Univerzitet Singidunum
Fakultet za evropske pravno-političke studije
Seminarski rad iz predmeta
Politička sociologija savremenog društva
Tema:
Teorija mobilizacije resursa
Student:
Aleksandar Ćiraković
Profesor:
Ana Dević
Novi Sad,
29.05.2012.
Aleksandar Ćiraković Teorija mobilizacije resursa
S A D R Ž A J :
Uvod.......................................................................................................................................3
1.
Pojam i uloga društvenih pokreta...................................................................................4
2.
Izazov institucionalnim dimenzijama modernosti..........................................................5
3.
Teorija mobilizacije resursa (RMT)...............................................................................8
4.
Društveni pokreti, mobilizacija resursa i nova politička sociologija...........................10
Zaključak..............................................................................................................................12
Literatura..............................................................................................................................13
Strana 2 od 13
Aleksandar Ćiraković Teorija mobilizacije resursa
1. Pojam i uloga društvenih pokreta
Društveni pokreti se
mogu se zamisliti kao kolektiviteti koji sa izvesnim stepenom
organizacije i kontinuiteta, sa
ciljem izazivanja ili odbrane postojeceg autoriteta, bez obzira
da li je on zasnovan institucionalno
ili kulturno, deluju van institucionalnih ili
organizacionih kanala u grupi, organizaciji, društvu,
kulturi ili svetskom poretku ciji su
deo. Organizacije društvenog pokreta (SMO) su organizacije unutar jednog društvenog
pokreta, koje vode racuna o koordinaciji protestnih akcija, izboru strategija i neophodnim
resursima. Pošto su protesti „proizvodi“ društvenih pokreta, mobilizacija pristalica je
glavni cilj svih ovih aktivnosti. Unutar jedne takve „mobilizacijske strukture“ društvenog
pokreta organizacije društvenog pokreta predstavljaju najvažniju komponentu. Njih
možemo dakle definisati kao neku vrstu operativnog jezgra društvenog pokreta.
Pojedini faktori iz politickog (i/ili društvenog, odnosno kulturnog) konteksta mogu uticati
povoljno ili nepovoljno na nastajanje i/ili razvoj društvenih pokreta.
Faktori mogu biti npr.:
politički pristup onih koji se suprotstavljaju vlasti
stabilnost ili nestabilnost vlasti
uticajni saveznici
konflikti unutar vladajuće elite
Nastanak, razvoj i ucinak društvenih pokreta zavisi od sposobnosti organizacija društvenih
pokreta (SMOs) da mobilišu (materijalne i nematerijalne) resurse. Nastanak, razvoj,
mobilizacija, a samim tim i ucinak društvenih pokreta zavisi od sposobnosti društvenog
pokreta da razvije sopstveni interpretacijski okvir koji ce moci da „uveri“ kako
aktivistkinje i aktiviste pokreta tako i druge društvene pokrete, a pre svega celokupnu
javnost.
1
1
Benford, Robert D.; Snow, David A. (2000): Framing Processes and Social Movements. An Overview and
Assessment [Frejming procesi i društveni pokreti]. U: Annual Review of Sociology, Vol. 26, str. 611–639.
Strana 4 od 13
