industrija
prehrambena industrija
industrija ambalaže
Po karakteristikama opšta podela otpada je na:
• opasan ili hazardni otpad,
• neopasni otpad, i
• inertni otpad.
Opasan otpad
jeste otpad koji po svom poreklu, sastavu ili koncentraciji opasnih materija može
prouzrokovati opasnost po životnu sredinu i zdravlje ljudi i ima najmanje jednu od
opasnih karakteristika: eksplozivnost, reaktivnost, zapaljivost, nadražljivost, štetnost, toksičnost,
infektivnost, kancerogenost, mutagenost1, teratogenost2, ekotoksičnost, svojstvo oksidisanja,
svojstvo nagrizanja, i svojstvo otpuštanja otrovnih gasova hemijskom reakcijom ili biološkom
razgradnjom. U ovaj otpad se uključuje i ambalaža u koju je opasan otpad bio ili jeste
upakovan.
Neopasan otpad
jeste otpad koji nema karakteristike opasnog otpada.
5
