Pojam je nastao kao analogija pojmu hardver. Naime, na engleskom reč hardver znaci
tvrdotvorina, odnosno tvrde stvari (hard = tvrdo). Nasuprot tome reč soft znaci meko.

Verovatno najbolja definicija za pojam softver potice od Instituta inženjera Elektrotehnike

i Elektronike (

The Institute of Electrical and Electronics Engineers - IEEE),

koja glasi:

Sveobuhvatni zbir informatičkih programa, procesa, pravila; dokumentacije i datoteka u

vezi, koji čine deo operacija jednog informatickog sistema.

1.2 POJAM SOFTVERA

Dva osnovna tipa softvera su:

Sistemski softver

- programi koji se koriste za direktno upravljanje fizičkim delom

računara, odnosno hardverom. Ovaj softver omogućava interakciju korisničkog softvera sa
hardverom. Moderni naziv za sistemski softver je operativni sistem. Neki teoretičari informatike
smatraju kompajler i ostale alatke za razvoj softvera delom sistemskog softvera.

Korisnički softver

- programi namenjeni krajnjim korisnicima računarskog sistema. To

su dakle programi sa kojima korisnici sistema obrađuju podatke.

Izvršavanje softvera ili programa od strane korisnika računarskog sistema danas obično

uključuje učitavanje korisničkog softvera i podataka sa hard diska, interaktivnu obradu podataka i
pohranjivanje podataka na hard disk. U prošlosti su se umesto hard diska koristile magnetne trake
ili neki drugi tip trajne memorije.

Računar u toku izvršavanja softvera prati unapred utvrđen niz naredbi da bi omogućio

korisniku da podatke obradi na odgovarajući nacin.